Antonio Cassano

{{{imię i nazwisko}}}
{{{imię i nazwisko org}}}
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{opis grafiki}}}]]
{{{opis grafiki}}}
Pełne imię i nazwisko {{{pełne imię i nazwisko}}}
Data i miejsce urodzenia {{{data urodzenia}}}
{{{miejsce urodzenia}}}
Data i miejsce śmierci {{{data śmierci}}}
{{{miejsce śmierci}}}
Wzrost 175 cm
Pozycja {{{pozycja}}}
Informacje klubowe
Klub {{{klub}}}
Numer w klubie {{{numer w klubie}}}
Kariera juniorska
Lata Klub
BŁĄD: {{{kariera juniorska}}}
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera seniorska}}}
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera reprezentacyjna}}}
Kariera trenerska
Lata Drużyna
BŁĄD: {{{kariera trenerska}}}
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
II miejsce Polska/Ukraina 2012 piłka nożna
Odznaczenia
{{{odznaczenia}}}
[{{{www}}} Strona internetowa]

Antonio Cassano (ur. 12 lipca 1982 w Bari) – włoski piłkarz występujący na pozycji ofensywnego pomocnika lub cofniętego napastnika. Znany jest ze swojej konfliktowej osobowości, co nieraz doprowadziło już do sporów z trenerami, działaczami oraz kolegami z zespołu[2]. Jego reakcje rodacy nazwali cassanata.

Piłkarską karierę rozpoczynał w klubie AS Bari, a następnie przez cztery i pół sezonu reprezentował barwy AS Roma. Od stycznia 2006 grał w Realu Madryt, z którym w 2007 wywalczył mistrzostwo Hiszpanii. Zdecydował się na powrót do Włoch i na zasadzie wypożyczenia przeszedł do Sampdorii Genua. Latem 2008 działacze tego klubu wykupili go z Realu na stałe. Pozostał w Genui do 2010, a od początku 2011 reprezentował barwy Milanu. W sierpniu 2012 roku doszło do wymiany na linii Milan – Inter, w efekcie której Cassano powędrował do Interu natomiast Nerazzurri oddali Milanowi Pazziniego. W latach 2013 – 2015 grał dla Parmy, kolejne dwa lata spędził w Sampdorii Genua, następnie na krótko w 2017 r. związał się z Hellas Veroną.

W reprezentacji Włoch Cassano zadebiutował w 2003. Wystąpił między innymi na Mistrzostwach Europy 2004 oraz Mistrzostwach Europy 2008. Pod koniec 2008 zrezygnował z gry w drużynie narodowej. Powołania do kadry dla Cassano domagały się między innymi liczne media, jednak Marcello Lippi nie widział dla Cassano miejsce w składzie. Do reprezentacji włoski gracz powrócił w sierpniu 2010. W lipcu 2012 wywalczył z nią 2. miejsce na Mistrzostwach Europy 2012. Reprezentował Włochy również na Mistrzostwach Świata 2014.

Kariera klubowa

Bari

Cassano urodził się w Bari zaledwie kilka godzin po zdobyciu przez Azzurrich Mistrzostwa Świata. Wychował się pod opieką matki[3], która miała na imię Giovanna[4] w biednej dzielnicy tego miasta (Bari Vecchia)[5]. Jego ojciec opuścił go, kiedy Cassano był w wieku niemowlęcym[6]. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w młodzieżowym zespole Pro Inter. Od dziecka kibicował Interowi[7], dlatego pewnego razu razem z kolegą udał się w okolice Mediolanu na testy w Interello. Niestety nie poznano się na jego talencie i musiał powrócić do domu. Swoją prawdziwą karierę piłkarską rozpoczynał w miejscowym klubie AS Bari, gdzie początkowo występował w drużynie juniorów[5]. Zawodowy kontrakt ze swoją drużyną podpisał w 1999. W Serie A zadebiutował 12 grudnia w przegranym 0:1 wyjazdowym meczu z US Lecce[8]. Pierwszego gola dla Bari zdobył natomiast już w swoim kolejnym występie, 18 grudnia w wygranym 2:1 pojedynku z Interem Mediolan, gdy przedryblował Laurenta Blanca i Christiana Panucciego[9]. W debiutanckim sezonie razem ze swoją drużyną Cassano zajął czternaste miejsce w pierwszej lidze. Rozegrał wówczas 20 spotkań i strzelił trzy bramki, natomiast podczas rozgrywek 2000/2001 zdobył trzy gole w 27 ligowych występach. Bari w końcowej tabeli Serie A zajęło osiemnaste miejsce i spadło do Serie B, a Cassano zdecydował się na odejście z klubu. W czasie gry dla Bari rozegrał 48 spotkań w których zdobył 6 bramek.

Roma

W letnim okienku transferowym w 2001 Cassano za cenę około 28 milionów euro przeniósł się do AS Roma[10]. W nowej drużynie ligowy debiut zanotował 8 września, a jego klub zremisował wówczas z Udinese Calcio 1:1[11]. Już w kilka dni po debiucie opuścił mecz sparingowy co wywołało otwarty konflikt z Fabiem Capello. 13 stycznia 2002 Cassano strzelił swą pierwszą dla Romy bramkę w meczu przeciwko Hellasowi Werona, a jego zespół zwyciężył ostatecznie 3:2[12]. 10 maja dwukrotnie pokonał golkipera Torino FC[13]. 31 maja 2003 w spotkaniu Pucharu Włoch z Milanem zawodnik został ukarany czerwoną kartką za krytykowanie decyzji sędziego oraz pokazanie mu „rogów”. W rozegranym 8 lutego 2004 starciu ligowym dwukrotnie zmusił do kapitulacji bramkarza Juventusu[14]. 22 lutego 2004 Cassano strzelił hat-tricka w wygranym 6:0 pojedynku ligowym ze Sieną[15]. Dobra forma prezentowana przez piłkarza spowodowała, że działacze Romy chcieli przedłużyć z nim kontrakt[16]. W czerwcu zainteresowanie pozyskaniem Cassano wyraziły inne włoskie kluby, między innymi Inter Mediolan, działacze którego zaoferowali za niego 20 milionów funtów[17]. We wrześniu 2004 zawodnik za niesportowe zachowanie został ukarany czerwoną kartką w meczu z Fiorentiną, a następnie z tego powodu wezwano go na rozmowę do trenera Rudiego Völlera[18]. Po tej dyskusji wychowanek Bari przeprosił za swój występek. 15 września Cassano opuścił trening Romy przed spotkaniem Ligi Mistrzów z Dynamem Kijów, a jako powód podawano konflikt z trenerem, który nie przewidział dla niego miejsca w meczowej kadrze[19]. Następnie włoski gracz został skrytykowany przez kapitana drużyny Francesca Tottiego[20], a były trener Romy – Fabio Capello – oskarżył Tottiego o sprowadzenie Cassano na złą drogę[21]. Cassano zadeklarował chęć pozostania na Stadio Olimpico[22], jednak zażądał podwojenia swoich zarobków, przez co negocjacje w sprawie nowej umowy zostały wstrzymane[23]. W późniejszym okresie Cassano w trakcie jednego z treningów udał się do szatni[24], a kilka dni później w jego obronie stanął trener drużyny – Luigi Delneri[25]. Następnie prezes klubu – Franco Sensi – zaczął zastanawiać się nad sprzedażą włoskiego gracza, mówiąc, że są z nim pewne problemy[26]. Po przywróceniu FantAntonio do wyjściowego składu przez następcę Delneriego – Bruno Contiego, został on nawet pod nieobecność zawieszonego Tottiego kapitanem drużyny.

