27. Turniej Czterech Skoczni

27. Turniej Czterech Skoczni
27. Vierschanzentournee
1977/1978 1979/1980
Dyscyplina Skoki narciarskie
Organizator  Niemcy
 Austria
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody 30 grudnia 1978
Oberstdorf
Zamknięcie (finał) 6 stycznia 1979
Bischofshofen
Liczba zawodników 84
I miejsce I miejsce Pentti Kokkonen
 Finlandia
II miejsce II miejsce Hansjörg Sumi
 Szwajcaria
III miejsce III miejsce Jochen Danneberg
 NRD

27. Turniej Czterech Skoczni – zawody w skokach narciarskich, rozgrywane od 30 grudnia 1978 do 6 stycznia 1979 na skoczniach Schattenbergschanze i Große Olympiaschanze w Niemczech oraz Bergisel i Paul-Ausserleitner-Schanze w Austrii. Był to ostatni turniej przed rozpoczęciem Pucharu Świata. Triumfatorem został Fin Pentti Kokkonen, zwyciężając w dwóch konkursach. Wyprzedził on Szwajcara Hansjörga Sumiego i Niemca Jochena Danneberga.

Tło i faworyci

Ostatnim dużym konkursem, który rozegrano przed Turniejem były Mistrzostwa Świata 1978 w Lahti. W ramach nich rywalizowano w dwóch konkursach indywidualnych: 18 lutego na normalnej skoczni, w którym zwyciężył Matthias Buse i 26 lutego na dużej, gdzie triumfował Tapio Räisänen[1]. W poprzednim, 26. Turnieju Czterech Skoczni zwyciężył fiński skoczek Kari Ylianttila, a za nim uplasowali się przedstawiciele Niemieckiej Republiki Demokratycznej: Matthias Buse i Martin Weber (w czołowej dziesiątce znalazło się w sumie 6 zawodników z tego kraju)[2]. Podczas zawodów w Innsbrucku Falko Weißpflog skokiem na 106 m pobił rekord skoczni[3].

Skocznie

Tradycyjnie, konkursy Turnieju Czterech Skoczni rozegrane zostały na dwóch obiektach w Niemczech, tj. w Oberstdorfie i Garmisch-Partenkirchen oraz na dwóch w Austrii, tj. w Innsbrucku i Bischofshofen. Wszystkie cztery skocznie były obiektami normalnymi – ich punkty konstrukcyjne znajdowały się na 90 metrze.

Wsp. wygląd Nazwa skoczni Miasto Punkt konstrukcyjny Rekord skoczni[a]
Schattenberg20061230.jpg Schattenbergschanze Niemcy Oberstdorf K-90[4] 110,0 m, Austria Anton Innauer
(30.12.1975)[5]
MJL Schanze Garmisch3.jpg Große Olympiaschanze Niemcy Garmisch-Partenkirchen K-90[6] 97,0 m, Czechosłowacja Jiří Raška
(01.01.1971)[7]
Innsbruck2.jpg Bergisel Austria Innsbruck K-90[8] 106,0 m, Niemiecka Republika Demokratyczna Falko Weißpflog
(03.01.1978)[3]
Schanzenanlage B'Hofen.JPG Paul-Ausserleitner-Schanze Austria Bischofshofen K-90[9] 108,0 m, Austria Anton Innauer
(06.01.1976)[10]

Medaliści klasyfikacji łącznej

Zawodnik Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Nota łączna Strata
Skok 1 Skok 2 Nota Skok 1 Skok 2 Nota Skok 1 Skok 2 Nota Skok 1 Skok 2 Nota
Gold medal with cup.svg Finlandia Pentti Kokkonen 101,0 105,0 232,4 97,0 114,4 98,0 98,0 231,3 99,0 106,5 237,5 815,6
Silver medal with cup.svg Szwajcaria Hansjörg Sumi 99,0 99,0 220,2 96,5 111,2 96,0 94,0 215,4 105,5 102,0 235,8 782,6 33,0
Bronze medal with cup.svg Niemiecka Republika Demokratyczna Jochen Danneberg 101,5 103,5 234,5 95 110,1 95,5 95,5 218,8 96,5 97,5 217,4 780,8 34,8

Konkurs w Oberstdorfie

Współczesny wygląd Schattenbergschanze

Pierwszy z konkursów zaliczanych do klasyfikacji turnieju odbył się 30 grudnia 1978 na skoczni Schattenbergschanze w Oberstdorfie w RFN. W zawodach wzięło udział 69 skoczków należących do 17 narodowości – najwięcej, 10 zawodników wystawiła reprezentacja gospodarzy. Zwyciężył radziecki zawodnik Jurij Iwanow, który oddał skoki na odległość 100,5 m i 105,5 m, tym samym obejmując prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Drugie miejsce zajął Jochen Danneberg reprezentujący NRD po skokach na 101,5 m i 103,5 m, a na najniższym stopniu podium stanął Pentti Kokkonen z Finlandii, który osiągnął 101 m i 105 m[11][4].

