Ульяна Аляксандраўна

Юліянія Цверская (? — восень[з 1] 1392, Кіеў) — княжна цверская, вялікая княгіня літоўская — 2-я жонка Альгерда.

Сучасных даследаванняў біяграфіі Юліяніі Цверскай няма, літаратура абмяжоўваецца энцыклапедычнымі артыкуламі, між тым жыццё Юліяніі даволі добра асветленая крыніцамі (напр. Кароткі звод).

Пасля смерці Альгерда (1377) атрымала ў дажывотнае Віцебск, дзе выхоўвала малодшага Альгердавіча — Свідрыгайлу Она умерла осенью 1392 г. Актыўна ўдзельнічала ў палітыцы, але ў Крэўскім дагаворы не згадваецца. Паводле сведчання немцаў, Ягайла даў Вітаўту Луцк па радзе Юліяніі, верагодна, такім чынам яна хацела захаваць Трокі за Скіргайлам.

Пазнейшыя крыніцы прыпісваюць Юліяніі будаўніцтва каменнай сцяны вакол Ніжняга Віцебскага замка.

Перад смерцю прыняла пострыг з імем Марына. Пахаваная ў пячорах Кіева-Пячорскай лаўры[1][2][3].

Заўвагі

  1. Часта сустракаюцца ўказанні на вясну, напр. у Піскароўскім летапісцы (ПСРЛ 34, С. 143) пад 6900 г.: «Toe же весны преставися княгиня Ольгирдова Ульяна, дщи князя Александра тферскаго, нареченна во мнишеском чину Марина; и положена бысть в пещере на Киеве», — аднак Ніканаўская летапіс указвае на восень, што болей стасуецца з хадой падзей паводле Кароткага зводу і інш. беларуска-літоўскіх летапісаў.

Зноскі

  1. Ніканаўская (ПСРЛ 11, С. 127) «Въ лето 6900. … Тоя же осени преставися въ Литве великая княгини Ольгердова Гедимановичя Ульяна, дчи великаго князя Александра Тверскаго, внука Михаилова, правнука Ярослава Ярославича, во иношческомъ чину, и наречено ей бысить имя Марина, и положена бысть въ Киеве въ Печере.»
  2. Тыпаграфская…
  3. Піскароўскі…