Pod koniec października Cassano otrzymał zgodę na indywidualne treningi, które miały mu umożliwić powrót do dobrej formy[27]. Na początku listopada młody piłkarz nie znalazł się w meczowej kadrze w pojedynku z Bayerem Leverkusen, a przyczyną był kolejny konflikt z Luigim Del Nerim[28]. W międzyczasie chęć pozyskania Cassano wyrażało wiele innych zespołów, między innymi Juventus i A.C. Milan[29][30][31]. 7 listopada włodarze Romy poinformowali o usunięciu włoskiego gracza ze składu pierwszej drużyny[32], a po rozmowie z Franco Sensim i trenerem Luigim Delnerim zawodnik przeprosił za swoje zachowanie i powrócił do kadry[33]. 19 grudnia 2004 dwukrotnie pokonał bramkarza AC Parma[34]. Działacze Romy chcieli podpisać z Cassano nowy kontrakt[35][36], jednak ten był łączony z przenosinami do Realu Madryt oraz Juventusu[37][38], którego trenerem był ceniony przez wychowanka Bari Fabio Capello[39][40]. Latem 2005 nowy trener Romy – Luciano Spalletti powiedział, że chciałby zatrzymać Cassano w drużynie, dlatego wyznaczył Fantantonio na zastępcę kapitana oraz przuwrócił go do pierwszej jedenastki[41]. Jednak ten był coraz bliższy decyzji o przejściu do Juventusu[42][43]. W międzyczasie kibice „Giallorossich” ostro krytykowali piłkarza[44][45], a włodarze Romy wciąż chcieli zatrzymać go w drużynie[46][47][48]. W późniejszym okresie Roma zdecydowała się sprzedać Cassano i wyceniła go na dwanaście milionów funtów[49]. Trener Spaletti wciąż chciał jednak, aby gracz pozostał w klubie[50][51]. Na początku września wznowione zostały negocjacje w sprawie nowego kontraktu Cassano[52], a piłkarz zgodził się na przedłużenie umowy[53][54]. Następnie negocjacje zostały zerwane, ponieważ zawodnik nie odpowiedział na ofertę Romy[55][56]. Szefowie drużyny poinformowali, że z chęcią rozpatrzą wszystkie oferty kupna zawodnika w zimowym okienku transferowym, a wśród chętnych do pozyskania gracza Romy wymieniano głównie Real, Juventus i Chelsea Londyn[57]. Pod koniec 2005 media donosiły o tym, że Włoch w styczniu odejdzie do Realu Madryt[58][59]. Następnie dziennik Marca poinformował, że Cassano dogadał się już z działaczami Realu w sprawie przejścia do tego zespołu[60][61]. Na samym początku 2006 "Królewscy" złożyli Romie drugą ofertę kupna zawodnika, po tym, jak wcześniejsza została odrzucona[62]. Pobyt FantAntonia w Romie zamknął się 118 występami ligowymi i 38 golami.

Real Madryt

2 stycznia poinformowano o porozumieniu w sprawie transferu Cassano do Realu[63], a 3 stycznia Włoch przyjechał do Madrytu w celu sfinalizowania umowy[64]. 4 stycznia został zaprezentowany jako nowy gracz "Królewskich", z którymi podpisał kontraktu do 2010, a działacze Realu zapłacili za włoskiego piłkarza pięć i pół miliona euro[65]. Były gracz Romy przeszedł testy medyczne[66], jednak z powodu słabej dyspozycji rozpoczął indywidualne treningi[67], na których oprócz odzyskania formy miał również zrzucić kilka kilogramów nadwagi[68]. 10 stycznia doradca marketingowy Realu – Ernesto Bronzetti poinformował, że klauzula odstępnego w kontrakcie Cassano wynosi 180 milionów euro[69]. Następnie wychowanek Bari nie został powołany na mecz Pucharu Króla z Athletikiem Bilbao[70], jednak później dołączył do drużyny[71] i znalazł się w kadrze na pojedynek przeciwko Sevilli[72]. Oficjalny debiut w barwach nowego klubu zanotował jednak dopiero w wygranym 1:0 pucharowym spotkaniu z Betisem Sewilla, kiedy to w 61. minucie zmienił Roberto Soldado i już trzy minuty później zdobył zwycięskiego gola[73][74]. W Primera División Cassano po raz pierwszy wystąpił 21 stycznia, kiedy to Real pokonał 3:1 Cádiz CF[75]. Włoch w Realu jednak zawiódł, najmocniej krytykował go dziennik AS[76], a sam zawodnik był łączony z odejściem do Milanu, gdzie miałby zastąpić Andrija Szewczenkę[77][78][79]. 15 maja trener Realu – Juan Ramón López Caro zdecydował, że z powodu złego zachowania na ostatnich treningach Cassano nie otrzyma powołania do kadry na ostatni mecz sezonu z Sevillą[80][81]. Innym zarzewiem konfliktu z klubem była sprawa jego wagi, gdyż Antonio nie przykładał się do diety, co skutkowało nadwagą, która była surowo karana przez zarząd. Debiutancki sezon w barwach "Królewskich" był dla Włocha nieudany[82], pełnił on w zespole rolę rezerwowego i w dwunastu ligowych pojedynkach strzelił tylko jednego gola. Dla Realu ogółem zagrał w 19 meczach ligowych i strzelił 2 bramki.