Wyniki konkursu

Poz. Imię i nazwisko Narodowość Punkty Skok 1 (m) Skok 2 (m)
1. Jurij Iwanow  ZSRR 235,4 100,5 105,5
2. Jochen Danneberg  NRD 234,5 101,5 103,5
3. Pentti Kokkonen  Finlandia 232,4 101,0 105,0
4. Klaus Tuchsherer  Austria 224,4 94,0 105,0
5. Ján Tánczoš  Czechosłowacja 222,8 99,5 100,0
6. Harald Duschek  NRD 222,6 98,0 101,0
7. Willi Pürstl  Austria 221,6 98,5 98,0
8. Hansjörg Sumi  Szwajcaria 220,2 99,0 99,0
9. Leoš Škoda  Czechosłowacja 217,7 95,0 105,0
10. Jari Puikkonen  Finlandia 216,6 98,0 99,0
11. Johan Sætre  Norwegia 214,3 95,0 99,5
12. Kari Ylianttila  Finlandia 214,2 96,5 99,0
13. Bogdan Norčič  Jugosławia 213,2
14. Falko Weißpflog  NRD 212,7
15. Per Bergerud  Norwegia 210,0
16. Matthias Buse  NRD 209,1
17. Hubert Schwarz  NRD 209,0
18. Sakae Tsuruga  Japonia 206,0
19. Stanisław Bobak  Polska 205,0
20. Stanisław Pawlusiak  Polska 204,8
21. Ulf Jørgensen  Norwegia 204,5
22. Alfred Groyer  Austria 203,9
23. Aleksiej Borowitin  ZSRR 203,8
24. Klaus Ostwald  NRD 203,7
25. Walerij Sawin  ZSRR 203,0
26. Peter Leitner  Niemcy 201,9
27. Martin Weber  NRD 201,7
28. Manfred Deckert  NRD 199,5
29. Władimir Własow  ZSRR 199,2
30. Robert Mösching  Szwajcaria 199,0
31. Jim Denney  Stany Zjednoczone 197,3
32. Władimir Czernajew  ZSRR 197,2
33. Jouko Törmänen  Finlandia 196,4
34. Josef Samek  Czechosłowacja 195,9
35. Ivo Felix  Czechosłowacja 193,9
36. Bernd Eckstein  NRD 193,8
37. Hans Millonig  Austria 192,8
38. Piotr Fijas  Polska 192,6
39. Hermann Weinbuch  Niemcy 189,9
40. Hirokazu Yagi  Japonia 187,0
41. Yūji Kawamura  Japonia 186,5
42. Siergiej Sajczik  ZSRR 185,1
43. Hubert Neuper  Austria 184,8
44. Christoph Schwarz  Niemcy 183,7
45. Frank Sternkopf  Niemcy 183,6
45. Miran Tepeš  Jugosławia 183,6
47. Peter Schwinghammer  Niemcy 183,1
48. Christer Karlsson  Szwecja 182,9
49. Dirk Kramer  Niemcy 181,2
50. Alois Lipburger  Austria 181,1
50. Tauno Käyhkö  Finlandia 181,1
52. Gábor Gellér  Węgry 179,4
53. Tapio Räisänen  Finlandia 178,5
54. Armin Kogler  Austria 177,4
55. Lido Tomasi  Włochy 174,5
56. Seppo Reijonen  Szwecja 171,5
57. Marko Mlakar  Jugosławia 171,1
58. Jürgen Eschrich  Niemcy 168,6
59. Siergiej Muchin  ZSRR 167,5
60. Keijo Korhonen  Finlandia 166,9
61. Ivano Wegher  Włochy 165,9
62. Roger Ruud  Norwegia 165,5
63. Georg Waldvogel  Niemcy 165,2
64. Mario Rinaldi  Szwajcaria 164,4
65. Kip Sundgaard  Stany Zjednoczone 161,4
66. Thomas Klauser  Niemcy 159,8
67. Thomas Prosser  Niemcy 158,0
68. Paul Egloff  Szwajcaria 156,5
69. Zdravko Bogataj  Jugosławia 154,7
70. H. Reichenbach  Szwajcaria 151,8
71. Philippe Jacoberger  Francja 139,1
72. Andrej Kaizer  Jugosławia 138,0
73. Bernard Moullier  Francja 132,8
74. Zoltan Kelemen  Węgry 130,8
75. Thierry Sauvanet  Francja 123,2
76. Patric Dubiez  Francja 121,7
77. Thomas Cano  Hiszpania 111,3
78. László Fischer  Węgry 103,1
79. Robert Fogarasi  Węgry 23,8

Konkurs w Garmisch-Partenkirchen

Współczesny wygląd skoczni w Ga-Pa

1 stycznia 1979 miał odbyć się tradycyjny noworoczny konkurs na Große Olympiaschanze w Garmisch-Partenkirchen[6].

Ze względu na duży spadek temperatury w nocy z 30 grudnia na 1 stycznia wystąpiły problemy z rozegraniem konkursu, ponieważ zeskok pokrył się lodem. W związku z tym relacja z konkursu na antenie ZDF była przedłużona o 4 godziny. Wówczas komentator sportowy Bruno Moravetz wypowiedział słowa: Wo ist Behle?, które przeszły do historii skoków narciarskich[12].

W związku z warunkami pogodowymi postanowiono przenieść konkurs na 2 stycznia[13].

Rozegrana została tylko jedna seria. Najlepszy okazał się w niej reprezentant Czechosłowacji, Josef Samek, który osiągnął odległość 101 m. Metr krócej skoczył zdobywca drugiego miejsca Bogdan Norčič z Jugosławii. Na trzecim uplasował się Pentti Kokkonen, po skoku na 97 m[14].

Pozycję lidera w klasyfikacji generalnej przejął Kokkonen, z łączną notą 346,8 pkt. Za nim plasowali się Danneberg, ze stratą 2,2 pkt i Duschek ze stratą 11 pkt. Triumfator pierwszego konkursu, Iwanow spadł na 10. miejsce[15].

