Ulica św. Jerzego w Łodzi

św. Jerzego
{{{nazwa oryginalna}}}
{{{jednostki}}}
Ilustracja
{{{opis zdjęcia}}}
Państwo {{{państwo}}}
Miejscowość {{{miejscowość}}}
Długość 0,24 km
Poprzednie nazwy {{{poprzednie nazwy}}}
Plan
[[Plik:{{{plan}}}|240x240px|alt=Plan przebiegu ulicy|]]
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 0 m ul. Legionów
Ikona ulica koniec T.svg 244 m ul. Cmentarna
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Brak współrzędnych
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}}
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brak współrzędnych
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}}
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Brak współrzędnych
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}}
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|}

Ulica św. Jerzego – ulica na Starym Polesiu, łącząca ulice Legionów i Cmentarną w Łodzi.

Historia

Historia ulicy wiąże się ze stacjonowaniem w Łodzi garnizonu wojsk Imperium Rosyjskiego. Została bowiem wytyczona w latach 90. XIX wieku podczas budowy koszar oraz cerkwi garnizonowej św. Aleksego, będącej darem mieszkańców Łodzi z okazji obchodów 100-lecia 37. Jekaterynburskiego Pułku Piechoty. Od nazwy pułku wzięła również swoją pierwszą nazwę: Ekaterynburska[1][2].

W czasie I wojny światowej pod okupacją niemiecką nazwa została przetłumaczona na Jekaterinburger Straße[2].

W 1919 roku zmieniono nazwę na św. Jerzego, patrona kościoła garnizonowego, przejętego wówczas przez kościół katolicki[1][2]. W 1938 roku ulica została skanalizowana[2].

W 1940 roku władze hitlerowskie nadały ulicy nazwę Mackensenstraße[2].

Po wyzwoleniu Łodzi spod okupacji niemieckiej przywrócono na krótko nazwę św. Jerzego – pod nią ulica figuruje jeszcze na planie miasta wydanym w 1948 roku przez Wojskowy Instytut Geograficzny[3].

Po roku 1948, w okresie Polski Ludowej obowiązywała nazwa: ulica Jerzego – i pod nią znajduje się nadal w bazie bibliograficznej ulic Łodzi Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego[2], choć na tablicach ulicznych i dostępnych współczesnych planach miasta figuruje ponownie pod nazwą przedwojenną.

Ważniejsze obiekty

  • północno-zachodni narożnik skrzyżowania z ul. Legionów – budynek hotelu „Reymont” (ul. Legionów 81), wzniesiony w latach 1927–30 jako siedziba władz garnizonu łódzkiego, zastąpił wzniesione w latach 90. XIX wieku koszary I batalionu 37. Jekaterynburskiego Pułku Piechoty,
  • nr 5/7 – II Kolonia Funduszu Kwaterunku Wojskowego w Łodzi – cztery modernistyczne domy wielorodzinne przeznaczone dla oficerów WP, wzniesione według projektu Józefa Płoszki[4][5],
  • nr 9 – kościół garnizonowy św. Jerzego, a za nim plebania z kancelarią parafii wojskowej; przed kościołem – pierwszy w Łodzi pomnik papieża Jana Pawła II, autorstwa Krystyny Fałdygi-Solskiej, odsłonięty 27 czerwca 1998 roku[6],
  • nr 10/12 – Pracownie Artystyczne w budynku dawnych koszar carskiej artylerii lekkiej[7][8],
  • nr 22 – kamienica wpisana do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Łodzi[4],
  • na skrzyżowaniu z ul. Cmentarną widoczne są pozostałości torów kolejowych (pierwotnie krzyżujących się z linią tramwajową prowadzącą na Koziny) – bocznicy do dawnych zakładów bawełnianych Izraela Poznańskiego.

Zobacz też

Bibliografia