Sezon 2006/2007 Cassano również rozpoczął jako rezerwowy. 30 października za pomocą oficjalnej strony internetowej klubu poinformowano o odsunięciu Włocha od treningów z drużyną, a za powód podano okazanie braku szacunku dla trenera po jednym ze spotkań[83]. Następnie zaczęło się mówić o tym, że Real chce, aby Cassano opuścił Estadio Santiago Bernabéu[84]. 4 listopada na kanale Teleroma’56 zawodnik przeprosił za swój błąd, jakim był według niego transfer do Realu i wyraził chęć powrotu do Romy[85], a następnie agent piłkarza – Giuseppe Buzzo powiedział, że jego klient chce wypełnić do końca swój kontrakt z drużyną[86]. Klub wciąż żądał od wychowanka Bari przeprosin, jednak sam zawodnik powiedział, że nie ma zamiaru przepraszać za swoje postępowanie[87]. 10 listopada ogłoszono, że Włoch powróci do treningów, ponieważ wszystkie sporne sytuacje zostały wyjaśnione podczas spotkania ze sztabem szkoleniowym i piłkarzami Realu[88][89][90]. Następnie były gracz Romy spotkał się z sekretarzem generalnym Realu – Franco Baldinim i rozmawiał z nim na temat swojej sytuacji w zespole[91]. Później agent zawodnika zaprzeczył pogłoskom na temat chęci opuszczenia Madrytu przez Cassano[92], lecz sam gracz otrzymał od działaczy zgodę na poszukanie sobie nowego pracodawcy[93][94]. Cassano zadeklarował chęć pozostania na Santiago Bernabéu[95] i odrzucił ofertę wypożyczenia do Milanu[96]. Na początku 2007 Fabio Capello dał do zrozumienia, że nie chce mieć w drużynie Cassano[97], a pozyskaniem włoskiego zawodnika zainteresował się Inter Mediolan[98][99][100]. Włoch nie powrócił już do składu Realu[101], pod jego nieobecność „Królewscy” wywalczyli mistrzostwo Hiszpanii, a Cassano wyraził chęć przejścia do Interu[102]. Latem piłkarz chciał podać madrycki klub do sądu oskarżając go o mobbing[103], a następnie zaczęło się mówić o jego transferze do Sampdorii Genua[104][105][106].

Sampdoria

Cassano w barwach Sampdorii

14 sierpnia 2007 Cassano został wypożyczony do Sampdorii, która zgodziła się pokrywać 1,2 mln euro z 4,2 mln pensji piłkarza[107]. 19 sierpnia został oficjalnie zaprezentowany grupie 2,5 tys. kibiców jako nowy nabytek „Blucerchiatich”[108]. Na mocy umowy działacze Sampdorii po zakończeniu sezonu mieli możliwość wykupienia Włocha za pięć milionów euro[109]. Wobec niemożności wyboru koszulki z nr 18, którą nosił Vladimir Koman zdecydował się wybrać numer 99, gdyż jak wyjaśnił 9 i 9 daje w sumie 18. Cassano zadebiutował w towarzyskim meczu z klubem AC Bellinzona i już po 44 minutach gry musiał opuścić boisko z powodu kontuzji[110]. Oficjalny debiut nastąpił 23 września w derbowym starciu z Genoą, gdy w ostatniej minucie zmienił Vincenzo Montellę. Na pierwszego gola czekał tydzień dłużej do wygranego 3:0 meczu z Atalantą. W styczniu zdobył trzy bramki, w tym jedną z Interem (1:1), która zokończyła passę zwycięstw tego klubu. 2 marca 2008 Włoch został ukarany czerwoną kartką w końcówce meczu z Torino FC, a następnie zdjął koszulkę i rzucił nią w sędziego[111]. Później przeprosił za swoje zachowanie[112], a włoska federacja zdyskwalifikowała go na pięć spotkań[113]. W sezonie 2007/2008 Cassano w 22 meczach Serie A strzelił łącznie dziesięć bramek stając się najlepszym strzelcem swojego zespołu. W drugim sezonie Antonio został wicekapitanem zespołu. Następnie działacze Sampdorii zdecydowali się wykupić Włocha z Realu[114][115], a sam piłkarz wyraził chęć pozostania w Genui[116]. Zażądał jednak większych zarobków niż te, które zaoferowała mu Doria[117]. Pod koniec maja działacze Sampdorii skorzystali z zawartej w umowie informacji o możliwości wykupienia włoskiego napastnika po zakończeniu ligowych rozgrywek[118][119]. „Blucerchiati” nie zapłacili nic za byłego piłkarza Romy, jednak gdyby zdecydowali się sprzedać go w ciągu roku to Real dostałby siedem milionów euro, natomiast jeśli w ciągu trzech lat to na konto drużyny z Madrytu wpłynęłoby pięć milionów euro[120]. Prezydent Sampdorii – Riccardo Garrone pod koniec lipca powiedział, że Cassano pozostanie w Genui do końca swojej piłkarskiej kariery[121]. Dał tym samym do zrozumienia, że mimo licznych ofert nie sprzeda byłego zawodnika Realu Madryt[122]. Antonio odwdzięczył się mu m.in. dubletami w spotkaniach z: Atalantą (5 października 2008), Catanią (23 listopada 2008), US Lecce (11 kwietnia 2009) oraz w meczu z FBK Kowno (18 września 2008), w którym także dwukrotnie asystował. Po przejściu w styczniu 2009 r. do klubu Giampaolo Pazziniego stworzył z nim dobrany duet, który był porównywany do pary Roberto Mancini-Gianluca Vialli, która doprowadziła Sampdorię do jedynego w jej historii scudetto. Przez portal Goal.com został wybrany najlepszym włoskim piłkarzem sezonu 2008/09[123].

We wrześniu 2009 prezydent Sampdorii Genua – Riccardo Garrone poinformował, że nie sprzeda Cassano za mniej niż 20 milionów euro, gdyż tyle wynosiła klauzula odejścia[124][125]. W trakcie sezonu, po tym jak Adrian Mutu został przyłapany na stosowaniu niedozwolonych środków, włoski zawodnik zaczął być łączony z przenosinami do Fiorentiny, jednakże odmówił swej zgody na przenosiny i w wydanym oświadczeniu skrytykował prezydenta klubu[126][127][128]. W międzyczasie Cassano został w styczniu odsunięty od kadry Sampdorii z powodu kłótni z Luigim DelNerim, jednak postanowił pozostać w Genui[129]. Sezon 2009/10 był pomimo tego udany, gdyż FantAntonio został nawet nominowany do piłkarskiego Oskara w kategorii najlepszy włoski piłkarz Serie A[130]. W październiku 2010 r. odmówił w ostrych słowach prezydentowi klubu swego udziału w ceremonii wręczenia nagród za co został wydalony z drużyny[131]. Sampdoria skierowała do władz ligi żądanie rozwiązania kontraktu z piłkarzem z jego winy, jednak decyzja arbitrów była odmowna. Zgodzili się oni jedynie na obniżenie o połowę wynagrodzenia Cassano[132]. W plebiscycie Bidone d’Oro 2010 zajął 6 lokatę[133]. Łącznie dla Genoy zagrał w 96 meczach ligowych w których zdobył 35 bramek.