Wyniki konkursu

Poz. Imię i nazwisko Narodowość Punkty Skok (m)
1. Josef Samek  Czechosłowacja 120,5 101,0
2. Bogdan Norčič  Jugosławia 117,6 100,0
3. Pentti Kokkonen  Finlandia 114,4 97,0
4. Harald Duschek  NRD 113,2 99,5
5. Matthias Buse  NRD 112,5 96,0
6. Ján Tánczoš  Czechosłowacja 111,5 96,0
7. Hansjörg Sumi  Szwajcaria 111,2 96,5
8. Jim Denney  Stany Zjednoczone 110,3 95,5
9. Jochen Danneberg  NRD 110,1 95,0
10. Stanisław Bobak  Polska 109,4 94,5
11. Leoš Škoda  Czechosłowacja 109,9
12. Klaus Ostwald  NRD 108,5
13. Martin Weber  NRD 106,5
14. Marko Mlakar  Jugosławia 105,9
15. Falko Weißpflog  NRD 104,6
16. Walerij Sawin  ZSRR 104,4
17. Piotr Fijas  Polska 104,2
18. Keijo Korhonen  Finlandia 103,9
19. Alfred Groyer  Austria 103,8
20. Kari Ylianttila  Finlandia 101,8
20. Johan Sætre  Norwegia 101,8
22. Jouko Törmänen  Finlandia 101,5
23. Klaus Tuchsherer  Austria 100,4
24. Jari Puikkonen  Finlandia 100,3
25. Sakae Tsuruga  Japonia 99,5
26. Hermann Weinbuch  Niemcy 99,4
27. Christoph Schwarz  Niemcy 99,3
28. Peter Leitner  Niemcy 98,7
29. Robert Mösching  Szwajcaria 97,5
29. Władimir Własow  ZSRR 97,5
31. Stanisław Pawlusiak  Polska 97,1
32. Siergiej Sajczik  ZSRR 96,4
33. Thomas Klauser  Niemcy 96,1
34. Armin Kogler  Austria 95,8
35. Tapio Räisänen  Finlandia 95,5
36. Christer Karlsson  Szwecja 95,3
37. Alois Lipburger  Austria 94,4
38. Władimir Czernajew  ZSRR 93,5
39. Andrej Kaizer  Jugosławia 93,0
40. Bernd Eckstein  NRD 92,7
41. Hubert Schwarz  Niemcy 91,6
42. Miran Tepeš  Jugosławia 91,5
43. Aleksiej Borowitin  ZSRR 91,3
44. Seppo Reijonen  Szwecja 91,1
45. Hirokazu Yagi  Japonia 91,0
46. Hans Millonig  Austria 90,4
46. Manfred Deckert  Niemcy 90,4
48. Mario Rinaldi  Szwajcaria 90,3
49. Lido Tomasi  Włochy 90,2
50. Gábor Gellér  Węgry 88,5
51. Tauno Käyhkö  Finlandia 88,4
52. Kip Sundgaard  Stany Zjednoczone 88,2
53. Ivo Felix  Czechosłowacja 87,7
54. Paul Egloff  Szwajcaria 87,4
55. Peter Schwinghammer  Niemcy 87,1
56. Jurij Iwanow  ZSRR 85,2
57. Yūji Kawamura  Japonia 84,0
58. Siergiej Muchin  ZSRR 83,3
59. Hubert Neuper  Austria 82,6
60. Ivano Wegher  Włochy 81,8
61. Frank Sternkopf  Niemcy 81,3
62. Ulf Jørgensen  Norwegia 80,0
63. Philippe Jacoberger  Francja 77,5
64. Thomas Prosser  Niemcy 77,3
65. Zdravko Bogataj  Jugosławia 74,2
66. Bernard Moullier  Francja 73,4
67. Roger Ruud  Norwegia 68,8
68. Dirk Kramer  Niemcy 64,4
69. László Fischer  Węgry 64,0
70. Georg Waldvogel  Niemcy 63,6
71. Thierry Sauvanet  Francja 62,1
72. Zoltan Kelemen  Węgry 55,1
73. Robert Fogarasi  Węgry 54,1
74. Willi Pürstl  Austria 51,9
75. Patric Dubiez  Francja 48,3
76. Jürgen Eschrich  Niemcy 44,8
77. Thomas Cano  Hiszpania 42,6

Konkurs w Innsbrucku

Współczesny wygląd Bergisel

3 stycznia 1979 rywalizacja przeniosła się do Austrii, gdzie zawodnicy skakali na obiekcie Bergisel. Najlepszy okazał się Fin Pentti Kokkonen, za nim uplasowali się Roger Ruud z Norwegii i Jochen Danneberg z Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Wszyscy ci trzej skoczkowie w drugiej serii oddali skoki na taką samą odległość jak w pierwszej, kolejno: 98 m, 96,5 m i 95,5 m. Startowało 77 zawodników[16].

Pierwsza trójka klasyfikacji generalnej pozostała niezmieniona: Kokkonen, Danneberg, Duschek. Na 4. pozycję wysunął się Sumi. Po tym konkursie sklasyfikowanych było 82 zawodników[17] – na starcie konkursu w Innsbrucku pojawiło się trzech nowych skoczków, którzy nie brali udziału w niemieckiej części konkursu.

Wyniki konkursu

Poz. Imię i nazwisko Narodowość Punkty Skok 1 (m) Skok 2 (m)
1. Pentti Kokkonen  Finlandia 231,3 98,0 98,0
2. Roger Ruud  Norwegia 224,6 96,5 96,5
3. Jochen Danneberg  NRD 218,8 95,5 95,5
4. Harald Duschek  NRD 216,0 95,5 93,5
5. Hansjörg Sumi  Szwajcaria 215,4 96,0 94,0
6. Manfred Deckert  NRD 213,3 92,5 96,0
7. Klaus Tuchsherer  Austria 213,2 94,0 93,0
8. Johan Sætre  Norwegia 212,3 94,5 94,0
9. Martin Weber  NRD 212,2 95,0 92,0
10. Klaus Ostwald  NRD 211,3 95 95,5
11. Matthias Buse  NRD 210,2
12. Piotr Fijas  Polska 204,4
13. Leoš Škoda  Czechosłowacja 203,9
14. Falko Weißpflog  NRD 197,7
15. Hirokazu Yagi  Japonia 193,6
16. Siergiej Sajczik  ZSRR 192,6
17. Hermann Weinbuch  Niemcy 190,6
18. Alfred Groyer  Austria 190,3
19. Jouko Törmänen  Finlandia 183,7
20. Peter Leitner  Niemcy 181,7
21. Aleksiej Borowitin  ZSRR 180,6
21. Keijo Korhonen  Finlandia 180,6
23. Jari Puikkonen  Finlandia 179,9
23. Hans Millonig  Austria 179,9
25. Robert Mösching  Szwajcaria 177,1
26. Władimir Własow  ZSRR 176,2
27. Stanisław Bobak  Polska 175,3
28. Stanisław Pawlusiak  Polska 175,2
29. Władimir Czernajew  ZSRR 175,0
30. Armin Kogler  Austria 174,4
31. Yūji Kawamura  Japonia 174,1
32. Ivo Felix  Czechosłowacja 172,9
33. Walerij Sawin  ZSRR 172,8
34. Jan Tanczos  Czechosłowacja 172,1
35. Bogdan Norčič  Jugosławia 170,8
35. Jim Denney  Stany Zjednoczone 170,8
35. Christer Karlsson  Szwecja 170,8
38. Paul Egloff  Szwajcaria 169,1
38. Josef Samek  Czechosłowacja 169,1
40. Sakae Tsuruga  Japonia 167,6
41. Jurij Iwanow  ZSRR 166,8
42. Kari Ylianttila  Finlandia 166,7
43. Thomas Klauser  Niemcy 165,2
44. Alois Lipburger  Austria 164,3
45. Zdravko Bogataj  Jugosławia 163,7
45. Christoph Schwarz  Niemcy 163,7
47. Alfred Lengauer  Austria 163,5
48. Marko Mlakar  Jugosławia 162,7
49. Tapio Räisänen  Finlandia 161,1
50. Fritz Esser  Austria 160,6
51. Hubert Neuper  Austria 158,2
52. Ulf Jørgensen  Norwegia 158,1
53. Hubert Schwarz  Niemcy 157,9
54. Siergiej Muchin  ZSRR 157,2
55. Gábor Gellér  Węgry 157,1
56. Andrej Kaizer  Jugosławia 147,8
57. Kip Sundgaard  Stany Zjednoczone 146,0
58. Thomas Prosser  Niemcy 145,2
59. Bernard Moullier  Francja 142,5
60. Philippe Jacoberger  Francja 140,8
61. Heinz Koch  Austria 140,3
62. Ivano Wegher  Włochy 139,7
63. Mario Rinaldi  Szwajcaria 138,6
64. Lido Tomasi  Włochy 137,6
65. Frank Sternkopf  Niemcy 132,6
66. Jürgen Eschrich  Niemcy 132,5
67. László Fischer  Węgry 132,0
68. Peter Schwinghammer  Niemcy 130,5
69. Dirk Kramer  Niemcy 130,3
70. H. Reichenbach  Szwajcaria 128,5
71. Miran Tepeš  Jugosławia 127,2
72. Seppo Reijonen  Szwecja 118,9
73. Patric Dubiez  Francja 116,5
74. Thomas Cano  Hiszpania 103,9
75. Thierry Sauvanet  Francja 97,2
76. Zoltan Kelemen  Węgry 84,4
77. Robert Fogarasi  Węgry 62,5

