Kodeks 0232

Szablon:Manuskrypt biblijny infobox Kodeks 0232 (Gregory-Aland no. 0232) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na V lub VI wiek. Proponowano też wcześniejsze daty. Fragment przechowywany jest w Oksfordzie. Tekst fragmentu jest często zgodny z Kodeksem Synajskim i Watykańskim.

Opis

Do XX wieku zachował się tylko fragment jednej karty, z tekstem 2. Listu Jana (1-5.6-9)[1]. Przypuszcza się, że oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 10 na 9 cm. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 20 linijkami w kolumnie[1]. Jest jednym z najwcześniejszych zachowanych rękopisów 2. Listu Jana[2].

Colin R.Roberts przypuszczał, że fragment był częścią zbioru pism Janowych, ponieważ na stronie recto oraz verso fragmentu podane są numery 164 oraz 165[3]. Nomina sacra pisane są skrótami[4].

Tekst

Tekst rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował tekst fragmentu do kategorii II[1].

W 2 J 3 stosuje wariant παρα Ιησου Χριστου, przeciwko wariantowi παρα Κυριου, w czym jest zgodny ze współczesnymi wydaniami Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda[5].

W 2 J 6 stosuje wariant η εντολη εστιν, w czym jest zgodny z wydaniami Nestle-Alanda[6].

W 2 J 6 wspiera wariant ινα καθως (wespół z 01, 03, 022, 33, 69, 323, 614, 1241, 1739) przeciw καθως (jak mają wydania Nestle-Alanda)[7].

W 2 J 7 wspiera wariant εξηλθον (wespół z p74, 01, 02, 03, 044) przeciwko wariantowi εισηλθον (025, 049 i rękopisami tradycji bizantyjskiej), w czym jest zgodny ze współczesnymi wydaniami Nestle-Alanda[8].

W 2 J 7 αντιχριστος (antychryst) jest bez rodzajnika, podobnie jak 01, 322, 323, 1241[9].

W 2 J 9 wspiera wariant προαγων (wespół z 01, 02, 03, vg, cop) przeciwko wariantowi παραβαινων (025, 044, Byz). Wariant fragmentu jest stosowany w wydaniach Nestle-Alanda[10].

Historia

Colin Roberts datował na III wiek. Guglielmo Cavallo i H. Maehler datowali na wiek V lub VI[3]. Aland datował fragment na V albo VI wiek[1].

Don Barker zaproponował wcześniejsze datowanie dla 0232 (a także dla , i Kodeksu 0206). Jego zdaniem rękopis najpóźniej mógł powstać w końcu IV wieku[11]. Kruger argumentuje jednak, że litery omikron oraz omega są okrągłe i wielkie, tymczasem w III oraz IV wieku litery te były mniejsze. Z drugiej strony wielkie i okrągłe epsilon theta i sigma nie pozwalają na późne datowanie. W wieku VI te litery były wąskie[12]. Obecnie INTF datuje rękopis na V wiek[13].

Przypuszcza się, że rękopis powstał w Egipcie[14].

Rękopis został znaleziony zimą 1913-1914 przez J. de M. Johnsona w Antinoopolis (El-Sheikh Ibada) w Egipcie, wraz z innymi rękopisami. W 1950 roku tekst fragmentu wydał Colin R. Roberts[2]. Guglielmo Cavallo wydał jego faksymile[14].

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0232[15][16]. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu.

Rękopis obecnie przechowywany jest w Ashmolean Museum (P. Ant. 12) w Oksfordzie[1][13].

Zobacz też

  1. a b c d e Aland i Aland 1995 ↓, s. 136.
  2. a b Kruger 2013 ↓, s. 254.
  3. a b Kruger 2013 ↓, s. 255.
  4. Kruger 2013 ↓, s. 263-264.
  5. NA26, s. 625.
  6. NA26, s. 626.
  7. NA26, s. 626.
  8. NA26, s. 626.
  9. NA26, s. 626.
  10. NA26, s. 626.
  11. Barker 2009 ↓, s. 192-202.
  12. Kruger 2013 ↓, s. 260.
  13. a b INTF Cod. 0232 ↓.
  14. a b P. Ant. 1 12 (Roberts, Colin Henderson) LDAB
  15. Aland 1963 ↓, s. 10.
  16. Aland i Aland 1995 ↓, s. 84.

Bibliografia

  • Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.)
  • K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter, 1963, s. 10. (niem.)
  • Don Barker: How long and old is the codex of which P.Oxy 1353 is a leaf?. W: Jewish and Christian Scripture as artifact and canon. Craig. A. Evans and H. Daniel Zacharias. London: T&T Clark, 2009, s. 192-202. ISBN 0-567-58485-2.
  • Michael J. Kruger. The Date and Content of P. Antinoopolis 12 (0232). „New Test. Stud.”. 58, s. 254-271, 2013. 
  • C.R. Roberts, The Antinoopolis Papyri I, (Egypt Exploration Society: London, 1950), pp. 24-26.

Linki zewnętrzne

  • INTF: Kodeks 0232 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2015-10-09].