Papirus 39

Szablon:Manuskrypt biblijny infobox Papirus 39 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na III wiek, zawiera niewielkie fragmenty Ewangelii Jana[1][2].

Opis

Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem Ewangelii Jana 8,14–22 (znaczna część karty uległa zniszczeniu). Oryginalny kodeks zawierał prawdopodobnie całą Ewangelię Jana, ponieważ na stronie recto fragmentu widnieje numer strony οδ (= 74). Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 26 na 16 cm (obecnie 25,6 na 8). Tekst pisany jest 1 kolumną na stronę, 25 linijek na stronę. Strony są numerowane, litery są wielkie i pięknie kaligrafowane. Zdaniem Comforta rękopis sporządził profesjonalny skryba[3].

Stosuje skróty dla nomina sacra (ΠΗΡ, ΠΡΑ, ΙΗΣ).

Tekst

Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland opisał go jako „tekst ścisły” i zaklasyfikował do kategorii I[1]. Według Grenfella i Hunta tekst jest pokrewny dla Kodeksu Watykańskiego. Schofield ocenił jednak, że jest całkowicie zgodny z Kodeksem Watykańskim. Potwierdził to Comfort. Po odkryciu okazało się, że jest mu bliski tekstualnie[3].

Tekst nie zawiera szczególnych wariantów tekstowych.

Historia

Aland datował go na III wiek[1][2], Comfort na pierwszą połowę III wieku[3]. Rękopis odkryty został w Oksyrynchos przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1922 roku[4]. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1780. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 39[5]. W 1924 roku został przekazany do baptystycznego Crozer Theological Seminary (ze względu na finansowanie prac w Oxyrhynchus). W 1980 Crozer Seminary zostało połączone z ekumenicznym Colgate Theological Seminary w Rochester[6]. Do roku 2003 przechowywany był w Ambrose Swasey Library (Inv. 8864) w Rochester[1]. 20 czerwca 2003 roku został sprzedany za 400 000 dolarów i jest to jak dotąd najwyższa cena jaką zapłacono za chrześcijański tekst w publicznym przetargu[6]. W 2004 roku był wystawiany w wielu amerykańskich muzeach. Obecnie przechowywany jest w Nowym Jorku (Artists Right Society, Inc., 536 Broadway, 5th Floor)[6][2].

Rękopis badany był przez wielu paleografów, takich jak: Schofield, Guglielmo Cavallo, Jaroš, Comfort i Barett.

Zobacz też

  1. a b c d Kurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s. 98.
  2. a b c Handschriftenliste. W: INTF [on-line]. Münster Institute. [dostęp 21 stycznia 2012].
  3. a b c Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 147.
  4. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri XV, 1922, ss. 7–8.
  5. Kurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s. 74.
  6. a b c Western & Oriental Manuscripts Sotheby's

Bibliografia

  • B. P. Grenfell, A. S. Hunt: Oxyrhynchus Papyri XV. London: Egypt Exploration Fund, 1922, s. 7–8.
  • Ellwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, 1936, ss. 273–277.
  • Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 147–149. ISBN 978-0-8423-5265-9.

Linki zewnętrzne