Sugammadeks

{{{nazwa}}}
[[Plik:{{{1. grafika}}}|120x240px|{{{opis 1. grafiki}}}|alt={{{opis 1. grafiki}}}]] [[Plik:{{{2. grafika}}}|120x240px|{{{opis 2. grafiki}}}|alt={{{opis 2. grafiki}}}]]
{{{opis 1. grafiki}}} {{{opis 2. grafiki}}}
[[Plik:{{{3. grafika}}}|180x240px|{{{opis 3. grafiki}}}|alt={{{opis 3. grafiki}}}]]
{{{opis 3. grafiki}}}
Identyfikacja
Numer CAS {{{numer CAS}}}
PubChem 6918584

Sugammadeks (łac. sugammadex) – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczna pochodna γ-cyklodekstryny[1][2][3], będąca pierwszym lekiem z nowej grupy SRBA (ang. selective relaxant binding agent)[4]. Stosowany jest w celu odwrócania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez niedepolaryzujące leki zwiotczające o budowie steroidowej[5].

Historia

Budowa chemiczna cyklodekstryn jest charakterystyczna – zawierają one hydrofobowy pierścień i hydrofilowe "obrzeże" (ze względu na obecność polarnych grup hydroksylowych)[6]. Interakcje hydrofobowe między cząsteczką leku a molekułą cyklodekstryny powodują powstawanie rozpuszczalnego w wodzie kompleksu typu gość-gospodarz[4][7][8]. Z tego względu są używane od ponad 100 lat[9] jako nośniki dla różnych leków, np. propofolu[10][11], midazolamu[12], bupiwakainy[13] czy sufentanylu[14].

Sugammadeks został wynaleziony przez badaczy z firmy Organon, jako wynik prac nad substancją, która zwiększyłaby rozpuszczalność rokuronium w wodzie[15]. W ten sposób badacze chcieli wyeliminować konieczność stosowania kwaśnego pH w roztworze tego leku. Do dalszych badań wybrano γ-cyklodekstrynę, lecz okazało się, że jej hydrofobowy pierścień jest za płytki, by można było umieścić w nim cząsteczkę rokuronium[1]. Postanowiono więc zmodyfikować molekułę γ-cyklodekstryny, dodając 8 łańcuchów bocznych zakończonych ujemnie naładowanymi grupami karboksylowymi, które wytworzyłyby wiązanie jonowe z dodatnio naładowanym azotem w cząsteczce rokuronium[2][15]. Dodatkowo, zwiększałyby one rozpuszczalność zmodyfikowanej chemicznie cyklodekstryny[15], której nadano nazwę kodową Org 25969[3], a następnie – sugammadeks. Badania krystalograficzne promieniami rentgenowskimi dowiodły, że molekuły rokuronium i sugammadeksu pasują do siebie niemalże idealnie[1]. Co więcej, okazało się, że kompleks typu gość-gospodarz tych dwóch cząsteczek ma stałą asocjacji (Ka) równą 1,8·107 M−1[1], podczas gdy kompleksy innych leków i cyklodekstryn osiągały wartości Ka od 1·101 do 2·104 M−1[16]. To odkrycie zmieniło przeznaczenie sugammadeksu – z nośnika leku w osobną substancję o zastosowaniu leczniczym. Pojawiły się jednak obawy, że sugammadeks może tworzyć równie trwałe kompleksy z innymi lekami steroidowymi podawanymi standardowo pacjentom podczas znieczulenia ogólnego. Okazało się jednak, że sugammadeks wykazuje 120–700 razy mniejsze powinowactwo do tychże leków w porównaniu z rokuronium[15]. Wczesne badania kliniczne I fazy wykazały, że sugammadeks nie wpływa na działanie takich leków, jak[15][17]:

Angielska nazwa sugammadex wzięła się ze złożenia dwóch słów: su- – od sugar (cukier), –gammadex – od gamma-cyclodextrin (γ-cyklodekstryna)[18].

