Commandos: Zadania specjalne

Szablon:CVG infobox Commandos: Zadania Specjalne (Commandos: Beyond the Call of Duty) – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego, wyprodukowana przez Pyro Studios i wydana przez Eidos Interactive w 1999, rozgrywająca się w realiach II wojny światowej. Jest to samodzielny[1][2][3] dodatek do gry Commandos: Za linią wroga. Dodał on osiem nowych misji oraz dodatkowe umiejętności dla kierowanych przez gracza komandosów.

Zmiany w rozgrywce

Rozgrywka w Zadaniach Specjalnych zasadniczo jest podobna do oferowanej w Za linią wroga[1][3][4]. Gracz nadal kontroluje drużynę komandosów w służbie British Army. Dodano jednak nowe misje i postacie, wprowadzono też usprawnienia mechanizmów rozgrywki.

Dodatkowe umiejętności

Wszyscy komandosi mają teraz do dyspozycji kamyki, które pozwalają im na odwrócenie uwagi wroga[5]. Do tego samego celu mogą użyć paczki papierosów – Niemcy po ich dostrzeżeniu schylają się, aby je wziąć[6].

Komandosi mogą także pozbawić przytomności wrogich żołnierzy. Zielony Beret używa do tego celu pięści, Kierowca – pałki, a Szpieg – chloroformu[7]. Pozbawiony przytomności żołnierz niemiecki budzi się, ucieka i alarmuje pozostałych Niemców, gdy gracz nic z nim nie zrobi[7]. Jednak przeciwnika można zakuć w kajdanki, co pozbawia go możliwości ucieczki[7]. Obezwładnionego żołnierza można wykorzystać do wykonania określonych czynności, prowadzenia pojazdów oraz odwracania uwagi strażników o randze takiej samej bądź niższej od porwanego Niemca[4][5][8]. Gracz traci kontrolę nad obezwładnionym strażnikiem, gdy ten zejdzie z pola widzenia pilnującego go komandosa. Wówczas ucieka i alarmuje innych Niemców[8].

Nową umiejętność zyskał Szpieg – potrafi ukraść mundur obezwładnionego żołnierza i używać go tak jak w podstawowej wersji gry[1]. Jednak może zostać rozpoznany przez żołnierzy wyższych rangą niż ten, którego mundur ukradł[1]. Oficer Gestapo wykrywa Szpiega niezależnie od posiadanego przez niego munduru[9].

Kierowca posiada dodatkową broń – karabin, o większym zasięgu strzału niż pistolet[10].

Nowe misje

Dodatek dodał osiem misji[1]. Rozgrywają się one na Wyspach Normandzkich, w Rastenburgu, Neubrandenburgu, Bonn, Belgradzie, Nijmegen i na wyspie Krecie[3]. Ich celem, oprócz destrukcji celów wojskowych i przemysłowych, jest uratowanie uwięzionych sojuszników, aresztowanie oficera i przechwycenie wrogich dokumentów[7][11][12][13].

Nowi bohaterowie

W niektórych misjach komandosom pomagają dodatkowi bohaterowie z ruchu oporu. Nie posiadają oni umiejętności charakterystycznych dla tych żołnierzy, ale za pomocą posiadanych przedmiotów mogą odwrócić uwagę wroga[1].

  • Dragisa Skopje[14]jugosłowiański partyzant. W latach 1934-1941 służył w Królewskiej Armii Jugosłowiańskiej. Gdy rząd Jugosławii próbował dołączyć do Osi, Dragisa zdezerterował i dołączył do partyzantów. W trakcie agresji III Rzeszy na Jugosławię trafił do niewoli. Uniknął rozstrzelania dzięki akcji komandosów[11]. Jest wyposażony w kamyk.
  • Natasha Van De Zand[15]holenderska działaczka ruchu oporu. Dołączyła do niego w 1943. Jej celem było wspieranie rajdów komandosów. Jest wyposażona w pistolet oraz szminkę, przy pomocy której kieruje na sobie uwagę wybranego żołnierza. Potrafi również skorzystać z paczki papierosów.

