Maria Hjorth

Szablon:Golfistka infobox Maria Hjorth (ur. 15 października 1973) jest szwedzką zawodową golfistką na co dzień grającą w turniejach z cyklu LPGA Tour (trzy wygrane) oraz w mniejszym stopniu Ladies European Tour (2 wygrane). Trzykrotnie wystąpiła w reprezentacji Europy na Solheim Cup. W przeszłości rywalizowała również w szwedzkiej pierwszej lidze curlingu.

Życie osobiste

Pod koniec 2007 Hjorth wyszła za mąż za Shauna McBride[1]. Na początku lutego 2009 przyszło na świat ich pierwsze dziecko – córka Emily Monica[2]. W okresie porzedzającym narodziny brzemienna Hjort regularnie brała udział w turniejach sezonu 2008[3]. Maria uprawia aktywnie sport pomimo zdiagnozowanej cukrzycy[4]. Ma dwie siostry[5].

Kariera amatorska

Hjorth zaczęła grać w golfa w wieku pięciu lat[5]. W latach 1991-1996 wygrała 23 turnieje amatorskie oraz była członkiem szwedzkiej kadry narodowej[1][6]. Hjorth jako amatorka wielokrotnie startowała na zawodowym Telia Tour. Tam jej najważniejsze osiągnięcia to dwukrotne zwycięstwa w Aspeboda Ladies Open (1991 i 1993) oraz SM Match (1993 i 1994)[7].

Kariera zawodowa

Maria Hjorth przeszła na zawodowstwo w roku 1996, tym samym w którym ukończyła college. Pierwszy sezon spędziła grając na LET. Na wszystkie 11 startów przeszła cuta, a jej najlepszy wynik to drugie miejsce podczas Ladies' German Open[6][8].

Sezon 1997 był ostatnim w pełni spędzonym przez Hjorth na Ladies European Tour. W jego trakcie przeszła cuta w dziesięciu turniejach spośród 12 w których wzięła udział. Najlepszym wynikiem Hjorth było drugie miejsce w Ford-Stimorol Danish Open[6][9]. W marcu 1997 miał miejsce epizod Marii Hjorth w amerykańskim kobiecym Player's West Tour. W inauguracyjnym sezon turnieju Karl Moedl / Golf USA Women's Classic Hjorth zagrała trzy rundy w 207 uderzeniach (-12, 8 uderzeń lepiej od najbliższych rywalek), w tym rekord pola 66 uderzeń w drugiej rundzie. Straciła jednak zwycięstwo poprzez dyskwalifikację, gdyż ostatniego dnia oddała niepodpisaną kartę[10]. Dwa tygodnie później w pełni się zrehabilitowała wygrywając Antelope Valley Rubbish Classic[11][12][13][14]. Tego samego roku zajęła czwarte miejsce w turnieju kwalifikacyjnym do LPGA Tour, co dało jej kartę do gry na tym tourze w sezonie 1998[1][15].

W debiutanckim sezonie na LPGA Tour Hjorth zagrała w 24 turniejach, z czego w 18 przeszła cuta[1]. Najlepszą pozycję zajęła w Friendly's Classic, gdzie została sklasyfikowana na piątym miejscu ex aequo[16][17]. Tego roku sześciokrotnie zagrała również na LET, przechodząc wszystkie cuty i dwukrotnie zajmując drugie miejsce, w Evian Masters[18] oraz w Air France Madame Open[7].

Sezon 1999 przyniósł pierwsze znaczące sukcesy. Hjorth zdobyła swoje pierwsze zwycięstwo na LPGA Tour wygrywając Safeco Classic[19]. Niecałe dwa miesiące później powtórzyła sukces, triumfując z przewagą pięciu uderzeń w rozgrywanym w Japonii Mizuno Classic[20]. W całym sezonie zdobyła 408 birdie, zostając pierwszą golfistką w historii LPGA Tour, która przekroczyła próg 400 birdie[1]. Na Ladies European Tour wystąpiła w pięciu turniejach. W McDonald's WPGA Championship była bliska wygranej, ale przegrała w dogrywce z Laurą Davies[21].