Konkurs w Bischofshofen

Współczesny wygląd Paul-Ausserleitner-Schanze

Ostatni konkurs rozegrano 6 stycznia 1979 na Paul-Ausserleitner-Schanze w Bischofshofen. Ponownie zwyciężył Kokkonen, przed Sætre i Fijasem[18]. W klasyfikacji generalnej zwyciężył wspomniany Fin, z przewagą 33,0 pkt nad Sumim, który przesunął się z czwartej na drugą pozycję, na trzecią spadł Danneberg. Do czołowej dziesiątki awansował z 15. miejsca Fijas.

Wyniki konkursu

Poz. Imię i nazwisko Narodowość Punkty Skok 1 (m) Skok 2 (m)
1. Pentti Kokkonen  Finlandia 237,5 99,0 106,5
2. Johan Sætre  Norwegia 236,9 103,5 100,5
3. Piotr Fijas  Polska 236,0 104,0 104,0
4. Hansjörg Sumi  Szwajcaria 235,8 105,5 102,0
5. Jouko Törmänen  Finlandia 221,2 98,5 97,5
6. Martin Weber  NRD 219,1 101,0 93,5
7. Leoš Škoda  Czechosłowacja 217,8 94,5 100,5
8. Jochen Danneberg  NRD 217,4 96,5 97,5
9. Tapio Räisänen  Finlandia 213,7 95,0 96,0
10. Harald Duschek  NRD 213,6 96,0 96,0
11. Hans Millonig  Austria 213,1 98,0 94,0
12. Klaus Ostwald  NRD 211,6 96,5 95,5
13. Falko Weißpflog  NRD 211,2 95,5 95,5
14. Josef Samek  Czechosłowacja 210,8 95,5 94,5
15. Matthias Buse  NRD 210,1 97,0 92,5
15. Klaus Tuchscherer  Austria 210,1 94,5 95,0
17. Robert Mösching  Szwajcaria 205,4
18. Jim Denney  Stany Zjednoczone 205,0
19. Kari Ylianttila  Finlandia 204,7
20. Jurij Iwanow  ZSRR 197,9
21. Stanisław Pawlusiak  Polska 196,1
22. Stanisław Bobak  Polska 195,6
22. Alois Lipburger  Austria 195,6
24. Bogdan Norčič  Jugosławia 194,3
25. Siergiej Sajczik  ZSRR 193,3
26. Roger Ruud  Norwegia 193,0
27. Hermann Weinbuch  Niemcy 191,8
28. Christer Karlsson  Szwecja 190,2
29. Tauno Käyhkö  Finlandia 189,4
30. Jari Puikkonen  Finlandia 189,2
31. Manfred Deckert  Niemcy 189,0
32. Alfred Groyer  Austria 188,6
33. Peter Leitner  Niemcy 188,5
34. Thomas Klauser  Niemcy 188,4
35. Yūji Kawamura  Japonia 185,8
36. Hirokazu Yagi  Japonia 184,7
37. Lido Tomasi  Włochy 182,4
38. Miran Tepeš  Jugosławia 181,1
39. Paul Egloff  Szwajcaria 180,9
40. Marko Mlakar  Jugosławia 180,5
41. Jan Tanczos  Czechosłowacja 180,0
42. Christoph Schwarz  Niemcy 177,8
43. Sakae Tsuruga  Japonia 176,6
44. Władimir Własow  ZSRR 176,1
45. Ivo Felix  Czechy 171,5
46. Thomas Prosser  Niemcy 171,3
47. Ulf Jørgensen  Norwegia 168,7
48. Fritz Esser  Austria 167,8
49. Walerij Sawin  ZSRR 167,5
50. Aleksiej Borowitin  ZSRR 165,9
51. Zdravko Bogataj  Jugosławia 165,5
52. Hubert Neuper  Austria 165,4
53. Seppo Reijonen  Szwecja 164,7
54. Heinz Koch  Austria 162,9
55. Rudolf Wanner  Austria 157,4
56. Armin Kogler  Austria 156,2
57. Mario Rinaldi  Szwajcaria 155,7
58. Alfred Lengauer  Austria 152,5
59. Kip Sundgaard  Stany Zjednoczone 151,5
60. Ivano Wegher  Włochy 150,6
61. Siergiej Muchin  ZSRR 149,8
62. Andrej Kaizer  Jugosławia 147,4
63. Patric Dubiez  Francja 143,3
64. Eduard Federer  Austria 141,6
65. Philippe Jacoberger  Francja 140,3
66. Gábor Gellér  Węgry 135,8
67. H. Reichenbach  Szwajcaria 132,7
68. László Fischer  Węgry 117,0
69. Zoltan Kelemen  Węgry 115,1
70. Thierry Sauvanet  Francja 114,5
71. Władimir Czernajew  ZSRR 114,2
72. Thomas Cano  Hiszpania 102,0
73. Robert Fogarasi  Węgry 70,1