Mechanizm działania

Enkapsulacja rokuronium przez sugammadeks[15].

Proces wiązania rokuronium przez sugammadeks można podzielić na dwa etapy. Pierwszy polega na bezpośredniej enkapsulacji leku zwiotczającego przez sugammadeks. Ten proces zależny jest w dużej mierze od dawki i obejmuje te cząsteczki rokuronium, które znajdują się w postaci niezwiązanej z receptorem nikotynowym, zarówno w tkankach, jak i w osoczu[19]. Dzięki badaniu mikrokrystalograficznemu wykazano, że część steroidowa cząsteczki rokuronium umieszczona jest w pierścieniu hydrofobowym, natomiast dodatnio naładowany azot otoczony jest ujemnie naładowanymi grupami karboksylowymi[20][20]. Wytworzone wiązanie jonowe,wodorowe oraz siły van der Waalsa[2] uniemożliwiają cząsteczce rokuronium wydostanie się, a co za tym idzie – wiązanie z receptorem. Spadek stężenia rokuronium w osoczu powoduje powstawanie różnicy stężeń między tkankami a krwią. Rokuronium związane z receptorem nikotynowym ulega oddysocjowaniu, a następnie jest szybko wychwytywane przez sugammadeks[4][21][20][22][23].

Sugammadeks wiąże leki zwiotczające w stosunku 1:1, przy czym największe powinowactwo wykazuje wobec rokuronium, nieco mniejsze wobec wekuronium, najmniejsze zaś wobec pankuronium[3][24][2].

Badania kliniczne

Badaczom skutecznie udawało się odwracać blokadę nerwowo-mięśniową u świnek morskich, wywołaną rokuronium i wekuronium, przy użyciu sugammadeksu w dawce 1 mg/kg mc. w mniej niż minutę[25]. U rezusów, którym podano rokuronium w dawce 500 μg/kg, dawka 2,5 mg/kg sugammadeksu całkowicie znosiła blokadę[5].

W jednym z początkowych badań klinicznych I fazy brało udział 29 zdrowych ochotników płci męskiej. Byli oni najpierw znieczulani ogólnie, a następnie podawano im rokuronium w standardowej dawce. W celu zniesienia blokady nerwowo-mięśniowej, stosowano sugammadeks w dace 0,1–8,0 mg/kg mc. lub placebo. Dawka maksymalna leku odwracała zwiotczenie w ciągu jednej minuty w porównaniu z 52 minutami w przypadku placebo[20]. W dwóch innych badaniach na 87 pacjentach w wieku 18–87 lat, badano skuteczność sugammadeksu w znoszeniu blokady wywołanej dużymi dawkami rokuronium (1,0–1,2 mg/kg mc.). Pacjentom podawano sugammadeks w dawce 2–16 mg/kg w ciągu 3 i 15 minut od chwili wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej, a następnie mierzono czas potrzebny do odwrócenia zwiotczenia, który wyniósł mniej niż 3 minuty, niezależnie od momentu podania sugammadeksu i dawki rokuronium[26]. W innych badaniach wykazano też, że sugammadeks jest równie skuteczny w przypadku długotrwałego zwiotczenia (≥90 minut)[21]. Przeprowadzono również badania nad skutecznością sugammadeksu w znoszeniu blokady wywołanej przez wekuronium i pankuronium, które wykazały, że dla uzyskania podobnego efektu konieczne jest zwiększenie dawki[27][28]. W przypadku pankuronium zaobserwowano również znacznie mniejszą korelację między skutecznością a zastosowaną dawką sugammadeksu[15].