Milan

Cassano w trakcie treningu w czasie pobytu w Milanie

21 grudnia 2010 roku Cassano podpisał 3,5 letni kontrakt z włoskim klubem A.C. Milan. Oficjalnie piłkarzem „Rossonerich” został dopiero 2 stycznia 2011. Okoliczności tego transferu były dość skomplikowane. Ponoć i Milan, i Sampdoria, a nawet sam piłkarz, złożyli się na ten transfer, płacąc 5 milionów euro hiszpańskiemu Realowi Madryt, z którego Włoch został wypożyczony właśnie do Sampdorii. W barwach Milanu zadebiutował 5 stycznia w wygranym 1:0 spotkaniu ligowym z Cagliari Calcio. Swojego pierwszego gola dla Rossonerich strzelił w wygranym 4:0 meczu z Parmą w którym też zaliczył dwie asysty[134]. W zespole Rossonerrich rzadko grał w pierwszej jedenastce. Wyróżnił się w spotkaniu z AC Siena rozegranym 29 kwietnia 2012, w którym zdobył gola i dwukrotnie asystował[135]. W styczniu 2011 został nominowany do Piłkarskiego Oskara w kategorii najlepszy włoski piłkarz[136].

4 listopada 2011 przeszedł operację serca. Zabieg przeprowadzono po ujawnionych kłopotach zdrowotnych piłkarza wynikłych w trakcie powrotu z meczu ligowego kilka dni wcześniej[137]. W okresie gry dla Milanu zagrał w 33 spotkaniach ligowych i strzelił 7 goli.

Inter

W związku z odejściem z zespołu Rossonerrich Ibrahimovicia i Thiago Silvy Cassano zażądał od kierownictwa zgody na odejście[138]. 22 sierpnia 2012 r. Milan doszedł do porozumienia z lokalnym rywalem – Interem Mediolan w sprawie wymiany napastników między tymi klubami. Milan wyłożył na stół 7 mln euro oraz Cassano, natomiast Inter w rozliczeniu oddał Pazziniego. Transfer ten zaskoczył wielu fanów Milanu, którzy twierdzili, że to Nerazzurri powinni dopłacić. Podpisany kontrakt związał go z Niebiesko-Czarnymi do czerwca 2014 r. i pozwalał mu na zarobki w wysokości 3 mln euro rocznie[139]. Debiut w barwach La Beneamata miał miejsce 26 sierpnia 2012 r. w meczu przeciwko Pescarze. W trzecim spotkaniu, podczas meczu z Romą zdobył pierwszą bramkę dla Interu (1:3). Cassano szybko oswoił się w nowym zespole i został kluczowym zawodnikiem Interu. 2 marca doszło pomiędzy włoskim piłkarzem a Andreą Stramaccionim do kłótni[140], w wyniku której oponentów musieli rozdzielać piłkarze. Za zaistniałe zajście zarząd ukarał krewkiego zawodnika karą pieniężną w wysokości 40.000 euro[141]. Dobrą partię rozegrał 14 marca 2013 w rewanżowym meczu z Tottenhamem (4:1), zdobył wówczas gola, a przy dwóch asystował[142]. Dla Interu zagrał w 28 spotkaniach ligi włoskiej w których zdobył 7 bramek.

Parma

3 lipca 2013 r. został zawodnikiem Parmy przechodząc na zasadzie transferu definitywnego w ramach rozliczenia za Ishaka Belfodila[143]. Tak jak w poprzednich klubach założył koszulkę z numerem 99[144]. W Parmie Cassano bardziej przykładał się do treningów, przeszedł na dietę i zdołał kontrolować swoją wagę, dzięki czemu stracił na niej 10 kilogramów[145]. 30 listopada zdobył swoją 100. bramkę w Serie A w zremisowanym 1:1 wyjazdowym spotkaniu z Bologną[146]. W Parmie Cassano ponownie odnalazł dobrą formę a Parma zakończyła rozgrywki na 6. miejscu, dzięki czemu zespół ze Stadio Ennio Tardini mógł uznać sezon 2013/2014 za bardzo udany[147]. W 34 ligowych spotkaniach Cassano zdobył 12 bramek i zanotował 6 asyst[148].

W 19 spotkaniach pierwszej połowy sezonu 2014/2015 Cassano trafiał do siatki pięciokrotnie, jednak borykająca się z problemami finansowymi Parma znajdowała się na dole ligowej tabeli. W związku z problemami z wypłacalnością klubu, 26 stycznia 2015 strony za porozumieniem rozwiązały kontrakt zawodnika. Cassano od kilku miesięcy miał nie otrzymywać pensji[149][150]. Zostając wolnym zawodnikiem Cassano wstępnie ponownie był łączony z Interem[151].

Powrót do Sampdorii

Po rozwiązaniu kontraktu z Parmą, 9 sierpnia 2015 Cassano ponownie dołączył do swojego byłego klubu, Sampdorii[152]. Strony podpisały dwuletnią umowę obowiązującą do 30 czerwca 2017[152]. Pierwszą bramkę po powrocie do Genui zdobył 10 stycznia 2016 w przegranym 2:1 spotkaniu z Juventusem[153]. W drugim sezonie 2016/2017 prezydent klubu Massimo Ferrero zakomunikował, że zawodnik nie jest już częścią jego planów i został odsunięty od pierwszego zespołu i od treningów[154]. Zezwolono mu wyłącznie na trenowanie z golkiperem drużyny młodzieżowej[155]. Po trwających ponad tydzień rozmowach 25 stycznia 2017 strony doszły do porozumienia i rozwiązały kontrakt zawodnika[156].

Hellas Werona

10 lipca 2017 r. podpisał roczny kontrakt z Hellas Werona[157]. W kolejnym tygodniu zagrał w dwóch towarzyskich spotkaniach letniego okresu przygotowawczego, niemniej 18 lipca zakomunikował mediom, że zamierza zakończyć karierę piłkarską, ponieważ za bardzo tęskni za rodziną. Jeszcze tego samego dnia zwołał kolejną konferencję prasową, w trakcie której ponownie zmienił swoją decyzję oznajmiając, że nie może się doczekać dobrego sezonu z Weroną[158][159]. 24 lipca po raz kolejny zmienił zdanie i ponownie potwierdził odejście z klubu i skończenie z profesjonalnym futbolem dodając, że jako 35-letni mężczyzna musi być zmotywowanym, a teraz chce być blisko swoich dzieci i żony[160][161]. Za pośrednictwem konta swojej żony na Twitterze dodał: „fizycznie jestem przygotowany, ale ostatnie 15 dni przekonały mnie, że moja głowa nie jest gotowa”[162]. 27 lipca kontrakt Cassano został rozwiązany za porozumieniem stron[163]. 31 lipca Włoch oświadczył, że nie zamierza kończyć piłkarskiej kariery i chciałby znaleźć nowy klub bliżej domu[164].

Kariera reprezentacyjna

Drużyny młodzieżowe

Cassano ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch. Występował w kategoriach wiekowych Under-15, Under-16, Under-18, Under-20 oraz Under-21. Łącznie rozegrał dla nich 30 meczów i strzelił pięć bramek. Pierwszy występ w zespołach młodzieżowych Cassano zanotował 5 kwietnia 1998. Juniorzy „Squadra Azzura” pokonali wówczas Nową Zelandię 3:0, a sam Cassano zdobył jednego z goli. W drużynie do lat 21 wychowanek Bari po raz pierwszy wystąpił 16 sierpnia 2000, a reprezentacja Włoch wygrała wtedy z Meksykiem 2:0.[165]

Debiut w pierwszej reprezentacji i Euro 2004

W dorosłej reprezentacji Włoch Cassano zadebiutował 12 listopada 2003 w rozegranym w Warszawie meczu z Polską. Pojedynek zakończył się zwycięstwem „biało-czerwonych” 3:1, a grający wówczas w Romie Cassano rozpoczął spotkanie w wyjściowym składzie i strzelił honorowego gola dla swojego zespołu[165].