Kolejny sezon był uboższy w dobre wyniki. Najlepszym wynikiem Hjorth na LPGA Tour było drugie miejsce w Subaru Memorial of Naples, podczas którego przegrała w dogrywce z Nancy Scranton[22][23]. Na LET co prawda przeszła wszystkie pięć cutów, jednak tylko raz znalazła się w pierwszej dziesiątce[6].

W 2001 roku co prawda Hjorth nie wygrała ani razu na LPGA Tour, jednak aż czterokrotnie kończyła zawody na drugim miejscu (Evian Masters[24][25], Jamie Farr Kroger Classic[26][27], Wegmans Rochester International[28][29] oraz LPGA Corning Classic[30][31]) i dwa razy na trzecim[1]. W rezultacie pod koniec sezonu zajęła najlepsze jak dotąd w swojej karierze piąte miejsce na liście zarobków[32]. Trzecie miejsce zajęte w LPGA Championship[33] przez kolejne sześć lat było jej najlepszym wynikiem w turnieju wielkoszlemowym. Dobry występ na Evian Masters wydatnie przyczynił się do uzyskania najwyższej sumy zarobków w klasyfikacji LET, jednak tego roku tylko cztery razu zagrała w turniejach z kalendarza Ladies European Tour, przez co pierwsze miejsce w Order of Merit miało charakter tylko prowizoryczny[34].

W sezonie 2002 Hjorth dwukrotnie zajmowała drugie miejsce – za każdym razem w Europie: w Evian Masters była gorsza tylko od Anniki Sörenstam[35][36], a w WPGA Championship ustąpiła wynikiem innej swojej rodaczce Åsie Gottmo[37][38]. Udział w siedmiu turniejach z cyklu LET w połączeniu z dobrymi wynikami pozwolił Hjorth zająć drugie miejsce w klasyfikacji tego touru, w przeciwieństwie do poprzedniego roku tym razem w pełni usankcjonowane[39]. Uwieńczeniem dobrych dwóch sezonów Hjorth była kwalifikacja do drużyny reprezentantek Europy podczas Solheim Cup w 2002. W swoich trzech meczach zdobyła jeden punkt[40].

Kolejne dwa sezony Hjorth na LPGA Tour były dużo słabsze. W 2003 tylko raz zakończyła turniej w pierwszej dziesiątce, a na 22 turnieje tylko w połowie przeszła cuta[1][41]. W 2004 najlepszym miejscem było siedemnaste w State Farm Classic, a cuta przeszła tylko w 9 zawodach[42]. W rezultacie zajęła dopiero 123 miejsce na liście zarobków i pod koniec sezonu musiała walczyć o kartę na przyszły rok. Dwunaste miejsce w turnieju kwalifikacyjnym pozwoliło jej utrzymać kartę LPGA Tour na sezon 2005[43][44]. W przeciwieństwie do niepowodzeń na LPGA Tour, udział w cyklu LET przyniósł Hjorth pierwsze zwycięstwo w tourze europejskim. Sukces przyszedł podczas Ladies English Open, gdzie grając 64 podczas ostatniej rundy wyrównała rekord pola i wygrała całe zawody z przewagą sześciu uderzeń[45].

Rok 2005 przyniósł oczekiwaną odmianę w jakości gry Hjorth. Na LPGA Tour zanotowała trzecie miejsce podczas John Q. Hammons Hotel Classic[46][47], oraz przy trzech innych okazjach kończyła turniej klasyfikowana w pierwszej dziesiątce[1]. W Europie obroniła wywalczony rok wcześniej tytuł Ladies English Open[48] oraz zajęła trzecie miejsce w ANZ Ladies Masters[49]. W Order of Merit Ladies European Tour została sklasyfikowana na piątym miejscu[6]. Powrót dobrej formy pozwolił Hjorth ponownie dostąpić honoru współreprezentowania Europy w meczach Solheim Cup. Tym razem zagrała czterokrotnie, jednak tak jak i rok wcześniej zdobyła tylko jeden punkt[40].

