XXII Mistrzostwa Świata w Lataniu Precyzyjnym

XXII Mistrzostwa Świata w Lataniu Precyzyjnym – zawody lotnicze Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI) w lataniu precyzyjnym, zorganizowane w dniach 19–24 lipca 2015 w Skive w Danii[1].

Indywidualnym mistrzem świata został Francuz Damien Vadon, a srebrny i brązowy medal zdobyli Polacy Marcin Skalik i Bolesław Radomski. Drużynowymi mistrzami świata został zespół polski, dalsze miejsca zajęły Czechy i Francja.

Uczestnicy

Cessna 172 G-ATKT, na której latał Brytyjczyk Rodney Blois (miejsce 47.) (zdjęcie z 2016)
Najstarszy samolot zawodów SAI KZ III OY-DEB z 1946 (pilot Lago Laumark-Møller, miejsce 46.) (zdjęcie z 2007)

W zawodach wzięło udział 72 zawodników z 18 krajów: Polski (8 zawodników), Rosji (7), Czech (6), Szwecji (6), Francji (5), Norwegii (5), Niemiec (5), Wielkiej Brytanii (4), Afryki Południowej (4), Danii (4), Szwajcarii (3), Słowacji (3), Nowej Zelandii (3), Hiszpanii (3), Finlandii (2), Litwy (2), Słowenii (1) i Austrii (1)[2]. Wstępnie było zgłoszonych 88 pilotów z 19 krajów (dodatkowo z Chin, którzy jednak ostatecznie nie wzięli udziału w zawodach)[3].

W składzie polskiej ekipy w zawodach uczestniczyło 8 zawodników: Bolesław Radomski, Marcin Skalik, Michał Wieczorek, Janusz Darocha, Krzysztof Wieczorek, Marek Kachaniak, Zbigniew Chrząszcz, Krzysztof Skrętowicz (ponadto zgłoszeni byli Kamil Wieczorek i Łukasz Pawlak)[4][2]

Głównym sędzią międzynarodowym był Andrzej Osowski z Polski[4].

Najliczniej używanymi w mistrzostwach samolotami były Cessna 152 (33), Cessna 150 (22) i Cessna 172 (11); dwóch pilotów latało na Tecnam P-92, po jednym na Piper PA-28, SAI KZ III, Glastar i 3Xtrim (liczba samolotów użytych faktycznie w zawodach była mniejsza, gdyż część pilotów używała tych samych maszyn)[2]. Najlepsze rezultaty osiągali piloci latający na C-152 (22 z pierwszych 25 miejsc). Oprócz czteroosobowej ekipy duńskiej, 18 pilotów latało na samolotach zapewnionych przez gospodarzy[2].

Program

Program:[1]

  • od 12 lipca 2015 – możliwość nieoficjalnego treningu
  • 18 lipca 2015 - ostatnie przybycia, rejestracja i odprawa generalna
  • 19 lipca 2015 - oficjalny trening lądowań, ceremonia otwarcia mistrzostw
  • 20 lipca 2015 - pierwsza konkurencja nawigacyjna (trasa zielona)
  • 21 lipca 2015 - druga konkurencja nawigacyjna (trasa niebieska)
  • 22 lipca 2015 - konkurencja lądowań
  • 23 lipca 2015 - trzecia konkurencja nawigacyjna (trasa czerwona)
  • 24 lipca 2015 - dzień rezerwowy, ceremonia wręczenia nagród

Przebieg

Ceremonia otwarcia miała miejsce w niedzielę 19 lipca. W poniedziałek rozegrano pierwszą konkurencję nawigacyjną (trasa „zielona”), obejmującą ok. 150-kilometrowy lot nad północno-zachodnią Jutlandią. Dominowali w niej piloci polscy, zajmując pierwsze i drugie miejsce (Bolesław Radomski i Marcin Skalik), a ogółem siedem miejsc w pierwszej dziesiątce. Trzeci był Francuz Damien Vadon[5].

Drugiego dnia zawody na trasie „niebieskiej” rozgrywane były przy zmiennej pogodzie. Po porannym deszczu, opóźniającym start, widoczność się poprawiła, lecz zadanie utrudniał wiatr. Ponownie dominowali Polacy (dwa pierwsze miejsca zajęli Krzysztof Wieczorek i Michał Wieczorek), lecz wysoko znaleźli się również czescy piloci (miejsca 3 i 4 Luboš Hájek i Tomaš Rajdl). Tylko dwóch pilotów (Krzysztof Wieczorek i Janusz Darocha) odnalazło wszystkie cele na trasie, nie tracąc punktów za obserwację[6].