W 2004 Giovanni Trapattoni powołał Cassano do kadry na mistrzostwa Europy. Rywalem Włochów w grupie C byli Szwedzi, Duńczycy i Bułgarzy. W meczu z Danią włoski zawodnik w 64. minucie zmienił Alessandro Del Piero, w 70. minucie został ukarany żółtą kartką, a mecz zakończył się bezbramkowym remisem. Z powodu zawieszenia Francesco Tottiego za oplucie Christiana Poulsena, kolejny pojedynek przeciwko Szwecji Cassano rozpoczął w wyjściowej jedenastce. W 37. minucie wpisał się na listę strzelców, w 70. minucie zmienił go Stefano Fiore, a w 85. minucie Zlatan Ibrahimović ustalił wynik na 1:1. Spotkanie z Bułgarią Cassano również rozpoczął w pierwszym składzie. Zdobywając gola w 94. minucie zapewnił Włochom zwycięstwo 2:1, jednak podopieczni Giovanniego Trapattoniego zajęli ostatecznie w swojej grupie trzecie miejsce i odpadli z turnieju[166].

Lata 2004–2008

Gdy trenerem reprezentacji został Marcello Lippi, Cassano nie otrzymywał początkowo powołań do kadry. Było to spowodowane kontuzjami, problemami dyscyplinarnymi oraz słabą formą[167]. Pod koniec listopada 2005 Lippi powiedział, że konflikt pomiędzy Romą i Cassano działa na niekorzyść drużyny narodowej[168]. Po transferze włoskiego zawodnika do Realu Madryt trener reprezentacji poinformował, że cieszy się z takiego przebiegu wydarzeń i widzi możliwość powrotu Cassano do kadry „Azzurrich”[169]. Następnie powiedział jednak, że nie zamierza zabrać Włocha na Mistrzostwa Świata 2006[170] i tak też zrobił.

Po mistrzostwach nowym szkoleniowcem włoskiego zespołu narodowego został Roberto Donadoni. Na początku jego kadencji Cassano powrócił do kadry po ponad rocznej przerwie[171]. Po przenosinach włoskiego piłkarza do Sampdorii decyzję tę pochwalił były trener Włochów – Marcello Lippi[172]. Sam zawodnik pod koniec 2007 zadeklarował chęć powrotu do reprezentacji[173], w której ostatni raz wystąpił we wrześniu 2006. Następnie Roberto Donadoni poinformował, że Cassano ma szanse pojechania na Euro 2008[174]; warunkiem było zaprezentowanie dobrej formy w rozgrywkach ligowych[175].

Euro 2008

Cassano podczas Euro 2012.

Ostatecznie Cassano znalazł się w kadrze Włochów na mistrzostwa Europy[176]. W rundzie grupowej „Squadra Azzura” z czterema punktami na koncie zajęła drugie miejsce za Holandią. W przegranym 0:3 meczu z „Oranje” Cassano w 75. minucie zastąpił Mauro Camoranesiego, w zremisowanym 1:1 pojedynku przeciwko Rumunii w 57. minucie zmienił Simone Perrottę, a w wygranym 2:0 spotkaniu z Francją rozegrał pełne 90 minut. W ćwierćfinale Włosi trafili na Hiszpanów. Cassano rozpoczął zawody w wyjściowym składzie, jednak w 75. minucie został zastąpiony przez Antonia Di Natalego. Regulaminowy czas gry zakończył się rezultatem 0:0, dogrywka również nie przyniosła rozstrzygnięcia. Hiszpanie wygrali ostatecznie po rzutach karnych 4:2 wyeliminowując tym samym Włochów z turnieju[177].

Rezygnacja z występów w reprezentacji

Po zakończeniu mistrzostw na stanowisko trenera reprezentacji Włoch powrócił Marcello Lippi, który pominął Cassano przy ustalaniu kadry na pierwsze mecze eliminacji do Mistrzostw Świata 2010[178]. W grudniu 2008 Cassano poinformował, że „reprezentacja narodowa to dla niego rozdział zamknięty”[179]. W późniejszym czasie wielokrotnie mówił jednak, że wciąż liczy na powołanie do włoskiej kadry. Powołania Cassano do reprezentacji domagali się między innymi prezydent Sampdorii Genua – Riccardo Garrone[180] i dyrektor klubu – Giuseppe Marotta[181]. Zdanie przedstawicieli włoskiej drużyny potwierdził również między innymi Roberto Mancini[182]. Trener reprezentacji – Marcello Lippi powiedział, że Cassano musi wykazać się cierpliwością zanim dowie się czy zagra na Mistrzostwach Świata w RPA[183]. Pod koniec roku przekreślił jednak szansę piłkarza na udział w mundialu[184]. W lutym 2010 Cassano dał do zrozumienia, że traci nadzieję na powołanie go do reprezentacji, a za główną przyczynę jego pominięcia uważa bezpodstawny strach selekcjonera Marcello Lippiego[185].

Powrót do kadry

Cassano w walce z Sergiem Ramosem w finale ME 2012

Po nieudanych dla Włochów Mistrzostwach Świata 2010 Marcello Lippiego na stanowisku selekcjonera zastąpił Cesare Prandelli. Nowy trener powołał Cassano do kadry na swój pierwszy mecz przeciwko WKS i wielokrotnie podkreślał, że widzi w nim lidera włoskiej reprezentacji[186]. Cassano przed spotkaniem otrzymał koszulkę z numerem 10[187][188]. 10 sierpnia Włosi przegrali z WKS 0:1, a Cassano w 70. minucie został zmieniony przez Giuseppe Rossiego[189]. 3 września gracz Sampdorii wystąpił w wygranym 2:1 pierwszym meczu eliminacji do Euro 2012 z Estonią, w którym strzelił pierwszą bramkę i asystował przy drugiej[190][191]. 4 dni później strzelił bramkę w zwycięskim 5:0 spotkaniu z Wyspami Owczymi[192]. Wraz z reprezentacją Włoch na Mistrzostwach Europy w 2012 r. zdobył wicemistrzostwo Europy grając we wszystkich 6 meczach i strzelając jedną bramkę w meczu grupowym z Irlandią. W lipcu 2012 r. ukarany przez UEFA za komentarz dotyczący homoseksualistów[193][194].

