Pafawag 1E

Szablon:Lokomotywa elektryczna infobox EP02 (dawniej E110 i E02; typ 1E) – normalnotorowa pasażerska lokomotywa elektryczna produkcji polskiej, wyprodukowana w latach 1953-1957 w liczbie 8 sztuk przez Państwową Fabrykę Wagonów we Wrocławiu.

Konstrukcja

Aparatura elektryczna była taka sama, jak w lokomotywie EP01 (produkcji angielskiej), natomiast część mechaniczna (produkcji krajowej) została znacznie unowocześniona: pudło lokomotywy było konstrukcją całkowicie spawaną, urządzenia cięgłowo-zderzne znajdowały się na czołownicach pudła lokomotywy (w elektrowozach EP01 i EP03 były one przytwierdzone do czołownic wózków). Lepsza konstrukcja wózków umożliwiła podniesienie prędkości konstrukcyjnej do 110 km/h.

Eksploatacja

Lokomotywy w fazie projektowania oznaczono serią E110. W roku 1951 zmieniono oznaczenie na E02, a ostatecznie w 1959 na EP02. W początkach eksploatacji lokomotywy EP02 służyły do przeciągania składów przez warszawski tunel średnicowy, a po elektryfikacji linii WarszawaŁódź w 1964 także w połączeniach na tej trasie. W latach 1969-1970 przeniesione do Dębicy, gdzie prowadziły głównie pociągi osobowe na liniach do Krakowa i Przemyśla.

Niestety lokomotywa ta nie była udaną konstrukcją – przy wyższych prędkościach miała bardzo niespokojny bieg. Na początku lat 60. wycofano je z obsługi pociągów pośpiesznych, w 1971 ograniczono ich prędkość do 70 km/h, aby ostatecznie w latach 1972-1973 zakończyć eksploatację ostatnich egzemplarzy, przekazując je do stacjonarnego ogrzewania składów wagonów, gdzie pracowały aż do lat 90. Do dnia dzisiejszego zachowano trzy egzemplarze tych lokomotyw: EP02-02 znajduje się w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie, EP02-07 można zobaczyć w skansenie taboru kolejowego w Chabówce, a EP02-08 stoi na terenie lokomotywowni Kraków Prokocim.

Zobacz też