Odbiór gry

Szablon:Recenzje gier

Dodatek do Za linią frontu spotkał się z różnym przyjęciem wśród recenzentów. W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych oceny wahały się od 66% do 90%[16], aczkolwiek ich amplituda była mniejsza niż w przypadku wersji podstawowej[17]. Zadania Specjalne spotkały się natomiast z entuzjazmem recenzentów niemieckich czasopism[18].

Pozytywnie oceniono oprawę graficzną[1][2][5][19][20]. Brett Breger z Computer Games Magazine twierdził, że "gra ma takie same świetnie pre-renderowane tła" jak w wersji podstawowej[5]. Zachwycał się też interfejsem[5]. Eduardo Paradinas z portalu MeriStation chwalił efekt płynięcia wody, a samą grafikę określił jako "doskonałą"[19]. Według recenzenta z portalu Next-Generation Online "mapy, zabudowa, a nawet zdjęcia postaci zostały poprawione"[20]. Tal Blevins z portalu IGN określił oprawę graficzną jako "niezłą, ale niezbyt okazałą"[1]. Thomas Werner z pisma PC Player chwalił także "oryginalne scenerie" i różnorodność sposobów wykonania misji[2].

Krytycy stwierdzili zarazem, że Zadania Specjalne mają jeszcze wyższy poziom trudności od gry podstawowej[1][3][4][5][20]. Recenzent z pisma PC Zone pisał: "te same uczucia frustracji wzbierają ponownie, kilka sekund po spróbowaniu pierwszej misji"[3]. Najbardziej dosadny w krytyce gry Greg Kasavin z portalu GameSpot opisał dodatek jako "cień własnego poprzednika, zarówno krótszy jak i bardziej frustrujący niż oryginał"[4]. Krytykował grę za mały margines błędu przyjęty dla działań gracza[4]. Nowo nagrane głosy bohaterów skwitował jako "śmieszne", a w dodaniu kobiety na okładce gry dopatrzył się zabiegu marketingowego[4].

Bibliografia

  1. a b c d e f g h i Tal Blevins: Commandos: Beyond the Call of Duty – PC Review (ang.). IGN, 22 kwietnia 1999. [dostęp 26 czerwca 2010].
  2. a b c Thomas Werner. Spiele-Test – Commandos: Im Auftrag der Ehre. „PC Player”. 5, s. 108-109, 1999. ISSN 4-398039-607007. 
  3. a b c d e Steve Hill: PC Review: Commandos: Beyond the Call of Duty Review (ang.). PC Zone, [w:] Computer and Video Games, 13 sierpnia 2001. [dostęp 26 czerwca 2010].
  4. a b c d e f Greg Kasavin: Commandos: Beyond the Call of Duty Review for PC (ang.). GameSpot, 29 kwietnia 1999. [dostęp 26 czerwca 2010].
  5. a b c d e f Brett Berger: Commandos: Beyond the Call of Duty (ang.). Computer Games Magazine, [w:] Wayback Machine, 21 maja 1999. [dostęp 9 lipca 2003 (strona archiwalna)].
  6. LaRochelle 1999, s. 29
  7. a b c d Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  8. a b LaRochelle 1999, s. 16.
  9. LaRochelle 1999, s. 23.
  10. LaRochelle 1999, s. 30.
  11. a b Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide – Page 2 (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  12. Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide – Page 3 (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  13. Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide – Page 4 (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  14. LaRochelle 1999, s. 42.
  15. LaRochelle 1999, s. 41.
  16. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie GameRankings
    BŁĄD PRZYPISÓW
  17. Commandos: Behind Enemy Lines Reviews and Articles for PC (ang.). GameRankings. [dostęp 12 czerwca 2010].
  18. Commandos: Im Auftrag der Ehre – Wertungen & Citate (niem.). PC Games Database. [dostęp 29 czerwca 2010].
  19. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie MeriStation-1999
    BŁĄD PRZYPISÓW
  20. a b c Commandos: Beyond the Call of Duty Review (ang.). Next Generation Online, 20 kwietnia 1999. [dostęp 7 października 1999 (wersja archiwalna)].

Szablon:Commandos