Klasyfikacja generalna

Poz. Skoczek Kraj Punkty Strata do lidera
1. Pentti Kokkonen  Finlandia 815,6
2. Hansjörg Sumi  Szwajcaria 782,6 33,0
3. Jochen Danneberg  NRD 780,8 34,8
4. Harald Duschek  NRD 765,4 50,2
5. Johan Sætre  Norwegia 765,3 50,3
6. Leoš Škoda  Czechosłowacja 748,3 67,3
7. Klaus Tuchsherer  Austria 748,1 67,5
8. Matthias Buse  NRD 741,9 73,7
9. Martin Weber  NRD 739,5 76,1
10. Piotr Fijas  Polska 737,2 78,4
11. Klaus Ostwald  NRD 735,1 80,5
12. Falko Weißpflog  NRD 726,2 89,4
13. Jouko Törmänen  Finlandia 702,8 112,8
14. Josef Samek  Czechosłowacja 696,3 119,3
15. Bogdan Norčič  Jugosławia 695,9 119,7
16. Manfred Deckert  NRD 692,2 123,4
17. Kari Ylianttila  Finlandia 687,4 128,2
18. Alfred Groyer  Austria 686,6 129,0
19. Jan Tanczos  Czechosłowacja 686,4 129,2
20. Jari Puikkonen  Finlandia 685,7 129,9
21. Stanisław Bobak  Polska 685,3 130,3
21. Jurij Iwanow  ZSRR 685,3 130,3
23. Jim Denney  Stany Zjednoczone 683,4 132,2
24. Robert Mösching  Szwajcaria 679,0 136,6
25. Hans Millonig  Austria 676,2 139,4
26. Stanisław Pawlusiak  Polska 673,2 142,4
27. Hermann Weinbuch  Niemcy 671,7 143,9
28. Peter Leitner  Niemcy 670,8 144,8
29. Siergiej Sajczik  ZSRR 667,4 148,2
30. Hirokazu Yagi  Japonia 656,3 159,3
31. Roger Ruud  Norwegia 651,9 163,7
32. Sakae Tsuruga  Japonia 649,7 165,9
33. Władimir Własow  ZSRR 649,0 166,6
34. Tapio Räisänen  Finlandia 648,8 166,8
35. Walerij Sawin  ZSRR 647,7 167,9
36. Aleksiej Borowitin  ZSRR 641,6 174,0
37. Christer Karlsson  Szwecja 639,2 176,4
38. Alois Lipburger  Austria 635,4 180,2
39. Yūji Kawamura  Japonia 630,4 185,2
40. Ivo Felix  Czechosłowacja 626,0 189,6
41. Christoph Schwarz  Niemcy 624,5 191,1
42. Marko Mlakar  Jugosławia 620,2 195,4
43. Ulf Jørgensen  Norwegia 611,3 204,3
44. Thomas Klauser  Niemcy 609,5 206,1
45. Armin Kogler  Austria 603,8 211,8
46. Paul Egloff  Szwajcaria 593,9 221,7
47. Hubert Neuper  Austria 591,0 224,6
48. Lido Tomasi  Włochy 584,7 230,9
49. Miran Tepeš  Jugosławia 583,4 232,2
50. Władimir Czernajew  ZSRR 579,9 235,7
51. Gábor Gellér  Węgry 560,8 254,8
52. Zdravko Bogataj  Jugosławia 558,1 257,5
53. Siergiej Muchin  ZSRR 557,8 257,8
54. Thomas Prosser  Niemcy 551,9 267,3
55. Mario Rinaldi  Szwajcaria 549,0 266,6
56. Kip Sundgaard  Stany Zjednoczone 547,1 268,5
57. Seppo Reijonen  Szwecja 546,2 269,4
58. Ivano Wegher  Włochy 538,0 277,6
59. Andrej Kaizer  Jugosławia 526,2 289,4
60. Philippe Jacoberger  Francja 497,7 317,9
61. Tauno Käyhkö  Finlandia 458,9 356,7
62. Hubert Schwarz  Niemcy 458,5 357,1
63. Keijo Korhonen  Finlandia 451,4 364,2
64. Patric Dubiez  Francja 429,8 385,8
65. László Fischer  Węgry 416,1 399,5
66. H. Reichenbach  Szwajcaria 413,0 402,6
67. Peter Schwinghammer  Niemcy 400,7 414,9
68. Frank Sternkopf  Niemcy 397,5 418,1
69. Thierry Sauvanet  Francja 397,0 418,6
70. Zoltan Kelemen  Węgry 385,4 430,2
71. Dirk Kramer  Niemcy 375,9 439,7
72. Thomas Cano  Hiszpania 359,8 455,8
73. Bernard Moullier  Francja 348,7 466,9
74. Jürgen Eschrich  Niemcy 345,9 469,7
75. Fritz Esser  Austria 328,4 487,2
76. Alfred Lengauer  Austria 316,0 499,6
77. Heinz Koch  Austria 303,2 512,4
78. Bernd Eckstein  NRD 286,5 529,1
79. Willi Pürstl  Austria 273,5 542,1
80. Georg Waldvogel  Niemcy 228,8 586,8
81. Robert Fogarasi  Węgry 210,5 605,1
82. Per Bergerud  Norwegia 210,0 605,6
83. Rudolf Wanner  Austria 157,4 658,2
84. Eduard Federer  Austria 141,6 674,0