Badania kliniczne III fazy skupiły się nad badaniem skuteczności sugammadeksu w porównaniu z lekami standardowo stosowanymi w celu zniesienia blokady nerwowo-mięśniowej. W jednym z nich, 100 pacjentom zwiotczonym wekuronium podawano sugammadeks (2,0 mg/kg mc.) lub neostygminę (50 μg/kg mc.), osiągając czas do ustąpienia bloku mięśniowo-nerwowego odpowiednio 2,1 i 18,9 minut. W innym badaniu, zwiotczenie wywołane rokuronium znoszono sugammadeksem w dawce 4,0 mg/kg, edrofonium+atropiną lub neostygminą+glikopirolanem. Czas do momentu ustąpienia blokady wyniósł odpowiednio (w minutach): 1,78, 5,51 i 17,4[29]. Porównywano również szybkość odwracania blokady przez sugammadeks i neostygminę. Jednej grupie (34 pacjentów) podano rokuronium w dawce 0,6 mg/kg, drugiej (39 pacjentów) – cisatrakurium w dawce 0,15 mg/kg. Następnie, zaaplikowano: w pierwszej grupie sugammadeks (2,0 mg/kg), w drugiej – neostygminę (50 μg/kg). Czas w minutach do zniesienia blokady wyniósł odpowiednio 1,51 i 2,85[30].

Badaniami klinicznymi III fazy objęto również pacjentów starszych, dzieci i niemowlęta[31] oraz osoby z niewydolnością nerek[32] oraz z chorobami układu krążenia[33] i płuc[15]. Nie wykazano, by stosowanie sugammadeksu w tych grupach pacjentów wiązało się z niebezpieczeństwem wystąpienia dodatkowych działań ubocznych czy z zaostrzeniem przebiegu istniejących chorób[34]. Odnotowano co prawda, pojedyncze przypadki wydłużenia odstępu QT, nie stwierdzono jednak bezpośredniego i jednoznacznego związku z zastosowaniem sugammadeksu[35][15].

Synteza chemiczna

Synteza sugammadeksu rozpoczyna się od halogenowania γ-cyklodekstryny jodem lub bromem w obecności soli sodowej alkoholu metylowego i trifenylofosfiny, w środowisku DMF. W wyniku tej reakcji powstaje halogenowa pochodna, którą następnie poddaje się reakcji podstawiania. Może ona przebiegać dwojako:

Produktem końcowym opisanych reakcji jest sugammadeks[36].

Schemat syntezy sugammadeksu.

Farmakokinetyka

Sugammadeks nie wiąże się z białkami osocza, nie jest również metabolizowany. Większość podanego leku (90%) jest wydalana przez nerki w ciągu 24 godzin. Okres półtrwania sugammadeksu wynosi 1,8 godziny, a objętość dystrybucji – 11–14 litrów. Podejrzewa się, że farmakokinetyka leków, zarówno wolnego, jak i związanego z lekiem zwiotczającym, jest taka sama.

Wskazania

Odwrócenie blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium[15][3][1]. Mimo iż badania wskazują na skuteczność sugammadeksu w znoszeniu zwiotczenia spowodowanego pankuronium, lek w tych przypadkach nie powinien być stosowany jako leczenie standardowe (ze względu na brak szerszych badań w tym zakresie)[37].

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na substancję czynną, cyklodekstryny lub jakikolwiek inny składnik preparatu

Ostrzeżenia specjalne

  1. Sugammadeks nie jest skuteczny w znoszeniu blokady wywołanej przez niesteroidowe leki zwiotczające[15].
  2. Jeden ml gotowego do wstrzyknięcia sugammadeksu zawiera 9,7 mg sodu[37]. Należy wziąć to pod uwagę w przypadku podawania więcej niż 2,4 ml roztworu pacjentom będącym na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.
  3. Przy podawaniu sugammadeksu lekarze powinni być przygotowani na wystąpienie reakcji alergicznej.
  4. U osób ze spowolnionym przepływem krwi czas potrzebny do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej może być dłuższy.
  5. Gdy w okresie okołooperacyjnym stosowane są leki mogące zwiększać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość ponownego pojawienia się zwiotczenia, nawet po wcześniejszym podaniu sugammadeksu. Ponowny blok może również pojawić się wtedy, gdy zastosuje się dawki sugammadeksu mniejsze od zalecanych[38].
  6. Po podaniu sugammadeksu należy odczekać co najmniej 24 godziny przed kolejnym podaniem steroidowych leków zwiotczających. Jeżeli blokada nerwowo-mięśniowa jest konieczna przed upływem tego czasu, zaleca się zastosowanie niesteroidowego leku zwiotczającego.
  7. W trakcie odwracania blokady konieczne jest stosowanie u pacjentów sztucznej wentylacji.
  8. Roztworu sugammadeksu nie należy mieszać z innymi lekami[39], ze względu na możliwość wystąpienia niezgodności. Niezgodności fizyczne zaobserwowano dla werapamilu, ondansetronu i ranitydyny[37].

