Gerard Cieślik

{{{imię i nazwisko}}}
{{{imię i nazwisko org}}}
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{opis grafiki}}}]]
{{{opis grafiki}}}
Pełne imię i nazwisko {{{pełne imię i nazwisko}}}
Data i miejsce urodzenia {{{data urodzenia}}}
{{{miejsce urodzenia}}}
Data i miejsce śmierci {{{data śmierci}}}
{{{miejsce śmierci}}}
Wzrost 163 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub {{{klub}}}
Numer w klubie {{{numer w klubie}}}
Kariera juniorska
Lata Klub
BŁĄD: {{{kariera juniorska}}}
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera seniorska}}}
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera reprezentacyjna}}}
Kariera trenerska
Lata Drużyna
BŁĄD: {{{kariera trenerska}}}
Dorobek medalowy
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Odznaczenia
{{{odznaczenia}}}
[{{{www}}} Strona internetowa]

Gerard Józef Cieślik, właściwie Gerhard Ceszlik[1][2] (ur. 29 kwietnia 1927 w Hajdukach Wielkich, zm. 3 listopada 2013 w Chorzowie[3]) – polski piłkarz, napastnik, zawodnik Ruchu Chorzów.

Był jednym z najlepszych piłkarzy w historii polskiej piłki nożnej, szczególnie zasłynął strzeleniem dwóch bramek Związkowi Radzieckiemu 20 października 1957 na Stadionie Śląskim w Chorzowie. Podczas II wojny światowej był w latach 1944–1945 przymusowo wcielony do Wehrmachtu.

Kariera sportowa

Przez całą swoją karierę piłkarską związany był tylko z jednym klubem, Ruchem Chorzów, w barwach którego został trzykrotnym mistrzem Polski (1951, 1952, 1953) i zdobywcą Pucharu Polski (1951). W drużynie „niebieskich” rozegrał w sumie 249 spotkań, strzelając w nich 178 bramek (co jest rekordem klubowym), w tym 237 meczów i 168 goli w ekstraklasie (3. wynik w historii). Po zakończeniu kariery piłkarskiej w 1959 nie rozstał się z Ruchem Chorzów, zostając kolejno trenerem, trenerem młodzieży, łowcą talentów, członkiem zarządu. Przyznano mu tytuł honorowego prezesa Ruchu. Dzięki swojemu przywiązaniu do barw klubowych stał się prawdziwym symbolem dla kibiców Ruchu.

W 1955 wystąpił w dwóch towarzyskich spotkaniach w barwach Górnika Zabrze. Z Cieślikiem w składzie Górnik przegrał dwa mecze – 29 sierpnia w Stalino z Szachtjorem Stalino 0:2, a 5 września w Leningradzie z Zenitem Leningrad 1:2. W tym drugim spotkaniu Cieślik strzelił jedyną bramkę dla zabrzan[4].

W reprezentacji Polski w 45 spotkaniach strzelił 27 bramek.

W 1999 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

8 listopada 2013 został pochowany na chorzowskim cmentarzu Batory przy ulicy Granicznej[6].

Osiągnięcia

W 1969 został wybrany najlepszym piłkarzem pięćdziesięciolecia PZPN, a w 1994 zajął 5 miejsce w plebiscycie na najlepszego piłkarza siedemdziesięciolecia PZPN.

  1. Mateusz Frączek: Gerard Cieślik nie żyje.. (pol.). igrzyska24.pl, 2013-11-03. [dostęp 2013-11-03].
  2. Wojciech Todur: Gerard Cieślik nie żyje. Legendarny piłkarz Ruchu Chorzów miał 86 lat (pol.). sport.pl, 2013-11-03. [dostęp 2013-11-03].
  3. Leszek Błażyński: Gerard Cieślik nie żyje. przegladsportowy.pl, 2013-11-03. [dostęp 2013-11-03].
  4. Andrzej Gowarzewski, Bożena Lidia Szmel, Joachim Waloszek: Kolekcja Klubów. Tom 11. Górnik Zabrze – 60 lat prawdziwej historii (1948-2008). Katowice: GiA, 2009. ISBN 978-83-88232-24-4.
  5. M.P. z 2000 r. nr 11, poz. 202 – pkt 1.
  6. Pogrzeb Gerarda Cieślika w Chorzowie-Batorym (pol.). dziennikzachodni.pl, 2013-11-08. [dostęp 2013-11-08].

Linki zewnętrzne

Szablon:Królowie Strzelców polskiej Ekstraklasy