Reprezentacje

Finlandia

Reprezentacja Finlandii wystawiła siedmiu zawodników na 27. Turniej Czterech Skoczni. Najlepszy okazał się 23-letni Pentti Kokkonen, który pokazał ustabilizowaną formę (stanął na podium wszystkich konkursów) i zwyciężył w klasyfikacji generalnej. W pierwszej piętnastce uplasował się jeszcze rok starszy od niego Törmänen, dla którego najlepszym występem było 5. miejsce w Bischofshofen. Triumfator poprzedniego turnieju, Kari Ylianttila zajął dopiero 17. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
1. Pentti Kokkonen 15 grudnia 1955[19] 815,6
13. Jouko Törmänen 10 kwietnia 1954[20] 702,8 112,8 9 -4
17. Kari Ylianttila 28 sierpnia 1953[21] 687,4 128,2 1 -16
20. Jari Puikkonen 25 czerwca 1959[22] 685,7 129,9 11 -9
34. Tapio Räisänen 10 maja 1949[23] 648,8 166,8
61. Tauno Käyhkö[b] 6 maja 1950[24] 458,9 356,7 39. -22
63. Keijo Korhonen 7 października 1956[25] 451,4 364,2

Szwajcaria

Szwajcarię reprezentowało pięciu skoczków. Najwyżej w klasyfikacji generalnej uplasował się 19-letni Hansjörg Sumi, który zajął drugie miejsce, ze stratą 33 punktów do zwycięzcy, Kokkonena. Sumi jednak ani razu nie stawał na konkursowym podium podczas 27. Turnieju Czterech Skoczni. Jego najlepsza pozycją była 4. w Bischofshofen, gdzie oddał skoki na odległość 105,5 m i 102,0 m. Żaden inny szwajcarski zawodnik nie znalazł się w czołowej piętnastce któregokolwiek z konkursów.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
2. Hansjörg Sumi 19 stycznia 1959[26] 782,6 33,0 33 +31
24. Robert Mösching 23 listopada 1954[27] 679,0 136,6 29 +5
46. Paul Egloff 15 października 1959[28] 593,9 221,7
55. Mario Rinaldi ? 549,0 266,6 76 +21
66. H. Reichenbach ? 413,0 402,6 67 +1

NRD

Podobnie jak przed rokiem reprezentacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej w skokach narciarskich zdominowała czołówkę, choć już w mniejszym stopniu – 7 z 8 startujących skoczków z tego kraju znalazło się w czołowej szesnastce klasyfikacji generalnej. Najwyżej uplasował się Jochen Danneberg, który zajął trzecie miejsce, dwukrotnie stając na podium konkursów.

Oboje reprezentantów NRD, którzy stanęli na podium poprzednio-rocznej rywalizacji spadło o sześć pozycji względem niej.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
3. Jochen Danneberg 9 kwietnia 1953[29] 780,8 34,8 70 +67
4. Harald Duschek 5 maja 1956[30] 765,4 50,2 10 +6
8. Matthias Buse 3 marca 1959[31] 741,9 73,7 2 -6
9. Martin Weber 15 kwietnia 1954[32] 739,5 76,1 3 -6
11. Klaus Ostwald 26 sierpnia 1958[33] 735,1 80,5
12. Falko Weißpflog 1954[34] 726,2 89,4 5 -7
16. Manfred Deckert 31 marca 1961[35] 692,2 123,4
78. Bernd Eckstein 22 maja 1953[36] 286,5 529,1 6 -72

Norwegia

Spośród czterech Reprezentantów Norwegii jedynie Johan Sætre uplasował się w pierwszej trzydziestce klasyfikacji generalnej. Ten 28-letni skoczek po skokach na 103,5 m i 100,5 m stanął na drugim stopniu podium w Bischofshofen. Inny z Norwegów Per Bergerud, siódmy w poprzednim roku, zamknął pierwszą piętnastkę w Oberstdorfie, jednak nie startował w następnych konkursach, więc finalnie zajął 82. lokatę w klasyfikacji generalnej.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
5. Johan Sætre 5 lutego 1952[37] 765,3 50,3 13 +8
31. Roger Ruud 1 października 1958[38] 651,9 163,7
43. Ulf Jørgensen 24 października 1956[39] 611,3 204,3
82. Per Bergerud 28 czerwca 1956[40] 210,0 605,6 7 -75

Czechosłowacja

Najwyżej sklasyfikowanym Czechosłowakiem był Leoš Škoda, który zajął 6. miejsce w klasyfikacji generalnej. Tymczasem jedynym reprezentantem tego kraju który stanął na podium konkursowym był Josef Samek, zwycięzca zawodów w Garmisch-Partenkirchen. Wszyscy czterej skoczkowie czechosłowaccy występowali w poprzedniej edycji turnieju i zajęli w nim niższe pozycje niż w tej.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
6. Leoš Škoda 1 maja 1953[41] 748,3 67,3 14 +8
14. Josef Samek 6 listopada 1957[42] 696,3 119,3 46 +32
19. Ján Tánczoš ? 686,4 129,2 26 +7
40. Ivo Felix 4 grudnia 1955[43] 626,0 189,6 74 +34

Austria

Najliczniejszą reprezentacją była drużyna austriacka. Na 27. Turnieju Czterech Skoczni wystąpiło dwunastu austriackich skoczków. Najlepszy spośród nich, 22-letni Klaus Tuchsherer zajął 7. miejsce w klasyfikacji generalnej. Nie stanął jednak na podium żadnego z konkursów, a najlepszą jego pozycją była 4. w Oberstdorfie. Nie wszyscy Austriacy pojawili się na starcie wszystkich zawodów – Edi Federer i Rudolf Wanner wystąpili tylko w Bischofshofen, Willi Pürstl wziął udział tylko w niemieckiej części konkursu, a Heinz Koch, Alfred Lengauer i Fritz Esser tylko w austriackiej.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
7. Klaus Tuchsherer 14 stycznia 1955[44] 748,1 67,5
18. Alfred Groyer 8 stycznia 1959[45] 686,6 129,0 79 +61
25. Hans Millonig 11 września 1952[46] 676,2 139,4 35 +10
38. Alois Lipburger 27 sierpnia 1956[47] 635,4 180,2 41 +3
45. Armin Kogler 4 września 1959[48] 603,8 211,8 30 -15
47. Hubert Neuper 29 września 1960[49] 591,0 224,6 63 +16
75. Fritz Esser ? 328,4 487,2
76. Alfred Lengauer ? 316,0 499,6
77. Heinz Koch ? 303,2 512,4
79. Willi Pürstl 10 stycznia 1955[50] 273,5 542,1 71 -8
83. Rudolf Wanner 28 stycznia 1951[51] 157,4 658,2 49 -34
84. Eduard Federer 20 lutego 1955[52] 141,6 674,0 73 -11

