HD 2039

HD 2039
{{{oznaczenie bayera}}}
Dane obserwacyjne (J2000.0)
Gwiazdozbiór Feniks
Rektascensja 00h 24m 20s
Deklinacja -56° 39′ 00″
Paralaksa (π) {{{paralaksa}}}
Odległość {{{odległość}}}
Wielkość obserwowana
(pasmo {{{pasmo}}})
{{{wielkość obserwowana }}}m
Strumień promieniowania {{{strumień promieniowania}}}
Rozmiar kątowy {{{rozmiar kątowy}}}
Prędkość radialna {{{prędkość radialna}}} km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy {{{rodzaj gwiazdy}}}
Typ widmowy {{{typ widmowy}}}
Pole powierzchni {{{pole powierzchni}}} km²
Objętość {{{objętość}}} km³
Gęstość {{{gęstość}}} kg/m³
Metaliczność [Fe/H] {{{metaliczność}}}
Wielkość absolutna {{{wielkość absolutna}}}m
Jasność {{{jasność}}} L
Okres obrotu {{{okres obrotu}}}
Prędkość obrotu {{{prędkość obrotu}}} km/s
Inklinacja {{{inklinacja}}}°
Spłaszczenie {{{spłaszczenie}}}
Przyspieszenie grawitacyjne {{{przyspieszenie grawitacyjne}}}
Prędkość ucieczki {{{prędkość ucieczki}}} km/s
Temperatura {{{temperatura}}} K
Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół {{{krąży wokół}}}
Półoś wielka {{{półoś wielka}}}
Okres orbitalny {{{okres orbitalny}}}
Mimośród {{{mimośród}}}
Prędkość ruchu {{{prędkość ruchu}}} km/s
Skład fotosfery
{{{skład}}}
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: {{{Flamsteed}}}
2MASS: {{{2MASS}}}
Bonner Durchmusterung: {{{BD}}}
Cordoba Durchmusterung: {{{CD}}}
Boss General Catalogue: {{{GC}}}
Katalog Gliesego: {{{GJ}}}
Katalog Henry’ego Drapera: {{{HD}}}
Katalog Hipparcosa: {{{HIP}}}
Katalog jasnych gwiazd: {{{HR}}}
SAO Star Catalog: {{{SAO}}}
{{{inne nazwy}}}

HD 2039żółty karzeł lub żółty podolbrzym, położony w gwiazdozbiorze Feniksa. Gwiazda ta jest oddalona od Ziemi o około 330 lat świetlnych i nie jest widoczna gołym okiem. W 2002 roku na orbicie HD 2039 odkryto planetę o masie co najmniej trzech mas Jowisza, planeta która otrzymała nazwę HD 2039 b była setną odkrytą egzoplanetą.

Nazwa

Oznaczenie HD 2039 pochodzi z katalogu Henry'ego Drapera[1]. W odróżnieniu od widocznych gołym okiem gwiazd takich jak Syriusz, Procjon, czy Aldebaran, HD 2039 nie ma nazwy potocznej.

Charakterystyka

HD 2039 jest stabilną[2] gwiazdą typu widmowego G, co oznacza że świeci białym światłem takim, jak Słońce. Pod względem masy gwiazda jest niemal identyczna[3], natomiast jej promień jest mniej więcej o 20% większy od słonecznego[3]. HD 2039 jest nieco gorętsza od Słońca, a jej temperatura efektywna wynosi 5947K[3]. HD 2039 ma bardzo wysoką metaliczność, co zwróciło na nią uwagę astrofizyków[2].

Gwiazdozbiór Feniksa, w którym znajduje się HD 2039.

Obserwowana wielkość gwiazdowa HD 2039 wynosi 9m[4]; oznacza to, że ciało nie jest widoczne gołym okiem, może być jednak obserwowane przez teleskop[5]. HD 2039 znajduje się w mniej więcej takiej samej odległości jak druga najjaśniejsza gwiazda nocnego nieba – Kanopus[6].

System planetarny

W 2002 zespół Anglo-Australian Planet Search odkrył planetę, okrążającą HD 2039 po niezwykle ekscentrycznej orbicie[2]. Minimalna masa planety wynosi co najmniej trzy masy Jowisza, a jej okres orbitalny – ponad trzy lata. Planeta okrąża gwiazdę w odległości około dwóch AU[7], czyli dwa razy większej niż odległość, w jakiej Ziemia okrąża Słońce.

Odkrycie planety nie było ogłoszone w mediach popularnonaukowych, odkrywcy nie wydali oficjalnego komunikatu prasowego. Fakt, że była to setna odkryta planeta pozasłoneczna został później zweryfikowany przez środowisko naukowe.

Towarzysz
Masa
(MJ)
Okres orbitalny
(dni)
Półoś wielka
(au)
Ekscentryczność
b 3.37 ± 0.49 1120 ± 23 2.23 ± 0.13 0.715 ± 0.046

Zobacz też

  1. HD==2039 (ang.). Centre de Données astronomiques de Strasbourg. [dostęp 2011-09-14].
  2. a b c Tinney et al., R. Paul Butler, Geoffrey W. Marcy, Hugh R. A. Jones i inni. Four New Planets Orbiting Metal-enriched Stars. „The Astrophysical Journal”. 587 (1), s. 423–428, 2003. DOI: 10.1086/368068. Bibcode2003ApJ...587..423T (ang.). 
  3. a b c Schneider, J.: HD 2039 (ang.). W: Extrasolar Planets Encyclopaedia [on-line]. [dostęp 2011-09-14].
  4. HD 2039 -- Star (ang.). W: SIMBAD [on-line]. [dostęp 2011-09-14].
  5. Stellar Magnitudes (ang.). W: Astrophysics 162 Unit [on-line]. University of Tennessee, 2008.
  6. Joe Rao: Great Star of the South (ang.). W: SPACE.com [on-line]. 17 grudnia 2005. [dostęp 2011-09-14].
  7. Butler et al., J. T. Wright, G. W. Marcy, D.A. Fischer i inni. Catalog of Nearby Exoplanets. . 646 (1), s. 505–522, 2006. DOI: 10.1086/504701. Bibcode2006ApJ...646..505B (ang.). 

Linki zewnętrzne

Szablon:Link GA