Interakcje

Toremifen, flukloksacylina i kwas fusydowy, szczególnie w dużych dawkach, mogą wypierać rokuronium i wekuronium z połączeń z sugammadeksem, czego wynikiem może być wydłużenie czasu potrzebnego do zniesienia blokady. Nie zaleca się podawania tych leków w okresie przedoperacyjnym[40].
Sugammadeks zmniejsza ekspozycję na progesteron o 34%. Kobietom stosującym pigułki antykoncepcyjne zawierające progesteron zaleca się stosowanie niehormonalnych środków antykoncepcyjnych przez 7 dni od momentu podania sugammadeksu[40][37].

Działania niepożądane

Najczęściej występującym objawem ubocznym stosowania sugammadeksu są zaburzenia smaku (posmak gorzki lub metaliczny). Rzadziej notuje się osłabienie znieczulenia ogólnego (w tym niepożądaną świadomość w trakcie podawania anestetyków) oraz skórne reakcje alergiczne (zaczerwienienie, wysypka)[41].

Dawkowanie[37]

W rutynowym zniesieniu blokady u dorosłych zalecana dawka sugammadeksu wynosi 2,0 lub 4,0 mg/kg mc., w zależności od tego, jak silne jest zwiotczenie, natomiast natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium wymaga podania 16 mg/kg mc. leku. W sytuacji wystąpienia ponownego bloku nerwowo-mięśniowego zaleca się podanie kolejnej dawki sugammadeksu w takiej wysokości, w jakiej była ona podawana wcześniej (czyli 2,0 lub 4,0 mg/kg mc.).
W przypadku dzieci i młodzieży, rutynowe zniesienie blokady wymaga dawki 2,0 mg/kg mc. Nie zaleca się stosowania sugammadeksu w celu natychmiastowego odwrócenia blokady w tej grupie wiekowej.

