Kodeks Tischendorfa II

Szablon:Manuskrypt biblijny infobox Kodeks Tischendorfa II (Gregory-Aland no. 081), α 1023 (von Soden)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VI wiek. Rękopis przechowywany jest w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 9) w Petersburgu[2]. W roku 1975 odkryto inne partie tego kodeksu na Synaju. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach Novum Testamentum Graece.

Opis

Tischendorf odkrył jedynie 2 karty rękopisu (28 na 23 cm) z tekstem 2. Listu do Koryntian (1,20-2,12). Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 18 linijek w kolumnie[2], wielką uncjałą[3]. Według oceny Tischendorfa uncjała jest elegancka[4].

Nie stosuje przydechów ani akcentów[5]. Występuje iota subscriptum, nomina sacra pisane są skrótami (ΘΩ, ΧΝ, ΠΝΣ)[6], stosuje daerezę (Ϊ oraz Ϋ)[3].

Odkryte w 1975 roku nowe partie rękopisu zawierają następujące partie Listów Pawła: Rz 5-14; 1 Kor 4-14; 2 Kor 1-7; Ef 3-5; 1 Tm 1; Hbr 8-13; Flp 3-4[7].

Tekst

Grecki tekst kodeksu przekazuje tekst aleksandryjski a Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[2]. Według oceny Tischendorfa tekst 081 jest zasadniczo zgodny z kodeksami A, B, C, F oraz G[4].

2 Kor 2,2 τις ο ευφραινων ] τις εστιν ο ευφραινων[8]

Historia

Przypuszcza się, że rękopis mógł powstać w Syrii[7].

Kodeks został odkryty przez Tischendorfa w 1859, podczas jego trzeciej wyprawy na Synaj[4]. Tischendorf przywiózł go do wraz z innymi rękopisami (m.in. Kodeksem Synajskim[9]). Tischendorf sporządził pierwszy opis kodeksu w 1860 roku i wyznaczył jego datę na VI wiek[4]. W ten sam sposób datuje dziś rękopis INTF[10].

Następny opis rękopisu sporządził Eduard de Muralt w 1864 roku[6]. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 081[1]. Kodeks badał również Kurt Treu[11] i Pasquale Orsini[7].

W 1975 roku, podczas prac restauracyjnych na Synaju, pod północnym murem klasztoru znaleziono 47 skrzyń z ikonami i pergaminami[12][13]. Wśród nich 20 kart kodeksu zawierającego pewne partie Listów Pawła oraz 1 Listu Piotra. Oznaczono je numerem 0285 na liście rękopisów uncjalnych greckiego Nowego Testamentu. Później okazało się, że należały do tego samego kodeksu co 081[10]. Tę partię kodeksu opisał Linos Politis[14]. Panagiotis Nicolopoulos opublikował fotografię jednej strony kodeksu[15]. Ta partia rękopisu przechowywana jest w bibliotece klasztornej na Synaju (N.E. ΜΓ 70)[10].

Zobacz też

  1. a b Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 39.
  2. a b c Aland i Aland 1989 ↓, s. 127.
  3. a b Gregory 1900 ↓, s. 118.
  4. a b c d Tischendorf 1860 ↓, s. 50.
  5. F. H. A. Scrivener, A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament (London 1894), s. 184.
  6. a b E. de Muralt: Catalogue des manuscrits grecs de la Bibliothèque Impériale publique. St.-Pétersbourg: 1864, s. 6.
  7. a b c Kodeks 0285 + 081 (GA) na stronie LDAB
  8. ΝΑ26, 1991, s. 474
  9. Aland i Aland 1989 ↓, s. 117.
  10. a b c INTF: Kodeks 0285 + 081 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. [dostęp 26 września 2011].
  11. Treu 1966 ↓, s. 24–25.
  12. T. C. Skeat: The Last Chapter in the History of the Codex Sinaiticus, Novum Testamentum. T. XLII. Cz. 4. s. 313-315.
  13. Aland i Aland 1989 ↓, s. 321.
  14. L. Politis, Nouveaux manuscrits grecs découverts au Mont Sinaï. Rapport Préliminaire, Scriptorium 34, (1980), pp. 5-17.
  15. P. Nicolopoulos, Ta nea euremata tou Sina, 1998, p. 153 no.70 with pl. 86

Bibliografia

Listy rękopisów NT
  • K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter, 1963, s. 10. (niem.)
Introdukcje do krytyki tekstu NT
  • Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.)
  • C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: Hinrichs, 1900, s. 118. (niem.)
  • Kurt Treu. Die Griechischen Handschriften des Neuen Testaments in der USSR; eine systematische Auswertung des Texthandschriften in Leningrad, Moskau, Kiev, Odessa, Tbilisi und Erevan. „T & U”. 91, s. 24–25, 1966. Berlin (niem.). 
Inne

Linki zewnętrzne