Czermień błotna

Czermień błotna
Ilustracja
Systematyka Reveala
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa jednoliścienne
Rząd obrazkowce
Rodzina obrazkowate
Rodzaj czermień
Gatunek czermień błotna
Nazwa systematyczna
Calla palustris L.
Sp. Pl. 968. 1 Mai 1753

Szablon:Cechy taksonu

Kwiatostan
Morfologia

Czermień błotna (Calla palustris L.) – gatunek rośliny z rodziny obrazkowatych, z monotypowego rodzaju czermień Calla.

Rozmieszczenie geograficzne

Gatunek rodzimy dla umiarkowanie chłodnych obszarów północnej półkuli. Występuje w środkowej, wschodniej i północnej Europie (sięgając na zachód po Francję i Norwegię), w północnej Azji i Ameryce Północnej (na Alasce, w Kanadzie i północno-wschodnich stanach USA). W Polsce roślina dość pospolita.

Morfologia

Pokrój
Pełzająca, kłączowa roślina wieloletnia osiągająca wysokość 15-30 cm.
Liście
Połyskliwa, sercowata blaszka liściowa ma długość 6-12 cm i szerokość 4-12 cm. Blaszka osadzona jest na ogonku o długości 10–20 cm.
Kwiaty
Zebrane w kolbę, w pochwie kwiatostanowej, z zewnątrz zielonej, wewnątrz białej.
Owoc
Czerwone jagody, zebrane w małe kolby.

Systematyka i zmienność

Synonimy taksonom.[1]

Aroides Heister ex Fabricius, Callaria Rafinesque, Provenzalia Adans.

Pozycja rodzaju w systemie Reveala

Gromada okrytonasienne Magnoliophyta Cronquist, podgromada Magnoliophytina, klasa jednoliścienne Liliopsida Brongn., podklasa obrazkowe Aridae Takht., nadrząd obrazkopodobne Aranae Thorne ex Reveal, rząd obrazkowce Arales Dumort., rodzina obrazkowate Araceae Juss., podrodzina Calloideae Endl., plemię Calleae Bartl., rodzaj czermień (Calla L.)[2].

Obecnie do rodzaju czermień Calla zalicza się wyłącznie czermień błotną. Dawniej zaliczano tu także kilka innych gatunków, obecnie wyłączanych w odrębny rodzaj Zantedeschia (np. Calla aethiopica L., obecnie Zantedeschia aethiopica (L.) Spreng., 1826) lub Aglaonema (np. Calla picta Roxb., obecnie Aglaonema pictum (Roxb.) Kunth).

Biologia i ekologia

Bylina, hydrofit, geofit. Kwitnie od maja do sierpnia, ma przedsłupne kwiaty zapylane przez ślimaki[3]. Rośnie na torfowiskach przejściowych, w okrajkach torfowisk wysokich, rzadziej na torfowiskach niskich. Jest mrozoodporna, niepodatna na choroby i szkodniki. Liczba chromosomów 2n= 36, 72[4]. Roślina lekko trująca. Przy spożyciu w większych ilościach może spowodować biegunkę i paraliż, wywołuje również podrażnienia skóry[5].

Zastosowanie

Nierzadko sadzona jako roślina ozdobna w oczkach wodnych.

Uprawa

Sadzi się je w strefie błotnej na głębokości nie przekraczającej 5 cm.

  1. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-01-22].
  2. Crescent Bloom: Systematyka rodzaju Calla (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2009-01-20].
  3. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  4. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  5. Burkhard Bohne, Peter Dietze: Rośliny trujące: 170 gatunków roślin ozdobnych i dziko rosnących. Warszawa: Bellona, Spółka Akcyjna, 2008. ISBN 978-83-11-11088-5.