Preparaty

  • BridionOrganon – fiolki 2/5 ml zawierające 200/500 mg soli sodowej sugammadeksu, a także substancje pomocnicze do uzyskania odpowiedniego pH: kwas solny 3,7% i wodorotlenek sodu. pH gotowego roztworu wynosi od 7 do 8, osmolalność – 300–500 mOsm/kg[37].
  1. a b c d e A. Bom, M. Bradley, K. Cameron, JK. Clark i inni. A novel concept of reversing neuromuscular block: chemical encapsulation of rocuronium bromide by a cyclodextrin-based synthetic host.. „Angew Chem Int Ed Engl”. 41 (2), s. 266–70, Jan 2002. PMID: 12491405. 
  2. a b c d JM. Adam, DJ. Bennett, A. Bom, JK. Clark i inni. Cyclodextrin-derived host molecules as reversal agents for the neuromuscular blocker rocuronium bromide: synthesis and structure-activity relationships.. „J Med Chem”. 45 (9), s. 1806–16, Apr 2002. PMID: 11960492. 
  3. a b c d GJ. Tarver, SJ. Grove, K. Buchanan, A. Bom i inni. 2-O-substituted cyclodextrins as reversal agents for the neuromuscular blocker rocuronium bromide.. „Bioorg Med Chem”. 10 (6), s. 1819–27, Jun 2002. PMID: 11937340. 
  4. a b c M. Naguib. Sugammadex: another milestone in clinical neuromuscular pharmacology.. „Anesth Analg”. 104 (3), s. 575–81, Mar 2007. DOI: 10.1213/01.ane.0000244594.63318.fc. PMID: 17312211. 
  5. a b HD. de Boer, J. van Egmond, F. van de Pol, A. Bom i inni. Sugammadex, a new reversal agent for neuromuscular block induced by rocuronium in the anaesthetized Rhesus monkey.. „Br J Anaesth”. 96 (4), s. 473–9, Apr 2006. DOI: 10.1093/bja/ael013. PMID: 16464982. 
  6. M. Welliver. New drug sugammadex: a selective relaxant binding agent.. „AANA J”. 74 (5), s. 357–63, Oct 2006. PMID: 17048555. 
  7. DO. Thompson. Cyclodextrins--enabling excipients: their present and future use in pharmaceuticals.. „Crit Rev Ther Drug Carrier Syst”. 14 (1), s. 1–104, 1997. PMID: 9043816. 
  8. ME. Davis, ME. Brewster. Cyclodextrin-based pharmaceutics: past, present and future.. „Nat Rev Drug Discov”. 3 (12), s. 1023–35, Dec 2004. DOI: 10.1038/nrd1576. PMID: 15573101. 
  9. Jozsef Szejtli. Past, present, and future of cyclodextrin research.. „Pure Appl Chem”, s. 1825–45, 2004. 
  10. TD. Egan, SE. Kern, KB. Johnson, NL. Pace. The pharmacokinetics and pharmacodynamics of propofol in a modified cyclodextrin formulation (Captisol) versus propofol in a lipid formulation (Diprivan): an electroencephalographic and hemodynamic study in a porcine model.. „Anesth Analg”. 97 (1), s. 72–9, table of contents, Jul 2003. PMID: 12818946. 
  11. MT. Baker, M. Naguib. Propofol: the challenges of formulation.. „Anesthesiology”. 103 (4), s. 860–76, Oct 2005. PMID: 16192780. 
  12. H. Gudmundsdottir, JF. Sigurjonsdottir, M. Masson, O. Fjalldal i inni. Intranasal administration of midazolam in a cyclodextrin based formulation: bioavailability and clinical evaluation in humans.. „Pharmazie”. 56 (12), s. 963–6, Dec 2001. PMID: 11802661. 
  13. JP. Estebe, C. Ecoffey, G. Dollo, P. Le Corre i inni. Bupivacaine pharmacokinetics and motor blockade following epidural administration of the bupivacaine-sulphobutylether 7-beta-cyclodextrin complex in sheep.. „Eur J Anaesthesiol”. 19 (4), s. 308–10, Apr 2002. PMID: 12074425. 
  14. TF. Meert, J. Mesens, P. Verheyen, H. Noorduin. Hydroxypropyl-beta-cyclodextrin can modulate the activity of spinally administered sufentanil.. „Eur J Anaesthesiol”. 9 (5), s. 399–409, Sep 1992. PMID: 1396627. 
