Odczyn Biernackiego

Określanie szybkości sedymentacji krwinek czyli odczynu Biernackiego

Odczyn Biernackiego, Opad Biernackiego, OB, BR, ESR (ang. Biernacki Reaction – reakcja Biernackiego lub erythrocyte sedimentation rate – wskaźnik sedymentacji erytrocytów) – miara szybkości opadania czerwonych krwinek w osoczu w jednostce czasu. Zwykle jest określany po jednej, a czasem dwóch godzinach. Test ten i jego zastosowanie w diagnostyce medycznej zostały po raz pierwszy opracowane w 1897 przez polskiego lekarza Edmunda Biernackiego. W warunkach fizjologicznych jest wartością stałą, zależną od masy właściwej krwinek i osocza, stężenia białek krwi, wielkości opadających cząstek i innych mniej poznanych czynników. Potocznie mylnie nazywany "objawem Biernackiego"[1].

Wykonanie

Polega na pobraniu krwi, najczęściej z żyły odłokciowej, do strzykawki zawierającej cytrynian sodu i następnie umieszczenie tej krwi w specjalnie kalibrowanej (co 1 milimetr) rurce.

Wartości prawidłowe

Dzieci

  • noworodki – 0–2 mm/h
  • niemowlęta (do 6 miesięcy) – 12–17 mm/h

Kobiety

  • do 60 lat – poniżej 4,00 mm/h
  • powyżej 60 lat – poniżej 20 mm/h

Mężczyźni

  • do 60 lat – poniżej 8 mm/h
  • powyżej 60 lat – poniżej 15 mm/h

Zwierzęta

  • Konie – 69 mm/h
  • Bydło – 1,2 mm/h
  • Psy – 2 mm/h
  • Świnie – 5 mm/h

Przyczyny przyspieszenia opadania (podwyższenia wartości)

Fizjologiczne:

W innym przypadku przyspieszony opad może wskazywać na:

Przyczyny obniżenia wartości

Zobacz też

Star of life.svgZapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.