Polska

Polska drużyna wystawiła trzech reprezentantów na turniej, z których żaden nie startował w poprzedniej jego edycji. Najwyżej sklasyfikowany został debiutujący na arenie międzynarodowej Piotr Fijas, który zajął 10. miejsce w klasyfikacji generalnej, a podczas konkursu w Bischofshofen stanął na najniższym stopniu podium[53]. Bardziej doświadczony Stanisław Bobak, tamtoroczny mistrz Polski z normalnej skoczni[54] zajął 21. miejsce, a jego najlepszym wynikiem była 10. pozycja w Ga-Pa.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
10. Piotr Fijas 27 czerwca 1958[53] 737,2 78,4
21. Stanisław Bobak 12 marca 1956[55] 685,3 130,3
26. Stanisław Pawlusiak 30 kwietnia 1958[56] 673,2 142,4

Jugosławia

W czołowej trzydziestce klasyfikacji generalnej znalazł się jeden Reprezentant Jugosławii – 25-latek Bogdan Norčič. Stanął on na podium konkursu w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w jedynej serii oddał skok na odległość 100 m.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
15. Bogdan Norčič 19 września 1953[57] 695,9 119,7 27 +12
42. Marko Mlakar ? 620,2 195,4 50 +8
49. Miran Tepeš 25 kwietnia 1961[58] 583,4 232,2
52. Zdravko Bogataj ? 558,1 257,5 53 +1
59. Andrej Kaizer ? 526,2 289,4 47 -12

Stany Zjednoczone

Na turnieju pojawiło się dwóch amerykańskich skoczków: Jim Denney (który osiągnął w poprzednim roku najlepszy wynik z trzech braci Denneyów, którzy startowali w 26. TCS) i Kip Sundgaard.

Najlepsze wyniki Amerykanie osiągnęli w jednoseryjnym konkursie w Ga-Pa, gdzie Denney oddał skok na odległość 95,5 m i wszedł do pierwszej dziesiątki, plasując się na 8. miejscu, a Sundgaard zajął 52. pozycję.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
23. Jim Denney 10 czerwca 1957[59] 683,4 132,2 32 +9
56. Kip Sundgaard 15 lutego 1956[60] 547,1 268,5 54 -2

RFN

Reprezentacja Niemiec, jeden z dwóch gospodarzy turnieju, wystawił na zawody dziesięciu skoczków. Najlepszym spośród nich okazał się 27. w klasyfikacji generalnej, 18-letni Hermann Weinbuch, który najwyżej sklasyfikowany został w Innsbrucku, gdzie zajął 17. miejsce.

W czołowej trzydziestce znalazł się jeszcze jeden skoczek z Niemiec Zachodnich Peter Leitner, który przed konkursem w Bischofshofen świętował swoje 23 urodziny. Swój najlepszy wynik również odniósł w Innsbrucku, gdzie był dwudziesty.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
27. Hermann Weinbuch 22 marca 1960[61] 671,7 143,9
28. Peter Leitner 5 stycznia 1956[62] 670,8 144,8 12 -16
41. Christoph Schwarz ? 624,5 191,1 28 -13
44. Thomas Klauser 9 czerwca 1964[63] 609,5 206,1
54. Thomas Prosser ? 551,9 267,3
62. Hubert Schwarz 13 września 1960[64] 458,5 357,1 28 -34
67. Peter Schwinghammer ? 400,7 414,9 19 -48
68. Frank Sternkopf ? 397,5 418,1
71. Dirk Kramer ? 375,9 439,7
74. Jürgen Eschrich ? 345,9 469,7

Japonia

Reprezentacja Japonii wystawiła trzech zawodników na zawody. Najwyższą pozycję w klasyfikacji generalnej zajął 19-letni Hirokazu Yagi, który był 30., a jego najlepszym występem była 15. pozycja w Innsbrucku, gdzie oddał skoki na odległość 86,5 m i 89 m. Tymczasem 39. w klasyfikacji Yūji Kawamura awansował o 30. lokat względem poprzedniej edycji turnieju.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
30. Hirokazu Yagi 26 grudnia 1959[65] 656,3 159,3
32. Sakae Tsuruga ? 649,7 165,9 36 +4
39. Yūji Kawamura ? 630,4 185,2 69 +30

Szwecja

Reprezentacja Szwecji wracała po rocznej przerwie (nie wystąpiła w poprzedniej edycji turnieju[2]). Pojechała ona na zawody w składzie: Christer Karlsson i Seppo Reijonen.

Karlsson tylko jednokrotnie został sklasyfikowany w pierwszej trzydziestce – był 28. w Bischofshofen. Tymczasem Reijonenowi nie udało się to ani razu, jego najlepszym wynikiem była 44. pozycja w Ga-Pa.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
37. Christer Karlsson ? 639,2 176,4
57. Seppo Reijonen 29 kwietnia 1944[66] 546,2 269,4

Związek Radziecki

Jeden z siedmiu radzieckich skoczków narciarskich, którzy wystąpili na Turnieju, Jurij Iwanow zwyciężył w pierwszym konkursie, tym samym stając się liderem klasyfikacji generalnej. Finalnie jednak zajął 21. miejsce.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
21. Jurij Iwanow 9 lipca 1959[67] 685,3 130,3 16 -5
29. Siergiej Sajczik 26 lutego 1957[68] 667,4 148,2 20 +9
33. Władimir Własow 20 lutego 1944[69] 649,0 166,6
35. Walerij Sawin 21 czerwca 1951[70] 647,7 167,9 21 -14
36. Aleksiej Borowitin 14 lutego 1954[71] 641,6 174,0 15 -21
50. Władimir Czernajew ? 579,9 235,7 34 -16
53. Siergiej Muchin ? 557,8 257,8

Włochy

Na turnieju pojawiło się dwóch reprezentantów Włoch: Lido Tomasi i Ivano Wegher. Najlepszym wynikiem włoskich skoczków było 37. miejsce Tomasiego w Bischofshofen. Obydwoje poprawili swoje wyniki względem poprzedniego turnieju.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
48. Lido Tomasi 17 listopada 1955[53] 584,7 230,9 55 +7
61. Ivano Wegher ? 538,0 277,6 72 +11

Węgry

Reprezentacja Węgier wystąpiła w czteroosobowym składzie, a najwyżej sklasyfikowanym z tamtejszych zawodników był Gábor Gellér, który zajął 51. miejsce. Z najlepszej strony pokazał się w konkursie w Garmisch-Partenkirchen, gdzie uplasował się na 50. pozycji.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
51. Gábor Gellér ? 560,8 254,8
65. László Fischer 1962 416,1 399,5
70. Zoltan Kelemen ? 385,4 430,2
81. Robert Fogarasi ? 210,5 605,1

Francja

Reprezentancja Francji wysłała czterech zawodników na Turniej. Najlepszym ich rezultatem było 59. miejsce Moulliera w Innsbrucku.