Cassano został powołany do składu reprezentacji Włoch na Mistrzostwa Świata 2014, mimo że nie grał w niej od 2012[195]. 20 czerwca 2014 zadebiutował w tej randze zawodów jako zmiennik w meczu przeciwko Kostaryce, przegranym przez Włochów 0:1[196]. 24 czerwca, również jako zmiennik, pojawił się na boisku w spotkaniu z Urugwajem, w którym Azzurri ulegli przeciwnikowi 0:1 i nie awansowali do dalszego etapu rozgrywek[197]. Cassano został skrytykowany przez prasę za słabe występy i brak przydatności, przez co nie udało mu się wnieść właściwego tempa i kreatywności w grze zespołu i wparcia dla napastników[198].

Statystyki

Klubowe

ostatnia aktualizacja: 4 kwietnia 2013

Klub Sezon Liga Krajowa Puchar kraju Puchary europejskie Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
AS Bari 1999/2000 21 3 0 0 0 0 0 0 0 21 3 0
2000/2001 27 3 0 2 0 0 0 0 0 29 3 2
Razem 48 6 2 0 0 0 0 0 0 50 6 2
AS Roma 2001/2002 22 5 0 3 1 0 5 0 0 30 6 0
2002/2003 27 9 2 5 1 0 11 4 1 43 14 3
2003/2004 33 14 4 0 0 0 6 4 0 39 18 4
2004/2005 31 9 1 8 1 0 3 1 0 42 11 1
2005/2006 5 2 1 0 0 0 2 1 1 7 3 2
Razem 118 39 8 16 3 0 27 10 2 161 52 10
Real Madryt 2005/2006 12 1 1 4 1 0 1 0 0 17 2 1
2006/2007 7 1 2 1 1 0 4 0 0 12 2 2
Razem 19 2 3 5 2 0 5 0 0 29 4 3
Sampdoria 2007/2008 22 10 6 1 0 0 2 0 0 25 10 6
2008/2009 35 12 15 4 1 0 6 2 3 45 15 18
2009/2010 32 9 10 1 2 0 0 0 0 33 11 10
2010/2011 7 4 2 0 0 0 3 1 2 10 5 4
Razem 96 35 33 7 3 0 12 3 5 115 41 38
A.C. Milan
2010/2011 17 4 6 4 0 0 0 0 0 21 4 6
2011/2012 16 3 10 0 0 0 3 1 0 19 4 10
Razem 33 7 16 4 0 0 3 0 1 40 8 16
Inter Mediolan
2012/2013 28 7 9 2 1 2 9 1 4 39 9 14
Razem w Serie A 343 94 68 31 7 2 51 15 11 406 126 81
Łącznie 324 96 71 36 9 2 56 15 11 435 130 84

Reprezentacyjne

Cassano przed meczem z Anglią

Wykaz meczów i goli Antonio Cassano w reprezentacji Włoch[199]:

Sukcesy

Życie prywatne

Cassano jest w związku z piłkarką wodną Caroliną Marcialis, która jest od niego młodsza o dziewięć lat[200]. 19 czerwca 2010 para wzięła ślub w kościele Św. Marcina w Portofino[201]. Z tego związku doczekał się syna – Christophera, urodzonego 14 marca 2011 r.[202] 18 marca 2013 para doczekała się drugiego syna – Lionela, nazwanego tak na cześć argentyńskiego piłkarza Leo Messiego[203]. W październiku 2008 Cassano wydał razem z dziennikarzem Pierluigim Pardo swoją autobiografię o tytule „Mówię wszystko”, w której napisał między innymi, że przespał się już z około 600-700 kobietami[204]. W książce znajdował się fragment mówiący o tym, że po meczu Realu Madryt w Gimnàstikiem Tarragona Cassano obraził trenera Fabio Capello i powiedział, że ten „jest tak fałszywy jak pieniądze z Monopoly[205]. Zawodnik w autobiografii napisał również o tym, że gdyby nie został piłkarzem to skończyłby najprawdopodobniej jako kryminalista[206]. Nie garnął się do nauki, dlatego sześciokrotnie powtarzał rok. Na ulicy zajmował się bukmacherką.

Cassano ma podpisany kontrakt sponsorski z Diadorą. Jest osobą niewierzącą[207].

