Urząd (film)

{{{tytuł}}}
{{{oryginalny tytuł}}}
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{podpis grafiki}}}]]
{{{podpis grafiki}}}
Gatunek {{{gatunek}}}
Rok produkcji {{{rok produkcji}}}
Data premiery {{{data premiery}}}
Kraj produkcji {{{kraj produkcji}}}
Czas trwania {{{czas trwania}}}
Reżyseria Krzysztof Kieślowski
Scenariusz Krzysztof Kieślowski
Główne role {{{główne role}}}
Zdjęcia Lechosław Trzęsowski
Montaż Janina Grosicka
Produkcja PWSTiF
Wytwórnia {{{wytwórnia}}}
Poprzednik {{{poprzednik}}}
Kontynuacja {{{kontynuacja}}}
[{{{www}}} Strona internetowa]

Urząd - studencka etiuda dokumentalna, produkcji polskiej z 1966 roku, w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Reżyserski debiut dokumentalny Kieślowskiego. Film jest krytycznym spojrzeniem na biurokrację, panującą w państwowych urzędach w czasach PRL-u.

Opis filmu

Urząd przedstawia typowy dzień pracy w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w dziale zajmującym się przyznawaniem rent. Początkowo widz obserwuje pracę biura z punktu widzenia petenta, kamera z bliska pokazuje ludzi czekających przed okienkiem. Każdy trzyma w dłoniach dokumenty, niektórzy jeszcze raz uważnie przeglądają swoje podania i zaświadczenia. Głos młodej kobiety stanowczo odmawia wypłaty zasiłku: Jak my mamy dwa różne zaświadczenia nam jest nie wolno wydawać, my musimy uzupełniać, wyjaśniać. Punkt obserwacji kamery przenosi się na drugą stronę okienka, widz może przyjrzeć się samej urzędniczce, a także interesantom z jej punktu widzenia. Zapobiegliwy mężczyzna przyniósł zaświadczenie z liceum, do którego uczęszcza córka, zarówno z okrągłą, jak i kwadratową pieczątką, gdyż w pierwszej chwili nie zorientował się, że z kwadratową nie będą honorować. Większość interesantów odchodzi, nie załatwiwszy sprawy. Kamera pokazuje detale: dłonie petentów z plikami świstków, dłonie urzędniczki strugającej ołówek, którym zaraz będzie uzupełniać dokumenty, czajnik, do którego czyjaś dłoń wrzuca elektryczną grzałkę, a później zalewa szklanki z herbatą wrzątkiem i słodzi cukrem, zbliżenie ust, gdy młoda urzędniczka pije herbatę. Na chwilę, zanim urzędniczka nie powróci do pracy, zapada cisza, Gdy kolejna petentka staje przed okienkiem, kamera pokazuje wnętrze archiwum wypełnione dokumentami w papierowych teczkach. Kamera patrzy w głąb korytarza z regałami pełnymi akt, a także robi zbliżenia na poszczególne półki. Głos urzędniczki daje kolejnym interesantom polecenie wypełnienia formularza, w którym należy odpowiedzieć na pytanie, co pan(i) robił(a) na przestrzeni całego życia?.