W sezonie 2006 Hjorth utrzymała formę sprzed roku. W turnieju State Farm Classic (LPGA Tour) zajęła trzecie miejsce[50][51], będące jej najlepszym wynikiem tego roku. Podobnie na LET najlepszym wynikiem Hjorth było trzecie miejsce w Catalonia Ladies Masters[52][53].

Sezon 2007 przyniósł dalszą poprawę w grze Hjorth. Na 25 występów w turniejach LPGA Tour tylko trzy razy nie przeszła cuta[1]. Co więcej zanotowała swoje trzecie zwycięstwo, które miało miejsce w Navistar LPGA Classic[54][55]. W Women's British Open zajęła drugie miejsce ex aequo za Loreną Ochoą[56]. Na tej samej pozycji zakończyła też turniej Mizuno Classic[57][58]. W końcowej klasyfikacji LPGA Tour znalazła się na 11 miejscu – najlepszym od 2001 roku[59]. W Ladies European Tour tylko raz nie przeszła cuta[6]. W Scandinavian TPC Hosted by Annika zajęła czwarte miejsce ex aequo[60][61]. Ponownie zakwalifikowała się drużyny na Solheim Cup, podczas którego w pięciu meczach zdobyła 2,5 punkta[40].

W 2008 zaczęła od silnego akcentu w postaci dobrych startów w dwóch pierwszych turniejach wielkoszlemowych. W Kraft Nabisco Championship zajęła czwarte miejsce[62], a w LPGA Championship była bliska wygranej, jednak przegrała w dogrywce z Yani Tseng[63][64][65]. Na Ladies European Tour najlepszym wynikiem Hjorth było drugie miejsce podczas Scandinavian TPC Hosted by Annika[66] oraz trzecie w BMW Ladies Italian Open[67].

Zawodowe wygrane (9)

LPGA Tour (3)

Legenda
Wielki szlem (0)
Pozostałe zwycięstwa LPGA Tour (3)
Lp. Data Turniej Zwycięski wynik Końcowa przewaga 2. miejsce
1. 1999-09-1919 września 1999 SAFECO Classic -17 (69-68-70-64=271) 2 uderzenia Szkocja Catriona Matthew
2. 1999-11-077 listopada 1999 Mizuno Classic -15 (70-64-67=201) 5 uderzeń Anglia Laura Davies, Korea Południowa Ok-Hee Ku, Japonia Aki Nakano, Japonia Fumiko Muraguchi
3. 2007-09-3030 września 2007 Navistar LPGA Classic -14 (70-67-70-67=274) 1 uderzenie Stany Zjednoczone Stacy Prammanasudh

Ladies European Tour (2)

Lp. Data Turniej Zwycięski wynik Końcowa przewaga 2. miejsce
1. 2004-07-1111 lipca 2004 Ladies English Open -19 (66-67-64=197) 6 uderzeń Australia Joanne Mills
2. 2005-07-1010 lipca 2005 Ladies English Open -12 (68-69-67=204) 1 uderzenie Finlandia Minea Blomqvist

Telia Tour (3)

Lp. Data Turniej Zwycięski wynik Końcowa przewaga 2. miejsce
1. 1996-06-022 czerwca 1996 Delsjön Ladies Open +5 (77-72-72=221) 2 uderzenia Szwecja Helene Koch
2. 1996-06-1616 czerwca 1996 Toyota Ladies Open -6 (71-71-68=210) 11 uderzeń Szwecja Malin Landehag
3. 1996-07-2828 lipca 1996 Aspeboda Ladies Open -5 (71-71-72=214) 5 uderzeń Szwecja Linda Ericsson