  1. Angelo Alfonso Centrone: Cassano, da Peter Pan a Cappellaio matto Pellegatti sdogana il nuovo soprannome. W: Corriere del Mezzogiorno [on-line]. 2011. [dostęp 2016-11-29].
  2. Antonio il terribile (wł.). gazzetta.it. [dostęp 2009-01-24].
  3. Mina Rzouki: Enigmas in Calcio – Antonio Cassano. Football Italiano.co.uk. [dostęp 2009-05-14].
  4. Antonio Cassano: Dico Tutto. Rizzoli, s. 13. ISBN 978-88-17-02770-0.
  5. a b Antonio Cassano 19 (ang.). realmadridportal.com. [dostęp 2009-05-14].
  6. Antonio Cassano (ang.). sportspundit.com. [dostęp 2009-05-14].
  7. Cassano: „W moim sercu są Sampdoria, Bari i Inter” (pol.). fcinter.pl, 2010-05-17. [dostęp 2013-12-23].
  8. Antonio Cassano. All appearances 1999–2000 (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 2009-01-24].
  9. Antonio Cassano. All goals 1999 – 2000 (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 2009-01-24].
  10. The Goal.com 50: Antonio Cassano (41) (ang.). goal.com. [dostęp 2009-05-14].
  11. Antonio Cassano. All appearances 2001–2002 (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 2009-01-24].
  12. Roma 3-2 Hellas Verona (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 2009-01-24].
  13. http://www.transfermarkt.pl/en/as-roma-torino-fc/index/spielbericht_1022681.html.
  14. http://www.transfermarkt.pl/en/as-roma-juventus-fc/index/spielbericht_4228.html.
  15. Roma 6-0 Siena (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 2009-01-24].
  16. Roma chce zatrzymać Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  17. Moratti chce Cassano? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  18. Cassano na dywaniku? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  19. Cassano opuścił trening (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  20. Totti o wybrykach Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  21. Capello o Cassano i Tottim (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  22. Cassano chce zostać w Romie (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  23. Cassano opuści Stadio Olimpico? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  24. Cassano wyszedł z treningu (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  25. Del Neri broni Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  26. Sensi sprzeda Cassano? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  27. Cassano trenuje sam (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  28. Znów kłopoty z Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  29. Cassano do Juventusu? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  30. Milan też chce Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  31. Moggi powraca do Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  32. Cassano zawieszony (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  33. Cassano wraca do gry (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  34. http://www.transfermarkt.pl/en/as-roma-parma-fc/index/spielbericht_27685.html.
  35. Baldini: Ciężka sprawa z Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  36. Wątpliwości wokół Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  37. Cassano o Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  38. 18 mln za Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  39. Tęsknota Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  40. Cassano chce pracować z Capello (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  41. Spalletti spróbuje zatrzymać Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  42. Cassano opuści Rzym (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  43. Cassano w Juventusie, Mutu w Romie? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  44. Cassano wyśmiany (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  45. Tifosi kontra Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  46. Oferta dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  47. Wkrótce kontrakt dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  48. Ultimatum dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  49. Roma wyceniła Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  50. Cassano powinien grać (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  51. Spalletti dogada się z Cassano? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  52. Roma spotka się z agentem Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  53. Cassano zgadza się na przedłużenie kontraktu! (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  54. Roma o rozmowach z Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  55. Koniec rozmów w sprawie Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  56. Agent Cassano: zaskakująca decyzja (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  57. Roma czeka na oferty (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  58. Cassano do Realu? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  59. Cassano nie będzie tani (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  60. Cassano blisko Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  61. Cassano jedną nogą w Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  62. Cassano coraz bliżej Realu (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  63. Cassano finalizuje transfer (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  64. Cassano w Madrycie! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  65. Cassano: Hala Madrid! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  66. Cassano przeszedł testy medyczne (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  67. Cassano nie zagra (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  68. Cassano ciężko pracuje (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  69. Klauzula Cassano – 180 milionów euro (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  70. Cassano nie powołany na mecz z Bilbao (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  71. Cassano już z resztą drużyny (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  72. Kadra na Sevillę (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  73. Zwycięstwo! Betis – Real 0:1 (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  74. Prasa o debiucie Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  75. Real Madryt – Cádiz 3:1! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  76. Słaby Casano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  77. AC Milan zainteresowany Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  78. Cassano nigdzie się nie wybiera (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  79. Agent Cassano rozwiewa wątpliwości (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  80. Problemy Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  81. Cassano najwolniejszy na treningu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  82. Feliz Cumpleaños, Cassano! (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  83. Cassano odsunięty od treningów (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  84. Real nie chce Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  85. Przeprosiny Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  86. Przemówił agent Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  87. Cassano nie przeprosi (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  88. Cassano wraca do treningów (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  89. Capello: Cassano przeprosił (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  90. Cassano trenował z pierwszym zespołem (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  91. Cassano odejdzie w styczniu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  92. Agent Cassano zaprzecza (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  93. Cassano może odejść (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  94. Co dalej z Cassano i Diarrą? (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  95. Cassano nie chce odejść (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  96. Cassano odrzucił wypożyczenie do Milanu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  97. Capello nie chce Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  98. Inter zainteresowany Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  99. Cassano i Beckham do Interu? (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  100. Cassano do Interu? (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  101. Cassano nie wróci do składu (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  102. Cassano marzy o Interze (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  103. Cassano chce skarżyć Real (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  104. Sampdoria chce Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  105. Cassano chce odejść do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  106. Cicinho i Cassano coraz bliżej Włoch (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  107. Cassano wypożyczony do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  108. Prezentacja Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  109. Cassano na wypożyczenie do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  110. Cassano już kontuzjowany (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  111. Cassano: Zachowałem się jak kretyn (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  112. Cassano: Przepraszam wszystkich (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  113. Cassano zawieszony na pięć spotkań (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  114. Sampdoria chce wykupić Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  115. Marotta: Chcemy wykupić Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  116. Cassano gotów pozostać w Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  117. Kolejne problemy z Cassano (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  118. Cassano sprzedany do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  119. Cassano odchodzi do Sampdorii (pol.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  120. Cassano w Sampdorii (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  121. Garrone: Cassano do końca kariery w Sampdorii (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  122. Rączki precz od Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  123. Goal.com: Najlepsi ubiegłego sezonu (pol.). fcinter.pl, 2009-06-04. [dostęp 2013-12-23].