  15. a b c d e f g h i j k M. Welliver, J. McDonough, N. Kalynych, R. Redfern. Discovery, development, and clinical application of sugammadex sodium, a selective relaxant binding agent.. „Drug Des Devel Ther”. 2, s. 49–59, 2009. PMID: 19920893. 
  16. R. Challa, A. Ahuja, J. Ali, RK. Khar. Cyclodextrins in drug delivery: an updated review.. „AAPS PharmSciTech”. 6 (2), s. E329-57, 2005. DOI: 10.1208/pt060243. PMID: 16353992. 
  17. BF. Vanacker, KM. Vermeyen, MM. Struys, H. Rietbergen i inni. Reversal of rocuronium-induced neuromuscular block with the novel drug sugammadex is equally effective under maintenance anesthesia with propofol or sevoflurane.. „Anesth Analg”. 104 (3), s. 563–8, Mar 2007. DOI: 10.1213/01.ane.0000231829.29177.8.. PMID: 17312209. 
  18. AM. Fields, N. Vadivelu. Sugammadex: a novel neuromuscular blocker binding agent.. „Curr Opin Anaesthesiol”. 20 (4), s. 307–10, Aug 2007. DOI: 10.1097/ACO.0b013e32814b1612. PMID: 17620836. 
  19. O. Epemolu, A. Bom, F. Hope, R. Mason. Reversal of neuromuscular blockade and simultaneous increase in plasma rocuronium concentration after the intravenous infusion of the novel reversal agent Org 25969.. „Anesthesiology”. 99 (3), s. 632–7; discussion 6A, Sep 2003. PMID: 12960547. 
  20. a b c d F. Gijsenbergh, S. Ramael, N. Houwing, T. van Iersel. First human exposure of Org 25969, a novel agent to reverse the action of rocuronium bromide.. „Anesthesiology”. 103 (4), s. 695–703, Oct 2005. PMID: 16192761. 
  21. a b HD. de Boer, JJ. Driessen, MA. Marcus, H. Kerkkamp i inni. Reversal of rocuronium-induced (1.2 mg/kg) profound neuromuscular block by sugammadex: a multicenter, dose-finding and safety study.. „Anesthesiology”. 107 (2), s. 239–44, Aug 2007. DOI: 10.1097/01.anes.0000270722.95764.37. PMID: 17667567. 
  22. IF. Sorgenfrei, K. Norrild, PB. Larsen, J. Stensballe i inni. Reversal of rocuronium-induced neuromuscular block by the selective relaxant binding agent sugammadex: a dose-finding and safety study.. „Anesthesiology”. 104 (4), s. 667–74, Apr 2006. PMID: 16571960. 
  23. HJ. Sparr, KM. Vermeyen, AM. Beaufort, H. Rietbergen i inni. Early reversal of profound rocuronium-induced neuromuscular blockade by sugammadex in a randomized multicenter study: efficacy, safety, and pharmacokinetics.. „Anesthesiology”. 106 (5), s. 935–43, May 2007. DOI: 10.1097/01.anes.0000265152.78943.74. PMID: 17457124. 
  24. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie e
    BŁĄD PRZYPISÓW
  25. O. Epemolu, I. Mayer, F. Hope, P. Scullion i inni. Liquid chromatography/mass spectrometric bioanalysis of a modified gamma-cyclodextrin (Org 25969) and Rocuronium bromide (Org 9426) in guinea pig plasma and urine: its application to determine the plasma pharmacokinetics of Org 25969.. „Rapid Commun Mass Spectrom”. 16 (20), s. 1946–52, 2002. DOI: 10.1002/rcm.812. PMID: 12362386. 
  26. FK. Pühringer, C. Rex, AW. Sielenkämper, C. Claudius i inni. Reversal of profound, high-dose rocuronium-induced neuromuscular blockade by sugammadex at two different time points: an international, multicenter, randomized, dose-finding, safety assessor-blinded, phase II trial.. „Anesthesiology”. 109 (2), s. 188–97, Aug 2008. DOI: 10.1097/ALN.0b013e31817f5bc7. PMID: 18648227. 
  27. K. Suy, K. Morias, G. Cammu, P. Hans i inni. Effective reversal of moderate rocuronium- or vecuronium-induced neuromuscular block with sugammadex, a selective relaxant binding agent.. „Anesthesiology”. 106 (2), s. 283–8, Feb 2007. PMID: 17264722. 