Players West Tour (1)

Lp. Data Turniej Zwycięski wynik Końcowa przewaga 2. miejsce
1. 1997-03-2626 marca 1997 A.V. Rubbish Classic E (73-71-72=216) 1 uderzenie Stany ZjednoczoneSara Hallock

Wyniki w turniejach wielkoszlemowych

Turniej 1998 1999 2000
Kraft Nabisco Championship DNP T10 CUT
LPGA Championship T16 T63 CUT
U.S. Women's Open DNP T8 CUT
du Maurier Classic T41 T17 CUT
Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Kraft Nabisco Championship T24 T36 T5 CUT DNP CUT 9 4 DNP
LPGA Championship T3 T22 CUT CUT 71 T39 T33 2
U.S. Women's Open T19 CUT CUT DNP CUT T41 CUT T51
Women's British Open T25 CUT CUT 69 CUT T45 T2 T69

DNP = nie brała udziału.
CUT = nie przeszła cuta.
"T" = ex aequo
Zielone tło dla wygranych. Żółte tło dla miejsca w pierwszej dziesiątce.

Podsumowanie wyników na LPGA Tour

Sezon Liczba
startów
Zrobione
cuty
Wygrane 2. miejsca 3. miejsca Top 10 Najlepsze
miejsce
Zarobki (USD) Pozycja na
liście zarobków
Średnia
uderzeń
1996 1 1 0 0 0 0 T25 7.730 n/d 72,25
1997 2 0 0 0 0 0 CUT n/d n/d 75,00
1998 24 18 0 0 0 3 T5 133.943 56 72,08
1999 30 28 2 1 0 7 1 572.940 11 71,08
2000 27 15 0 1 0 2 2 181.939 50 73,32
2001 29 24 0 4 2 9 2 848.195 5 71,46
2002 22 17 0 1 0 2 T2 359.194 26 72,14
2003 22 11 0 0 0 1 T5 108.512 70 73,08
2004 22 9 0 0 0 0 T17 44.074 123 74,10
2005 22 16 0 0 1 4 T3 242.371 51 72,36
2006 26 18 0 0 1 2 T3 299.634 44 72,20
2007 25 22 1 2 0 7 1 949.055 11 71,95
2008 22 20 0 1 0 4 2 588.396 31 71,77
2009 1 1 0 0 0 0 T53 3.765 128 73.00
 stan na 27 kwietnia 2009.

Podsumowanie wyników na LET

Sezon Liczba
startów
Zrobione
cuty
Wygrane 2. miejsca 3. miejsca Top 10 Najlepsze
miejsce
Zarobki (€) Pozycja na
liście zarobków
Średnia
uderzeń
1992 1 1 0 0 0 0 T55 n/d n/d 77,50
1993 1 1 0 0 0 0 T35 n/d n/d 75,00
1994 1 1 0 0 0 0 T41 n/d n/d 75,50
1995 1 1 0 0 0 0 T16 n/d n/d 73,50
1996 11 11 0 1 0 1 2 23.682§ 24 73,21
1997 12 10 0 1 0 5 2 59.028 10 72,93
1998 6 6 0 2 0 3 2 116.056 3 72,36
1999 5 5 0 1 0 2 2 77.453 11 72,10
2000 5 5 0 0 0 1 8 42.194 23 72,95
2001 4 4 0 1 0 2 2 275.943 11 71,06
2002 7 5 0 2 0 2 2 266.066 22 72,00
2003 6 4 0 0 0 0 T11 20.260 563 73.05
2004 7 6 1 0 0 1 1 44.851 254 72,50
2005 8 7 1 0 1 5 1 158.525 5 71,43
2006 5 5 0 0 1 1 T3 80.173 21 70,73
2007 7 6 0 1 0 2 T2 198.283 5 72,56
2008 4 4 0 1 1 3 T2 62.336 32 70,89
 gra ze statusem amatora,
§ kwota w GBP,
1 Pozycja prowizoryczna ze względu na niewystarczającą liczbę rozegranych turniejów,
2 Klasyfikacja w sezonie 2002 oparta była na systemie punktów. Hjorth zajęła drugie miejsce z dorobkiem 6.483,65 punktów.
3 Klasyfikacja w sezonie 2003 oparta była na systemie punktów. Hjorth zajęła 56. miejsce z dorobkiem 83,23 punktów.
4 Klasyfikacja w sezonie 2004 oparta była na systemie punktów. Hjorth zajęła 25. miejsce z dorobkiem 221,08 punktów.