  124. Marotta: „Jesteśmy otwarci na negocjacje z Interem” (pol.). fcinter.pl, 2009-07-11. [dostęp 2013-12-23].
  125. Cena wywoławcza Cassano – 20 milionów euro (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  126. Parla Antonio: «Ecco perché resto alla Sampdoria» (wł.). sampdoria.it. [dostęp 2013-12-23].
  127. Fiorentina rozważa zatrudnienie Cassano w miejsce Mutu (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  128. Cassano blisko Fiorentiny (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  129. Cassano rezygnuje z transferu do Violi (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  130. Piłkarskie Oskary 2010: nominowani (pol.). fcinter.pl, 2010-01-12. [dostęp 2013-12-23].
  131. Antonio Cassano (pol.). intermediolan.com. [dostęp 2013-12-23].
  132. Nadia Carminati: Cassano dispute resolved (ang.). skysports.com, 2010-12-16. [dostęp 2013-12-23].
  133. Bidone d’Oro: Tripletta Adriano! (pol.). fcinter.pl, 2010-12-13. [dostęp 2013-12-23].
  134. Protokół meczowy AC Milan-FC Parma, 12.02.2011 – Serie A (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2013-12-23].
  135. Protokół meczowy AC Siena-AC Milan, 29.04.2012 – Serie A (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2013-12-23].
  136. Oscar del Calcio 2010 – ogłoszono nominacje (pol.). fcinter.pl, 2011-01-22. [dostęp 2013-12-23].
  137. Antonio Cassano po operacji serca (pol.). sport.onet.pl. [dostęp 2011-11-04].
  138. Galliani: „Cassano prosił mnie o wystawienie na sprzedaż” (pol.). fcinter.pl, 2012-08-19. [dostęp 2013-12-23].
  139. Najnowsze wieści w sprawie Cassano (pol.). fcinter.pl, 2012-08-21. [dostęp 2013-12-23].
  140. Kulisy kłótni (pol.). fcinter.pl, 2013-03-03. [dostęp 2013-12-23].
  141. Cassano przeprasza i wraca do składu! (pol.). fcinter.pl, 2013-03-05. [dostęp 2013-12-23].
  142. Protokół meczowy Inter Mediolan-Tottenham Hotspur, 14.03.2013 – Europa League (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2013-12-23].
  143. OFICJALNE: Cassano w Parmie (pol.). 3 lipca 2013. [dostęp 3 lipca 2013].
  144. Stefan Coerts: Cassano leaves Inter for Parma (ang.). Goal.com, 2013-07-03. [dostęp 2017-09-12].
  145. World Cup 2014: Antonio Cassano wants Italy recall after losing 10kg (ang.). BBC Sport, 2014-03-17. [dostęp 2017-09-12].
  146. Terry Daley: Soccer-Parma's Cassano grabs 100th Serie A goal in Bologna draw (ang.). Reuters, 2013-11-30. [dostęp 2017-09-12].
  147. Adam Digby: Rejuvenated Cassano shifting bad-boy image with Parma (ang.). FourFourTwo, 2014-02-14. [dostęp 2017-09-12].
  148. Lorenzo Vicini: From laborious to victorious (ang.). Football Italia. [dostęp 2017-09-12].
  149. Antonio Cassano leaves Parma, could sign with Bari (ang.). ESPN, 2015-01-26. [dostęp 2017-09-12].
  150. Ben Gladwell: Antonio Cassano could still seal Sampdoria return - sporting director (ang.). ESPN, 2015-06-22. [dostęp 2017-09-12].
  151. Cassano-Inter reports intensify (ang.). Football Italia, 2015-01-31. [dostęp 2017-09-12].
  152. a b Cassano è blucerchiato: «Sono felice, sempre forza Samp!» (wł.). UC Sampdoria, 2015-08-09. [dostęp 2017-09-12].
  153. Sampdoria 1 Juventus 2: Pogba, Khedira on target as champions march on (ang.). FourFourTwo, 2016-01-10. [dostęp 2017-09-12].
  154. Ferrero shelves Cassano (ang.). Football Italia, 2016-11-13. [dostęp 2017-09-12].
  155. Lorenzo Montaldo, Steve Mitchell (tłum.): Sampdoria: Cassano granted shooting practice despite uncertain future. (ang.). Calciomercato.com, 2016-11-02. [dostęp 2017-09-12].
  156. Official: Cassano-Samp contract terminated (ang.). Football Italia, 2017-01-25. [dostęp 2017-09-12].
  157. Cassano al Verona: è ufficiale. Avrà la maglia numero 99 (wł.). Corriere Dello Sport, 2017-07-10. [dostęp 2017-09-12].
  158. Marcus Christenson: Antonio Cassano retires, then un-retires and vows to ‘have fun’ with Verona (ang.). The Guardian, 2017-07-18. [dostęp 2017-09-12].
  159. Wiktor Janic: Cassano w ciągu dnia przeszedł na emeryturę i... z niej wrócił. Przegląd Sportowy, 2017-07-18. [dostęp 2017-09-12].
  160. ‘His head isn’t right’: Antonio Cassano retires (again) after leaving Verona (ang.). The Guardian, 2017-07-24. [dostęp 2017-09-12].
  161. Cassano ci ripensa: "Smetto col calcio. Mia moglie non aveva capito" (wł.). La Gazzetta dello Sport, 2017-07-24. [dostęp 2017-09-12].
  162. Tomasz Skrzypczyński: Antonio Cassano znów zmienił zdanie. Sportowefakty.wp.pl, 2017-07-24. [dostęp 2017-09-12].
  163. Cassano lascia il Verona: ufficiale la risoluzione del contratto (wł.). La Gazzetta dello Sport, 2017-07-27. [dostęp 2017-09-12].
  164. Cassano: "Non mi ritiro, cercatemi entro settembre. Verona? La verità è..." (wł.). La Gazzetta dello Sport, 2017-07-31. [dostęp 2017-09-12].
  165. a b Convocazioni e presenze in campo (wł.). figc.it. [dostęp 2009-05-07].
  166. European Championship 2004 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2009-05-07].
  167. Lippi o Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  168. Lippi martwi się o Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  169. Lippi: Cassano może wrócić (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  170. Lippi: Wątpliwe powołanie dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  171. Cassano wraca do kadry (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  172. Lippi chwali decyzję Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  173. Cassano chce wrócić do reprezentacji (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  174. Donadoni: Cassano i Amauri mogą zagrać na Euro (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  175. Donadoni czeka na Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  176. Euro 2008: Cassano dumny z powołania (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  177. European Championship 2008, Final Tournament (in Austria and Switzerland) (ang.). rsssf.com. [dostęp 2009-05-07].
  178. Lippi nie skreśla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  179. Cassano kończy karierę reprezentacyjną? (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  180. Szefowie Sampdorii domagają się powołania dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  181. Marotta: Powołanie dla Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  182. Mancini: Cassano zasługuje na miejsce w kadrze (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  183. Lippi: Niech Cassano będzie cierpliwy (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  184. Lippi wyklucza możliwość powołania Cassano (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  185. Cassano traci nadzieję na powołanie (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-02-18].
  186. Cassano i Balotelli liderami? (pol.). legacalcio.pl. [dostęp 2010-08-11].
  187. De Rossi broni kolegów i Prandellego (pol.). nicesport.pl. [dostęp 2010-08-11].
  188. Cesare Prandelli wypróbowuje nowe rozwiązania w taktyce reprezentacji Italii (pol.). juvepoland.com. [dostęp 2010-08-11].
  189. Towarzysko. Włochy – WKS 0:1, nieudany debiut nowego selekcjonera (pol.). futbolnet.pl. [dostęp 2010-08-11].
  190. Estonia 1 Italy 2 (ang.). sportinglife.com. [dostęp 2010-09-04].
  191. Leonardo Bonucci Thanks Antonio Cassano For Igniting Italy Revival Against Estonia (ang.). goal.com. [dostęp 2010-09-04].
  192. El. Euro 2012: Włosi spokojnie ogrywają Wyspy Owcze (pol.). seriea.pl. [dostęp 2010-09-08].
  193. Fine for Cassano (ang.). uefa.org, 2012-07-20. [dostęp 2013-12-23].
  194. Antonio Cassano fined for Euro 2012 homosexual remark (ang.). bbc.com, 2012-07-20. [dostęp 2013-12-23].
  195. MŚ 2014: Rossi i Cassano wśród 42 wybrańców selekcjonera Włoch. sportowefakty.pl, 2014-04-11. [dostęp 2017-09-01].
  196. Łukasz Godlewski: MŚ 2014. Włochy - Kostaryka. Rezerwowi zawodzą Prandellego. sport.pl, 2014-06-21. [dostęp 2017-09-01].
  197. Adam Romański: Włochy - Urugwaj Wzrokiem za piłkarzem (9): Mario Balotelli i Ciro Immobile. Szczękościsk. sport.pl, 2014-06-25. [dostęp 2017-09-01].
  198. Michał Zachodny: Mundial 2014. Katastrofa Włochów, Prandelli już zrezygnował. sport.pl, 2014-06-24. [dostęp 2017-09-01].
  199. Antonio Cassano. transfermarkt.pl. [dostęp 2017-08-28].
  200. Cassano chce się ustatkować...z 17-latką (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  201. Cassano si è sposato (wł.). corrieredellosport.it. [dostęp 2010-06-21].
  202. Cassano è diventato papà. E’ nato Christopher (wł.). gazzetta.it, 2011-04-14. [dostęp 2013-12-23].
  203. Antonio Cassano has second son, names him Lionel to honour Messi (ang.). insideworldsoccer.com, 2013-03-19. [dostęp 2013-12-23].
  204. Las 700 mujeres y los ‘croissants’ de Cassano (hiszp.). elmundo.es. [dostęp 2009-01-24].
  205. Cassano: Capello był fałszywy jak pieniądze z Monopoly (hiszp.). realmadrid.pl. [dostęp 2009-01-24].
  206. Cassano: Gdybym nie był piłkarzem, zostałbym kryminalistą (pol.). seriea.pl. [dostęp 2009-01-24].
  207. Cassano: Mogłem mieć lepszą karierę (pol.). intermediolan.com. [dostęp 2013-05-16].

Bibliografia

Szablon:Parma F.C. skład