Elżbieta Mieszkówna

Elżbieta (ur. przed 1154, zm. 2 kwietnia 1209) – księżniczka wielkopolska, księżna czeska, margrabina Łużyc Dolnych z dynastii Piastów.

Córka księcia wielkopolskiego Mieszka III Starego i prawdopodobnie jego pierwszej żony, Elżbiety, królewny węgierskiej. Żona księcia Czech Sobiesława II z Przemyślidów, następnie margrabiego Łużyc Dolnych Konrada II z Wettynów.

Około 1173/1174 została poślubiona przez księcia ołomunieckiego Sobiesława II, który od 1173 zasiadał na tronie czeskim. Małżeństwo to było elementem szerokiej polityki dynastycznej posiadającego liczne potomstwo Mieszka III. W efekcie zawartego porozumienia politycznego w 1176 polskie posiłki brały udział w wyprawie Sobiesława na posiadłości Babenbergów. W 1178 mąż Elżbiety został wyparty z Pragi przez Fryderyka, a pod koniec następnego roku poniósł ostateczną klęskę w bitwie na jej przedpolach. Po niej Piastówna wraz z Sobiesławem udali się na wygnanie, prawdopodobnie na Węgry. Wkrótce, 29 stycznia 1180, zmarł Sobiesław. Małżeństwo to pozostało bezdzietne.

Po owdowieniu Elżbieta nie wróciła do Polski. Najpóźniej w 1190 została wydana za Konrada, syna margrabiego Łużyc Dolnych Dedona. Po śmierci ojca w 1190 Konrad został jego następcą. Nie jest znana rola, jaką Piastówna pełniła w Łużycach Dolnych. Z drugiego małżeństwa urodziła troje dzieci: zmarłego w dzieciństwie Konrada, Matyldę, żonę margrabiego Brandenburgii Albrechta II, oraz Agnieszkę, poślubioną przez palatyna reńskiego Henryka, syna księcia Saksonii i Bawarii Henryka Lwa.

Na początku 1209 w bitwie pod Lubuszem mąż Elżbiety pokonał wojska jej brata Władysława Laskonogiego, księcia wielkopolskiego. Przypuszcza się, że związane z tym przeżycia przyczyniły się do śmierci Piastówny[1]. Rok później, 6 maja 1210, zmarł także Konrad.

  1. B. Zientara, Henryk Brodaty i jego czasy, s. 183.

Bibliografia

  • Ożóg Krzysztof, Elżbieta, (w:) Piastowie. Leksykon biograficzny, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999, s. 119-120.
  • Zientara Benedykt, Henryk Brodaty i jego czasy, Warszawa 1997, s. 181, 183.