Osiągnięcia w Solheim Cup

Rok Suma meczów Łączne W-P-R Pojedynki W-P-R 4somes W-P-R 4balls W-P-R Zdobyte punkty Skuteczność
W całej karierze 12 3-6-3 0-3-0 2-1-1 1-2-2 4,5 37,5%
2002 3 1-2-0 0-1-0 przegrana przeciwko K. Robbins 5&3 0-0-0 1-1-0 przegrana w parze z A. Sörenstam 2&1, wygrana w parze z I. Tinning 1up 1 33%
2005 4 1-3-0 0-1-0 przegrana przeciwko N. Gulbis 2&1 1-1-0 wygrana w parze z L. Davies 2&1, przegrana w parze z L. Davies 3&2 0-1-0 przegrana w parze z I. Tinning 3&2 1 25%
2007 5 1-1-3 0-1-0 przegrana przeciwko P. Creamer 2&1 1-0-1 wygrana w parze z G. Nocera 3&2, remis w parze z G. Nocera 0-0-2 remis w parze z A. Sörenstam, remis w parze z L. Wessberg 2,5 50%

Curling

Największe osiągnięcia Hjorth w curlingu przypadają na początek lat 90. W 1990 została mistrzem Szwecji w konkurencji figurskolan[68]. Dwa lata później była członkiem kobiecej reprezentacji Szwecji, która zdobyła brązowy medal podczas rozgrywanych w Oberstdorfie World Junior Curling Championships[69].

