Teodor Peterek

{{{imię i nazwisko}}}
{{{imię i nazwisko org}}}
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{opis grafiki}}}]]
{{{opis grafiki}}}
Pełne imię i nazwisko {{{pełne imię i nazwisko}}}
Data i miejsce urodzenia {{{data urodzenia}}}
{{{miejsce urodzenia}}}
Data i miejsce śmierci {{{data śmierci}}}
{{{miejsce śmierci}}}
Wzrost 182 cm
Pozycja środkowy napastnik
Informacje klubowe
Klub {{{klub}}}
Numer w klubie {{{numer w klubie}}}
Kariera juniorska
Lata Klub
BŁĄD: {{{kariera juniorska}}}
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera seniorska}}}
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera reprezentacyjna}}}
Kariera trenerska
Lata Drużyna
BŁĄD: {{{kariera trenerska}}}
Dorobek medalowy
{{{medale}}}
Odznaczenia
{{{odznaczenia}}}
[{{{www}}} Strona internetowa]

Teodor Peterek (ur. 7 listopada 1910 w Świętochłowicach, zm. 12 stycznia 1969 w Słupcu) – piłkarz, środkowy napastnik, reprezentant Polski. Przez ponad 74 lata rekordzista świata w liczbie kolejnych ligowych spotkań ze zdobytą bramką – między 1937 a 1938 trafiał w szesnastu meczach z rzędu (jego wynik pobił dopiero w 2013 Lionel Messi[1]).

Kariera sportowa

Karierę rozpoczynał w Śląsku Świętochłowice w 1925, gdzie grał do 1927. Zadebiutował w Ruchu Wielkie Hajduki przed ukończeniem 18 lat w 1928 w meczu z ŁKS Łódź i od razu wpisał się na listę strzelców. Występował w nim do wybuchu II wojny światowej w 1939 i okazyjnie w 1948. W 191 meczach zdobył 155 goli i wraz z Gerardem Wodarzem oraz Ernestem Wilimowskim współtworzył najlepszy atak w historii Niebieskich, przy czym wyróżniał się w nim bramkami strzelonymi głową, które zawdzięczał swojemu wysokiemu wzrostowi (182 cm). 5-krotny mistrz Polski: 1933–1936]] i 1938, król strzelców ex aequo z Wilimowskim w 1936 (18 bramek) i samodzielnie w 1938 (21 bramek).

Był uważany za osobę bardzo ambitną, a wszelkie swoje drobne potknięcia bardzo przeżywał. Znany jest epizod, gdy podczas jednego z meczów ligowych rzut karny wykonywany przez „Mietlorza” został obroniony przez bramkarza AKS Chorzów, za co Peterek rzucił błotem w jego twarz.

W reprezentacji kraju rozegrał 12 spotkań, debiutując 23 czerwca 1931 w meczu z Rumunią (2:3). Brał udział w olimpiadzie w Berlinie w 1936. Po wybuchu II wojny światowej zmuszono go do podpisania volkslisty; grał w Bismarckhütter Sport Verein (1939–1941), jednak w 1942 został przymusowo wcielony do Wehrmachtu, podczas pobytu we Francji poddał się wojskom alianckim, a następnie trafił do Wojska Polskiego, gdzie grał w reprezentacyjnej drużynie piłkarskiej. Rozegrał w niej 88 spotkań. Po wojnie pozostał we Francji reprezentując barwy klubu St. Avon (1945–1946), potem wrócił do Chorzowa, jednak w barwach Ruchu rozegrał już tylko jeden sezon w 1948.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem, jednak nie odniósł w tym zawodzie tak znamienitych sukcesów jak w roli piłkarza.

  1. Rekord Teodora Peterka pobił dopiero Leo Messi!. ruchchorzow.com.pl. [dostęp 2017-01-06].

Zobacz też

Bibliografia

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
  • Andrzej Gowarzewski, Joachim Waloszek, Ruch Chorzów. 75 lat „Niebieskich” – Księga Jubileuszowa. Wydawnictwo GiA, Katowice 1995 (1. część cyklu Kolekcja Klubów)