  28. P. Duvaldestin, K. Kuizenga, V. Saldien, C. Claudius i inni. A randomized, dose-response study of sugammadex given for the reversal of deep rocuronium- or vecuronium-induced neuromuscular blockade under sevoflurane anesthesia.. „Anesth Analg”. 110 (1), s. 74–82, Jan 2010. DOI: 10.1213/ANE.0b013e3181c3be3c. PMID: 19933538. 
  29. O. Sacan, PF. White, B. Tufanogullari, K. Klein. Sugammadex reversal of rocuronium-induced neuromuscular blockade: a comparison with neostigmine-glycopyrrolate and edrophonium-atropine.. „Anesth Analg”. 104 (3), s. 569–74, Mar 2007. DOI: 10.1213/01.ane.0000248224.42707.48. PMID: 17312210. 
  30. EA. Flockton, P. Mastronardi, JM. Hunter, C. Gomar i inni. Reversal of rocuronium-induced neuromuscular block with sugammadex is faster than reversal of cisatracurium-induced block with neostigmine.. „Br J Anaesth”. 100 (5), s. 622–30, May 2008. DOI: 10.1093/bja/aen037. PMID: 18385265. 
  31. B. Plaud, O. Meretoja, R. Hofmockel, J. Raft i inni. Reversal of rocuronium-induced neuromuscular blockade with sugammadex in pediatric and adult surgical patients.. „Anesthesiology”. 110 (2), s. 284–94, Feb 2009. DOI: 10.1097/ALN.0b013e318194caaa. PMID: 19194156. 
  32. LM. Staals, MM. Snoeck, JJ. Driessen, HW. van Hamersvelt i inni. Reduced clearance of rocuronium and sugammadex in patients with severe to end-stage renal failure: a pharmacokinetic study.. „Br J Anaesth”. 104 (1), s. 31–9, Jan 2010. DOI: 10.1093/bja/aep340. PMID: 20007792. 
  33. V. Dahl, PE. Pendeville, MW. Hollmann, T. Heier i inni. Safety and efficacy of sugammadex for the reversal of rocuronium-induced neuromuscular blockade in cardiac patients undergoing noncardiac surgery.. „Eur J Anaesthesiol”. 26 (10), s. 874–84, Oct 2009. DOI: 10.1097/EJA.0b013e32832c605b. PMID: 19455040. 
  34. A. Bom, F. Hope, S. Rutherford, K. Thomson. Preclinical pharmacology of sugammadex.. „J Crit Care”. 24 (1), s. 29–35, Mar 2009. DOI: 10.1016/j.jcrc.2008.10.010. PMID: 19272536. 
  35. A. Srivastava, JM. Hunter. Reversal of neuromuscular block.. „Br J Anaesth”. 103 (1), s. 115–29, Jul 2009. DOI: 10.1093/bja/aep093. PMID: 19468024. 
  36. Deuterium-enriched sugammadex (patent US 2009/0069412) (ang.). [dostęp 20 stycznia 2010].
  37. a b c d e f Charakterystyka Produktu Leczniczego Bridion (pol.). [dostęp 19 stycznia 2010].
  38. DJ. Eleveld, K. Kuizenga, JH. Proost, JM. Wierda. A temporary decrease in twitch response during reversal of rocuronium-induced muscle relaxation with a small dose of sugammadex.. „Anesth Analg”. 104 (3), s. 582–4, Mar 2007. DOI: 10.1213/01.ane.0000250617.79166.7f. PMID: 17312212. 
  39. Za wyjątkiem roztworów: chlorku sodu, glukozy, Ringera i mleczanu Ringera.
  40. a b RK. Mirakhur. Sugammadex in clinical practice.. „Anaesthesia”. 64 Suppl 1, s. 45–54, Mar 2009. DOI: 10.1111/j.1365-2044.2008.05870.x. PMID: 19222431. 
  41. G. Cammu, PJ. De Kam, I. Demeyer, M. Decoopman i inni. Safety and tolerability of single intravenous doses of sugammadex administered simultaneously with rocuronium or vecuronium in healthy volunteers.. „Br J Anaesth”. 100 (3), s. 373–9, Mar 2008. DOI: 10.1093/bja/aem402. PMID: 18238834. 

Bibliografia

Szablon:Bibliografia start

  1. Charakterystyka Produktu Leczniczego Bridion (pol.). [dostęp 19 stycznia 2010].

Szablon:Bibliografia stop Szablon:Hmed