  1. a b c d e f g h i Maria Hjorth Full Career Bio (ang.). LPGA Tour. [dostęp 2008-11-11].
  2. Szablon:Cytuj news
  3. Szablon:Cytuj news
  4. 2007 ADT Championship Maria Hjorth Profile (ang.). LPGA Tour. [dostęp 2008-12-14].
  5. a b 2007 Women's U.S. Open Player Biography (ang.). USGA. [dostęp 2008-11-11]. Błąd w przypisach: Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „USOpenBio2003” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
    BŁĄD PRZYPISÓW
  6. a b c d e f Maria Hjorth Player Profile (ang.). Ladies European Tour. [dostęp 2008-11-11].
  7. a b Maria Hjorth Player Profile. golfdata.se. [dostęp 2008-11-11].
  8. En vinnare igen!. „Katrineholms Kuriren” (szw.). [dostęp 2008-11-19]. 
  9. Montgomerie races to record finish. „The Independent(ang.). [dostęp 2008-11-19]. 
  10. Karl Moedl / Golf USA Women's Classic. Tournament summary (ang.). Player's West. [dostęp 2008-12-15].
  11. Antelope Valley Rubbish Classic. Tournament summary (ang.). Player's West. [dostęp 2008-12-15].
  12. „Antelope Valley Press”, 1997-03-27 (ang.). 
  13. Brian Robin. A.V. Rubbish Classic. „Antelope Valley Press”, 1997-03-28 (ang.). 
  14. Briefly. „Daily News”. [dostęp 2008-11-11]. 
  15. Qualifying School 1990-1999 (ang.). LPGA Tour. [dostęp 2008-11-19].
  16. Sporting Digest: Golf. „The Independent(ang.). [dostęp 2008-12-11]. 
  17. Maria Hjorth in the Friendly's Classic (ang.). GolfObserver.com. [dostęp 2008-12-11].
  18. 1998 Evian Masters (ang.). Evian Masters. [dostęp 2008-12-11].
  19. Szablon:Cytuj news
  20. Hjorth wins Mizuno Classic. „The Independent(ang.). [dostęp 2008-12-11]. 
  21. Szablon:Cytuj news
  22. GOLF: ROUNDUP; Scranton Wins Playoff To End Victory Drought. „New York Times(ang.). [dostęp 2008-12-11]. 
  23. Szablon:Cytuj news
  24. Szablon:Cytuj news
  25. Alan Page. Teske captures Evian Masters. „The Independent”, 2001-06-17 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  26. Szablon:Cytuj news
  27. Szablon:Cytuj news
  28. Ben Dobbin. Laura Davies wins 20th LPGA title. „The Independent”, 2001-06-11 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  29. Szablon:Cytuj news
  30. John Kekis. McKay keeps hold of lead in Corning Classic. „The Independent”, 2001-05-26 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  31. Szablon:Cytuj news
  32. 2001 LPGA Official Money List (ang.). LPGA Tour. [dostęp 2008-12-14].
  33. Webb makes history with her heart elsewhere. „The Guardian”, 2001-06-26 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  34. 2001 LET Maria Hjorth Season Record (ang.). Ladies European Tour. [dostęp 2008-12-14].
  35. Szablon:Cytuj news
  36. Szablon:Cytuj news
  37. Szablon:Cytuj news
  38. Szablon:Cytuj news
  39. 2002 LET Points Table (ang.). Ladies European Tour. [dostęp 2008-12-14].
  40. a b c Solheim Cup Results (ang.). LPGA Tour. [dostęp 2008-12-14].
  41. 2003 Maria Hjorth Resultat (szw.). golfdata.se. [dostęp 2008-12-14].
  42. 2004 Maria Hjorth Resultat (szw.). golfdata.se. [dostęp 2008-12-14].
  43. 2004 LPGA Final Qualifying Tournament Results (ang.). LPGA Tour. [dostęp 2008-12-14].
  44. Szablon:Cytuj news
  45. Szablon:Cytuj news
  46. Szablon:Cytuj news
  47. Jeff Latzke. Sorenstam reigns again at Hammons Classic. „USA Today”, 2005-09-18 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  48. Szablon:Cytuj news
  49. Szablon:Cytuj news
  50. Szablon:Cytuj news
  51. Szablon:Cytuj news
  52. Szablon:Cytuj news
  53. Szablon:Cytuj news
  54. Hjorth halts Ochoa's LPGA winning streak. „USA Today”, 2007-10-01 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  55. Golf: Maria Hjorth ends Lorena Ochoa's LPGA winning streak. „International Herald Tribune”, 2007-10-01 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  56. Szablon:Cytuj news
  57. Ueda shoots 66 for 2-stroke victory in Mizuno Classic. „USA Today”, 2007-11-04 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  58. Szablon:Cytuj news
  59. 2007 LPGA Official Money List (ang.). LPGA Tour. [dostęp 2008-12-14].
  60. Szablon:Cytuj news
  61. Szablon:Cytuj news
  62. Szablon:Cytuj news
  63. Steve DiMeglio. Rookie Tseng wins LPGA Championship in playoff. „USA Today”, 2008-06-09 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  64. Leonard Shapiro. Rookie Tseng Beats Veterans to Win LPGA. „The Washington Post”, 2008-06-09 (ang.). [dostęp 2008-12-14]. 
  65. Szablon:Cytuj news
  66. Szablon:Cytuj news
  67. Szablon:Cytuj news
  68. SM Figur Damer (szw.). Svenska Curlingförbondet. [dostęp 2009-01-18].
  69. World Junior Curling Championships 1992 (ang.). World Curling Federation. [dostęp 2009-01-18].

Linki zewnętrzne