Poz. Skoczek Data urodzenia Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
60. Philippe Jacoberger ? 497,7 317,9
64. Patric Dubiez ? 429,8 385,8 48. -16
69. Thierry Sauvanet ? 397,0 418,6
73. Bernard Moullier 27 września 1957[72] 348,7 466,9

Hiszpania

Reprezentacja Hiszpanii wystawiła tylko jednego skoczka na turniej. Był nim Thomas Cano, dla którego był to pierwszy start w zawodach tej rangi. We wszystkich czterech konkursach plasował się w ostatniej dziesiątce, najlepszym wynikiem była 72. pozycja w Bischofshofen[73].

Poz. Skoczek Punkty Strata do lidera 26. TCS Różnica
72. Thomas Cano 359,8 455,8
  1. W tabeli podano rekordy skoczni obowiązujące przed rozpoczęciem Turnieju Czterech Skoczni.
  2. Käyhkö od 1975 reprezentował Kanadę, jednak w źródłach dot. 27. Turnieju widnieje jako reprezentant Finlandii
  1. Mistrzostwa Świata 1978 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-09].
  2. a b Turniej Czterech Skoczni 1977/1978 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-18].
  3. a b Bergisel, Innsbruck (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-18].
  4. a b FIS Race – Oberstdorf (GER) 30.12.1978 (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-13].
  5. Erdinger Arena, Oberstdorf (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-18].
  6. a b Partenkirchen (GER) K90 01.01.1979 (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  7. Olympiaschanze, Garmisch-Partenkirchen (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-18].
  8. Innsbruck (AUT) K90 04.01.1979 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  9. Bischofshofen (AUT) K90 06.01.1979 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  10. Sepp Bradl-Skistadion, Bischofshofen (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-12-18].
  11. Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1978/1979 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-12].
  12. Klaus Taglauer: Die Tournee der Anekdoten (eine Auswahl) (niem.). Vierschanzentournee. [dostęp 2011-12-16].
  13. Adrian Dworakowski: Moje trzy grosze czyli jeszcze o Turnieju Czterech Skoczni (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-29. [dostęp 2011-12-29].
  14. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1978/1979 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-13].
  15. Turniej Czterech Skoczni 1978/1979 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-13].
  16. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1978/1979 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-14].
  17. Turniej Czterech Skoczni 1978/1979. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.1979, Innsbruck K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-14].
  18. Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1978/1979 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-20].
  19. KOKKONEN Pentii (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  20. TOERMAENEN Jouko (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  21. YLIANTTILA Kari (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  22. PUIKKONEN Jari (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  23. RAEISAENEN Tapio (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  24. KAEYHKO Tauno (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  25. KORHONEN Keijo (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  26. HANSJOERG Sumi (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-24].
  27. MOESCHING Robert (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-24].
  28. EGLOFF Paul (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-24].
  29. DANNEBERG Jochen (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-09].
  30. DUSCHEK H. (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-09].
  31. BUSE Matthias (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-09].
  32. WEBER Martin (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-09].
  33. OSTWALD Klaus (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-09].
  34. Rock me Amadeus – Wie Falco zu seinem Namen kam (niem.). Mitteldeutscher Rundfunk, 2011-02-08. [dostęp 2012-01-09].
  35. DECKERT Manfred (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-09].
  36. ECKSTEIN B. (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-09].
  37. SAETRE Johan (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-29].
  38. RUUD Roger (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-29].
  39. JOERGENSEN Ulf (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-29].
  40. BERGERUD Per (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-29].
  41. SKODA Leos (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-27].
  42. SAMEK J. (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-27].
  43. FELIX Ivo (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-27].
  44. Claus Tuchscherer Biography and Olympic Results (ang.). Sports-reference.com. [dostęp 2011-12-26].
  45. GROYER Alfred (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-26].
  46. Hans Millonig Biography and Olympic Results (ang.). Sports-reference.com. [dostęp 2011-12-26].
  47. LIPBURGER Alois (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-26].
  48. Armin Kogler Biography and Olympic Results (ang.). Sports-reference.com. [dostęp 2011-12-26].
  49. Hubert Neuper Biography and Olympic Results (ang.). Sports-reference.com. [dostęp 2011-12-26].
  50. PUERSTL Willi (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-26].
  51. Rudi Wanner Biography and Olympic Results (ang.). Sports-reference.com. [dostęp 2011-12-26].
  52. FEDERER Edi (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-26].
  53. a b c FIJAS Piotr (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18]. Błąd w przypisach: Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „fijas” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
    BŁĄD PRZYPISÓW
  54. Wyniki Mistrzostw Polski – 1920-2002 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2011-12-19].
  55. BOBAK Stanislaw (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  56. PAWLUSIAK Stanislaw (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].
  57. Bogdan Norčič Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-01-15].
  58. TEPES Miran (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-15].
  59. Jim Denney Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2011-12-19].
  60. Sundgaard Kip Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2011-12-19].
  61. WEINBUCH Hermann (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-20].
  62. LEITNER Peter (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-20].
  63. KLAUSER Thomas (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-20].
  64. SCHWARZ Hubert (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-20].
  65. YAGI Hirokazu (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-23].
  66. Seppo Reijonen Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2011-12-22].
  67. IWANOV Yuri (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-03].
  68. SAITCHIK Sergiey (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-03].
  69. WLASOV Wladimir (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-03].
  70. SAVIN Valeriy (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-03].
  71. BOROVITIN A. (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-03].
  72. MOULLIER Bernard (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-02].
  73. CANO Thomas (ang.). FIS. [dostęp 2011-12-18].

Źródła