Trzeciego dnia 22 lipca 2015 rozgrywana była konkurencja precyzji lądowań. Dobre wyniki uzyskiwali w niej także zawodnicy spoza krajów dominujących w konkurencjach nawigacyjnych, a najlepszy był Fin Mauri Halinen (18 punktów karnych)[7]. Czwarty rezultat z bardzo dobrym wynikiem (23 punkty karne) osiągnął Damien Vadon, zyskując znaczną przewagę w punktacji za tę konkurencję nad polskimi pilotami, z wyjątkiem Krzysztofa Skrętowicza, który zajął trzecie miejsce. Będący dotąd faworytem Krzysztof Wieczorek zajął w tej próbie dopiero 30. miejsce (96 punktów), a Marcin Skalik i Bolesław Radomski – odpowiednio 15. i 17. miejsce (58 i 62 punkty)[7].

23 lipca 2015 rozegrano ostatnią konkurencję nawigacyjną (trasa „czerwona”). Trzy pierwsze miejsca zajęli w niej piloci polscy (Marcin Skalik, Bolesław Radomski, Krzysztof Wieczorek), ex aequo w zakresie trzeciego wyniku z Damienem Vadonem[8]. Po podliczeniu wyników, w klasyfikacji indywidualnej mistrzostw świata zwyciężył Damien Vadon z przewagą jedynie dwóch punktów przed Marcinem Skalikiem i siedmiu przed Bolesławem Radomskim, którzy zajęli drugie i trzecie miejsce (wyprzedzając dalszych zawodników o ponad 50 punktów)[9].

Czołowe wyniki konkurencji nawigacyjnych:

I konkurencja nawigacyjna[10] II konkurencja nawigacyjna[11] III konkurencja nawigacyjna[8]
Miejsce Zawodnik Punkty karne Miejsce Zawodnik Punkty karne Miejsce Zawodnik Punkty karne
1 Polska Bolesław Radomski 18 1 Polska Krzysztof Wieczorek 33 1 Polska Marcin Skalik 41
2 Polska Marcin Skalik 24 2 Polska Michał Wieczorek 68 2 Polska Bolesław Radomski 48
3 Francja Damien Vadon 33 3 Czechy Luboš Hájek 74 3 Polska Krzysztof Wieczorek 65
4 Polska Zbigniew Chrząszcz 57 4 Czechy Tomaš Rajdl 83 3 Francja Damien Vadon 65
5 Polska Krzysztof Wieczorek 63 5 Polska Janusz Darocha 84 5 Czechy Luboš Hájek 68
6 Słowenia Robert Verbancic 72 6 Polska Krzysztof Skrętowicz 86 6 Polska Michał Wieczorek 73
7 Polska Michał Wieczorek 95 7 Słowenia Robert Verbancic 96 7 Polska Krzysztof Skrętowicz 76
8 Polska Janusz Darocha 96 8 Polska Bolesław Radomski 98 8 Słowacja Róbert Šošovička 115
9 Polska Krzysztof Skrętowicz 106 9 Polska Marcin Skalik 116 9 Czechy David Černý 116
10 Czechy David Černý 138 10 Francja Patrick Bats 120 10 Słowenia Robert Verbancic 134

Kolorem szarym zaznaczony najsłabszy z trzech wyników zawodnika, nie brany pod uwagę w klasyfikacji generalnej[12].

Czołowe wyniki konkurencji lądowań[7]:

Miejsce Zawodnik Samolot Rejestracja Punkty karne
Gold medal icon.svg Finlandia Mauri Halinen C-152 OH-CTC 18
Silver medal icon.svg Czechy Tomaš Rajdl C-152 OK-IKC 21
Bronze medal icon.svg Polska Krzysztof Skrętowicz 3Xtrim SP-YUD 22
4 Dania Kjeld Hjorth C-172 OY-ENV 23
5 Francja Damien Vadon C-152 F-GDDV 23
6 Czechy David Černý C-152 OK-IKC 25
7 Francja Patrick Bats C-152 F-HFPR 29
8 Szwecja Lars-Inge Karlsson C-150 SE-GZT 30
9 Polska Michał Wieczorek C-152 SP-KCH 42
10 Południowa Afryka Frank Eckard C-150 OY-AJU 42

Wyniki

Klasyfikacja indywidualna

Wyniki[2]:

Miejsce Zawodnik Samolot Rejestracja Punkty karne za:
nawigację + obserwację + lądowania
Wynik ogółem
Gold medal icon.svg Francja Damien Vadon C-152 F-GDDV 78 20 23 121
Silver medal icon.svg Polska Marcin Skalik C-152 SP-KCH 45 20 58 123
Bronze medal icon.svg Polska Bolesław Radomski C-152 SP-AKP 66 0 62 128
4 Polska Michał Wieczorek C-152 SP-KWW 81 60 42 183
5 Polska Krzysztof Skrętowicz 3Xtrim SP-YUD 102 60 22 184
6 Polska Krzysztof Wieczorek C-152 SP-KWW 96 0 96 192
7 Słowenia Robert Verbancic C-152 OY-TVA 128 40 57 225
8 Czechy Luboš Hájek C-152 OK-NAV 82 60 102 244
9 Czechy Tomaš Rajdl C-152 OK-IKC 207 20 21 248
10 Polska Zbigniew Chrząszcz C-152 SP-KCH 126 60 86 272

Klasyfikacja indywidualna mistrzostw opierała się na wynikach 2 z 3 konkurencji nawigacyjnych oraz konkurencji lądowań[12].

Klasyfikacja drużynowa

Wyniki[7]:

Miejsce Reprezentacja Wynik (pkt)
Gold medal icon.svg  Polska
Marcin Skalik
Bolesław Radomski
Michał Wieczorek
434
Silver medal icon.svg  Czechy
Luboš Hájek
Tomáš Rajdl
David Černý
771
Bronze medal icon.svg  Francja
Damien Vadon
Patrick Bats
Richard Sébastien
983
4.  Szwecja 2016
5.  Niemcy 2057
6.  Norwegia 2066

Trofeum nawigacyjne

Do trofeum nawigacyjnego (navigation trophy) liczyły się wyniki jedynie konkurencji nawigacyjnych[7]:

Miejsce Zawodnik Samolot Rejestracja Punkty karne za:
planowanie lotu + regularność
Wynik ogółem
Gold medal icon.svg Polska Marcin Skalik C-152 SP-KCH 0 45 45
Silver medal icon.svg Polska Bolesław Radomski C-152 SP-AKP 2 54 56
Bronze medal icon.svg Francja Damien Vadon C-152 F-GDDV 0 78 78
4 Polska Krzysztof Wieczorek C-152 SP-KWW 0 78 78
5 Polska Michał Wieczorek C-152 SP-KWW 3 78 81
6 Czechy Luboš Hájek C-152 OK-NAV 1 81 82
7 Polska Krzysztof Skrętowicz 3Xtrim SP-YUD 0 102 122
8 Polska Zbigniew Chrząszcz C-152 SP-KCH 0 126 126
9 Słowenia Robert Verbancic C-152 OY-TVA 8 120 128
10 Polska Janusz Darocha C-152 SP-AKP 0 162 162

Inne nagrody

Nagrodę (statuetkę ptaka) za zwycięstwo w konkurencji lądowań otrzymał Fin Mauri Halinen. Nagrodę Kiwi dla najlepszej lądującej drużyny otrzymał zespół z Czech (Tomáš Rajdl, David Černý i Jiří Jakeš)[12].

Marcin Skalik, oprócz srebrnego medalu w klasyfikacji indywidualnej i złotego medalu w klasyfikacji zespołowej, otrzymał nagrody za pierwsze miejsce w konkurencji nawigacyjnej i dla najlepszego młodego pilota[12].

Nagrodę dla najlepszej kobiety otrzymała Esther Rimensberger ze Szwajcarii (19. miejsce w klasyfikacji indywidualnej)[12][7].

Przypisy

  1. a b Program, 22nd FAI World Precision Flying Championship (ang.)
  2. a b c d e Official results - individuals (ang.). 22nd FAI World Precision Flying Championship. [dostęp 2018-07-13].
  3. Preliminary entries, 22nd FAI World Precision Flying Championship (ang.)
  4. a b Poland, 22nd FAI World Precision Flying Championship (ang.)
  5. Strong initial stage by Polish pilots (ang.). 22nd FAI World Precision Flying Championship, 21-07-2015. [dostęp 2018-07-13].
  6. New show of strength by Poles and Czechs (ang.). 22nd FAI World Precision Flying Championship, 22-07-2015. [dostęp 2018-07-13].
  7. a b c d e f Total results, 22nd FAI World Precision Flying Championship (ang.)
  8. a b Official results RED route (ang.). 22nd FAI World Precision Flying Championship. [dostęp 2018-07-13].
  9. Favourites upstaged by new French Champion (ang.). 22nd FAI World Precision Flying Championship, 23-07-2015. [dostęp 2018-07-13].
  10. Official results GREEN route (ang.). 22nd FAI World Precision Flying Championship. [dostęp 2018-07-13].
  11. Official results BLUE route (ang.). 22nd FAI World Precision Flying Championship. [dostęp 2018-07-13].
  12. a b c d e Winners rewarded at Prize Giving Ceremony, 22nd FAI World Precision Flying Championship, 25-07-2015 (ang.)

Linki zewnętrzne