Rdest ziemnowodny

Rdest ziemnowodny
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina rdestowate
Rodzaj rdest
Gatunek rdest ziemnowodny
Nazwa systematyczna
Polygonum amphibium L.
Sp. Pl. 1: 361. 1753
Synonimy

Persicaria amphibia (L.) Gray

Morfologia
Liście

Rdest ziemnowodny (Polygonum amphibium L.) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych. W Polsce dość pospolity. Występuje na wszystkich kontynentach półkuli północnej, rozprzestrzenił się także gdzie indziej[2]. W Polsce spotykany na niżu i pogórzu, na bardzo zróżnicowanych stanowiskach.

Morfologia

Łodyga
Dęta, pływająca, zazwyczaj rozgałęziona, utrzymuje się na powierzchni wody dzięki pływającym liściom. Naga, złożona z kilku członów długości ok. 20 cm, łącznie osiąga długość do 1 m. Posiada rozgałęzione, czołgające się kłącze.
Liście
Ułożone skrętolegle, długoogonkowe, nagie, ciemnozielone, skórzaste. Blaszka liściowa u formy wodnej (f. natans) jest eliptyczna lub podługowata, zaokrąglona lub sercowata u nasady, z zaostrzonym lub tępym szczytem, błyszcząca. Na górnej powierzchni liczne tarczowate gruczoły. Liście formy naziemnej (f. terrestre) są lancetowate i owłosione.
Korzenie
Wyrastają z węzłów łodygi.
Kwiaty
Zebrane w duże, gęste kwiatostany – kłosy, wystające ponad wodę, długości 3–5 cm. Kwiaty różowe, o 5 działkach kielicha i 5 długich, różowych pręcikach. Forma ziemna rzadko wykształca kwiatostany, są one krótsze niż u roślin rosnących w wodzie.
Owoce
Brunanoczarne orzeszki.

Biologia i ekologia

Systematyka i zmienność

  • Według nowszych ujęć taksonomicznych gatunek ten włączony został do rodzaju Persicaria i ma nazwę Persicaria amphibia (L.) DelarbreFl. Auvergne ed. 2:519. 1800 (S. F. Gray, Nat. arr. Brit. pl. 2:268. 1821)[2].
  • Gatunek bardzo zmienny i o szerokim spektrum ekologicznym, wytwarza różne ekomorfozy uzależnione od wilgotności podłoża o znikomej wartości systematycznej. Formy pływające wyróżnia się niekiedy jako fo. natans, a formy lądowe jako fo. terrestre – między nimi istnieje cała gama form przejściowych. Również na tej samej roślinie zdarzają się różne formy liści przy wahaniach poziomu wody w zbiorniku.

Zastosowanie

Jest uprawiany jako roślina ozdobna nadająca się na obsadzania oczek wodnych oraz ich brzegów.

  1. Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  2. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  3. Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 46.
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia

Szablon:Bibliografia start

  1. Wilhelm Eisenreich, Alfred Handel, Ute E Zimmer: Rozpoznawanie roślin i zwierząt. Warszawa: Elipsa, 2005. ISBN 83-7265-073-X.
  2. Jerzy Lewczuk, Ogródek wodny, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1994, ISBN 83-09-01596-8.
  3. Zbigniew Podbielkowski, Henryk Tomaszewicz: Zarys hydrobotaniki. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1979. ISBN 83-01-00566-1.

Szablon:Bibliografia stop